Golderousi

Golderousi
Rok założenia

1963

Rok rozwiązania

1965

Pochodzenie

Gdańsk  Polska

Gatunek

rock and roll, surf rock, twist

Aktywność

1963–1965

Powiązania

Karel Gott, Eva Pilarová, Tarpany

Skład
Edward Hulewicz (Mark Howard)
Klaudiusz Maga
Bogdan Szelugowski
Andrzej Wlekliński
Bogusław Łowiński

Golderousi – polski zespół rock and rollowy, powstały w Gdańsku i działający najprawdopodobniej w latach 1963–1965[1]. Debiutowali w nim, później znani muzycy zawodowi[1].

Historia

Grupa powstała w Gdańsku z inicjatywy piosenkarza Edwarda Hulewicza (występował wówczas pod pseudonimem Mark Howard) i pianisty Bogdana „Ordony” Szelugowskiego, a którą wraz z nimi współtworzyli: Klaudiusz Maga (gitara), Andrzej Wlekliński (kontrabas) i Bogusław Łowiński (perkusja)[1][2][3]. Nazwa zespołu pochodzi od zabaw językowych z wyrazem Golden Roses (pol. Złote Róże), jednak Hulewicz nie darzył jej zbytnią sympatią i uważał za kiczowatą[1]. Golderousów można postawić obok dwóch innych pionierskich grup rock and rollowych w Polsce, tzn. Rhythm and Blues i Czerwono-Czarni (z początków jego działalności), gdyż zespół również wykonywał muzykę tego rodzaju i można znaleźć tutaj także wpływy surf rocka i twista. Oprócz coverów zachodnich przebojów, czy innych piosenek przerobionych na tego typu rytmy (np. Bradiaga), Golderousi mieli w repertuarze autorskie kompozycje jego członków (autorstwa głównie E. Hulewicza i K. Magi)[1]. W 1964 roku grupa pojechała na kilka koncertów do Czechosłowacji, gdzie na miejscu okazało się, że zapotrzebowanie na występy Golderousów jest o wiele większe, niż początkowo zakładano i w efekcie przez niemal rok formacja przebywała w trasie koncertowej, gdzie z sukcesem występowała w największych salach koncertowych tego kraju (m.in. w Praskiej „Alhambrze” obok Karela Gotta i Evy Pilarovej, czy w Ostrawie[4][5]), zyskując tam popularność[2][4].

Doświadczyliśmy wszystkiego tego, co pokazywano na filmach o Beatlesach. Ucieczki tylnym wyjściem po koncertach, siedzenie w hotelach - bo strach było wyjść na ulicę...

Edward Hulewicz, książeczka do płyty kompaktowej zatytułowanej Brzdęk! Instrumentalne przygody bigbitowców[4]

Po powrocie do kraju, co miało miejsce na początku 1965 roku muzycy Golderousów dali się namówić poznańskiemu redaktorowi radiowemu i telewizyjnemu Januszowi Hojanowi do utworzenia nowej grupy big beatowej, która przybrała nazwę Tarpany[2]. Chociaż Golderousi nie mieli szansy, by nagrywać w studiu Polskiego Radia to w latach 1963-1964, zespół nagrał piosenki z własnego repertuaru na taśmie szpulowej, która zachowała się w archiwum domowym Edwarda Hulewicza w niezbyt dobrym stanie, lecz mimo to kilka utworów z niej, wyemitowała po wielu latach radiowa Trójka[1].
A były to następujące piosenki[1]:

  • Bradiaga (mel. i sł. lud.)
  • Cieszyńskie gwiazdy (polskojęzyczna wersja piosenki I Can't Stop Loving You, autorstwa Dona Gibsona z rep. Raya Charlesa)
  • Marleno - tych dni... (muz. i sł. E. Hulewicz)
  • Od nowa (utwór instrumentalny)
  • Raz, dwa, trzy (utwór instr.)
  • Surf pod Jeleniem (muz. E. Hulewicz, K. Maga)
  • Tiger (muz. i sł. Ollie Jones) - z rep. Fabiana

23 października 2020 roku Surf Pod Jeleniem ukazał się na kompilacji, wydanej nakładem wytwórni GAD Records, a zatytułowanej Brzdęk! Instrumentalne przygody bigbitowców (wcześniej utwór ten wyemitowano w trójkowej audycji radiowej pt. Ze szpulowca bigbitowca)[1][4][6]. Jest on zlepkiem fragmentów dwóch nieznanych z tytułów utworów, kryjących się pod roboczą nazwą, inspirowaną faktem, iż Golderousi podczas koncertów w Cieszynie, zakwaterowani byli w miejscowym hotelu „Pod Jeleniem”[1].

Dyskografia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Sławomir Nowak: Golderousi - nagrania z prób (1963-1964). youtube.com, 2026-04-04. [dostęp 2026-04-20]. (pol.).
  2. 1 2 3 Ryszard Wolański, Edward Hulewicz: Tarpany. bibliotekapiosenki.pl, 2019-01-07. [dostęp 2026-04-20]. (pol.).
  3. ↑ Golderousi. rateyourmusic.com. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 Rożni wykonawcy – Brzdęk! Instrumentalne przygody bigbitowców (GAD CD 139, 2020) info: okładka płyty
  5. ↑ Bielski Almanach: Klaudiusz Maga (gitara) i zespół Golderousi Ostrawa 1964. facebook.com, 2021-02-26. [dostęp 2026-03-31]. (pol.).
  6. ↑ Michał Wilczyński: V.A. – Brzdęk! Instrumentalne przygody bigbitowców. kultowenagrania.pl. [dostęp 2026-04-20]. (pol.).
  7. ↑ Golderousi. discogs.com. [dostęp 2026-03-23]. (ang.).