Georg Bochmann

Georg Bochmann

SS-Oberführer
Data i miejsce urodzenia	18 września 1913 Albernau
Data i miejsce śmierci	8 lipca 1973 Offenbach am Main
Przebieg służby
Lata służby	1934–1945
Siły zbrojne	Schutzstaffel Waffen-SS
Jednostki	SS-Totenkopfverbände, 3 Dywizja Pancerna SS „Totenkopf” 9 Dywizja Pancerna SS „Hohenstaufen”, 18 Ochotnicza Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Horst Wessel”, 17 Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Götz von Berlichingen”
Stanowiska	dowódca 18 DGrPanc SS, dowódca 17 DGrPanc SS
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa bitwa pod Diemiańskiem bitwa o Charków bitwa na łuku kurskim bitwa o zamek Itter
Odznaczenia

Georg Bochmann (ur. 18 września 1913 w Albernau, zm. 8 lipca 1973 w Offenbach am Main) – niemiecki wojskowy, SS-Oberführer, odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Mieczami.

Urodził się w Albernau w Saksonii. Studiował na Uniwersytecie w Lipsku, gdzie w 1933 roku wstąpił do NSDAP, wcześniej był członkiem Hitlerjugend od 1930 roku.

W dniu 1 kwietnia 1934 roku wstąpił do SS-Totenkopfverbände i pełnił służbę w obozie koncentracyjnym w Dachau. W dniu 20 kwietnia 1936 roku został mianowany na pierwszy stopień oficerski SS i został dowódcą kompanii w 1. SS-Totenkopfstandarte „Oberbayern” w Dachau.

W 1939 roku w związku z organizacją Dywizji SS „Totenkopf” został w niej dowódcą 14 kompanii w 1 pułku SS. Następnie uczestniczył w kampanii we Francji w 1940 roku, gdzie został odznaczony Krzyżem Żelaznym. Po jej zakończeniu został dowódcą dywizjonu niszczycieli czołgów SS „Totenkopf”.

Od sierpnia 1940 do marca 1941 roku służył w Wehrmachcie, gdzie odbywał praktykę wojskową, kolejno jako dowódca kompanii, oficer sztabu i dowódca batalionu szkolnego.

W 1941 roku nadal jako dowódca dywizjonu brał udział w ataku na ZSRR oraz w dalszych działaniach na froncie wschodnim. W okresie od lutego do 21 kwietnia 1942 dowodził grupą bojową SS w kotle diemiańskim, którą wyprowadził następnie z okrążenia. Po wyjściu z okrążenia został awansowany na kolejny stopień w Waffen-SS i został dowódcą 2 batalionu w 2 pułku strzeleckim SS „Thule”, wchodzącego w skład 3 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Totenkopf”. W lutym 1943 roku dowodząc batalionem brał udział w walkach w rejonie Charkowa w czasie niemieckiej kontrofensywy mającej na celu odzyskanie inicjatywy strategicznej na froncie niemiecko-radzieckiej po kapitulacji okrążonych w Stalingradzie wojsk niemieckich. W czasie tych walk wyróżnił się, za co został nagrodzony Liśćmi Dębu do Krzyża Rycerskiego. W lipcu 1943 roku został dowódcą pułku pancernego „Totenkopf” i wziął udział w bitwie pod Kurskiem.

W okresie od lutego do września 1944 roku był szefem wydziału w szkole oficerskiej SS w Arolsen. We wrześniu 1944 roku został dowódcą 9 pułku pancernego SS, wchodzącego w skład 9 Dywizji Pancernej SS „Hohenstaufen”, która brała udział w walkach na terenie Francji, a później w rejonie Arnhem.

W styczniu 1945 roku powrócił na front wschodni i został dowódcą 18 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Horst Wessel”, którą dowodził w czasie walk na terenie Śląska Opolskiego.

W marcu 1945 roku został dowódcą 17 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Götz von Berlichingen”, która brała udział w walkach na terenie Bawarii. W dniu 8 maja 1945 roku dostał się do niewoli amerykańskiej.

• podporucznik SS (SS-Untersturmführer) (20.04.1934)
• porucznik SS (SS-Obersturmführer) (20.04.1937)
• kapitan SS (SS-Hauptsturmführer) (25.08.1939)
• major SS (SS-Sturmbannführer) (20.04.1942)
• podpułkownik SS (SS-Obersturmbannführer) (9.11.1943)
• pułkownik SS (SS-Standartenführer) (9.11.1944)
• – (SS-Oberführer) (20.04.1945)

• Krzyż Rycerski z Liśćmi Dębu i Mieczami (26.03.1945)
• Krzyż Rycerski z Liśćmi Dębu (17.05.1943)
• Krzyż Rycerski (13.05.1942)
• Krzyż Żelazny kl. I (8.07.1941)
• Krzyż Żelazny kl. II (20.06.1940)
• Srebrna Szturmowa Odznaka Piechoty
• Ogólna Odznaka Szturmowa
• Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942
• Odznaka za Rany Złota
• Odznaka za Rany Srebrna
• Odznaka za Rany Czarna
• Tarcza Demiańska
• Medal Pamiątkowy 13 marca 1938^[1]
• Medal Pamiątkowy 1 października 1938^[1]

• Константин Залесский: Железный крест. Самая известная военная награда Второй мировой войны. Moskwa: Яуза-Пресс, 2007, s. 651. ISBN 978-5-903339-37-2. (ros.).
• Bochmann, Georg. Lexikon der Wehrmacht. [dostęp 2015-05-07]. (niem.).