Generał broni

Generał broni
Wojska Lądowe
STANAG

OF-08

Stopień wyższy

generał

Stopień niższy

generał dywizji

Aktualne oznaczenie stopnia
naramiennik
naramiennik
kurtka nieprzemakalna
kurtka nieprzemakalna
Oznaczenie stopnia 1919–1939
naramiennik
naramiennik

Generał broni (gen. broni) – stopień oficera Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, niższy od generała i wyższy od generała dywizji.

27 marca 1919 Minister Spraw Wojskowych, generał porucznik Józef Leśniewski „w celu ustalenia nomenklatury tytułów oficerskich” ustalił następujące nazwy w Wojsku Polskim dla generałów: generał broni (generał piechoty, kawalerii, artylerii)[1][2][a].

21 kwietnia 1920 Naczelny Wódz zatwierdził z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniach generałów broni: Józefa Hallera, Józefa Dowbor-Muśnickiego i Stanisława Szeptyckiego[3].

Oznaczenia stopnia

Oznaki w kolorze srebrnym: wężyk generalski i trzy gwiazdki na naramiennikach i otoku czapki; dwa galony na daszku; orzełki na kołnierzach kurtek od mundurów i płaszczy[2].

Zgodnie z przepisami ubiorczymi żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 generał broni na daszku czapki garnizonowej posiadał dwa galony szerokości 6 mm naszyte obok siebie w odstępie 2 mm; zewnętrzny naszyty w odległości 6 mm od krawędzi daszka na całej długości jego łuku. Na taśmie otokowej czapki – wężyk generalski szerokości 3 cm i wysokości 3,5 cm. Ponadto na środku taśmy otokowej w przerwie wężyka trzy gwiazdki umieszczone na linii równoległej do krawędzi taśmy. Na naramiennikach – wężyk generalski wysokości 3,5 cm umieszczony w poprzek całego naramiennika, w odległości 5 mm od wszycia rękawa oraz trzy gwiazdki umieszczone wzdłuż linii prostej biegnącej przez środek naramiennika. Pierwsza gwiazdka w odległości 1 cm od wężyka, a drugą w odległości 5 mm od wierzchołka ramienia pierwszej gwiazdki do kąta wklęsłego ramion drugiej gwiazdki; trzecia podobnie[4].

W Wojsku Polskim Królestwa Kongresowego oznaką stopnia były szlify z grubymi bulionami bez gwiazdek[5].

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Autorzy błędnie podali, że stopień generała broni w Wojsku Polskim II RP wprowadzony został w 1922.

Przypisy

  1. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych z 3 kwietnia 1919 r. Nr 37, poz. 1198.
  2. 1 2 Leksykon 1979 ↓, s. 124.
  3. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 maja 1920 roku, s. 313.
  4. ↑ Przepisy ubiorcze WP 1972 ↓, s. 49–55.
  5. ↑ Linder 1960 ↓, oznaki stopni.

Bibliografia

  • Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych [online], Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp 2016-02-15].
  • Marian Laprus (red.), Leksykon wiedzy wojskowej, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06229-3.
  • Karol Linder, Dawne Wojsko Polskie. Ubiór i uzbrojenie, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960.
  • Podręcznik dowódcy drużyny; Szkol. 378/69, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.
  • Przepis ubioru polowego wojsk polskich r. 1919, Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1920, OCLC 891294152.
  • Przepisy ubiorcze żołnierzy Sił Zbrojnych w czasie pokoju; sygn. Mund.–Tab. 3/52, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1952.
  • Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego; sygn. Mund. 45/71/III, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1972.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.