Germaine Poinso-Chapuis
![]() Poinso-Chapuis w 1947 roku | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Ministerka ds. zdrowia publicznego i demografii Francji | |
| Okres |
od 24 listopada 1947 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
Robert Prigent |
| Następca |
Pierre Schneiter |
| Członkini Zgromadzenia Narodowego | |
| Okres |
od 10 listopada 1946 |
| Przynależność polityczna | |
Germaine Poinso-Chapuis (ur. 6 marca 1901 w Marsylii, zm. 20 lutego 1981 tamże) – francuska polityczka. Pierwsza kobieta na stanowisku ministerialnym we Francji, gdy w latach 1947–1948 była ministerką ds. zdrowia publicznego i demografii.
Życiorys
Germaine Chapuis urodziła się 6 marca 1901 w Marsylii. Ukończyła studia prawnicze pierwszego stopnia oraz studia drugiego stopnia z prawa rzymskiego. W 1921 roku została przyjęta do izby adwokackiej, stając się jedną z pierwszych kobiet-prawniczek w kraju. W 1937 wyszła za mąż za prawnika, z którym miała dwójkę dzieci. W trakcie II wojny światowej była aktywną działaczką francuskiego ruchu oporu[1].
Działalność polityczna
Była członkinią Ludowego Ruchu Republikańskiego od założenia partii. Po II wojnie światowej z powodzeniem wzięła udział w wyborach parlamentarnych we Francji w 1945 roku (z drugiego miejsca na liście, po Alexandre Chazeaux). Zdobyła 59 979 z 392 666 oddanych głosów. Została członkinią Assemblée constituante de 1945, które miało za zadanie przygotować tekst nowej konstytucji kraju. W trakcie kadencji izby wypowiedziała się trzykrotnie. Po odrzuceniu przez Francuzów propozycji konstytucji Francji z 19 kwietnia 1946 w referendum ponownie wystartowała w wyborach parlamentarnych (tym razem z pierwszego miejsca na liście), zostając członkinią Assemblée constituante de 1946. Napisana przez to ciało konstytucja została zatwierdzona w referendum 13 października 1946 roku. W obu wyborach kandydowała w okręgu wyborczym obejmującym departament Delta Rodanu z ramienia Ludowego Ruchu Republikańskiego. Po uchwaleniu konstytucji z powodzeniem kandydowała w wyborach parlamentarnych w listopadzie 1946 roku; pierwszych w historii IV Republiki Francuskiej. Została członkinią pierwszej kadencji zgromadzenie narodowego z okręgu wyborczego obejmującego departament Delta Rodanu z ramienia Ludowego Ruchu Republikańskiego. Mandat objęła 10 listopada 1946. Uzyskała reelekcję w wyborach parlamentarnych we Francji w 1951 roku. Członkinią zgromadzenia była do 1 grudnia 1955[1]. Bez powodzenia kandydowała w wyborach parlamentarnych w 1956 roku[1].
24 listopada 1947 została mianowana ministerką ds. zdrowia publicznego i demografii w pierwszym rządzie Roberta Schumana. Została pierwszą kobietą na stanowisku ministerialnym w historii Francji. Stanowisko to pełniła do 25 lipca 1948[1].
Życie prywatne i odznaczenia
Jej mężem był Henri Poinso, francuski prawnik oraz członek rady miejskiej Marsylii od maja 1945 do 1959. Mieli dwójkę dzieci. Została odznaczona Legią Honorową[1].

