Klaudiusz Maga

Klaudiusz Maga
Data i miejsce urodzenia

19 lutego 1947
Mikuszowice

Data i miejsce śmierci

27 lutego 1971
Warszawa

Przyczyna śmierci

samobójstwo

Gatunki

surf rock, rock and roll, big beat, pop

Zawód

muzyk

Aktywność

1964–1971

Powiązania

Edward Hulewicz, Bogdan Szelugowski, Mirosław Polarek, Bogusław Łowiński, Halina Frąckowiak, Halina Żytkowiak, Karin Stanek, Katarzyna Sobczyk, Tadeusz Mróz, Henryk Fabian, Toni Keczer, Jacek Lech (kuzyn), Henryk Zomerski, Ryszard Gromek, Marian Napieralski, Wojciech Miczyński, Piotr Milewski, Karel Gott, Eva Pilarová i inni

Zespoły
Golderousi
Tarpany
Czerwono-Czarni

Klaudiusz Maga (ur. 19 lutego 1947 w Mikuszowicach – zm. 27 lutego 1971 w Warszawie) – polski wokalista, gitarzysta, klawiszowiec, kompozytor, aranżer[1][2].

Życiorys

Na scenie muzycznej zadebiutował w roku 1964 razem z Edwardem Hulewiczem (śpiew), Bogdanem Szelugowskim (pianino), Mirosławem Polarkiem (saksofony), Andrzejem Wleklińskim (kontrabas, później gitara basowa) i Bogusławem Łowińskim (perkusja), jako członek gdańskiej formacji Golderousi z którą przez okres około roku z sukcesem koncertował w Czechosłowacji (m.in. występ w praskiej „Alhambrze” obok Evy Pilarovej i Karela Gotta, czy w Ostrawie[3]), odnosząc tam sukces i zyskując na popularności[4][5][6]. Na początku 1965 roku powrócił wraz z kolegami muzykami do kraju i za namową redaktora w PR Poznań i TVP Poznań Janusza Hojana na bazie Golderousów sformowali oni nowy zespół big beatowy o nazwie Tarpany w którym był on głównym kompozytorem[6]. Grupa stała się znana, dzięki występom w audycji Polskiego Radia Poznań, zatytułowanej Grająca Szafa i koncertami z cyklu Grająca Szafa na estradzie (we współpracy z Estradą Poznańską)[6][7]. Jako wokalista nagrał z zespołem w Polskim Radiu piosenki, takie jak: Złap nas jeśli chcesz (luty 1966) i w duecie wokalnym z Adamem Adamskim Przyjdę do ciebie (czerwiec 1966)[7]. W 1966 roku do Tarpanów dołączyły także: Halina Frąckowiak (był z nią w relacji miłosnej i napisał specjalnie dla niej utwór pt. Cień i ty – była to pierwsza piosenka, którą nagrała w Polskim Radiu)[8] i Halina Żytkowiak[6]. Największym przebojem formacji stała się piosenka pt. Siała baba mak, laureatka 1. miejsca Radiowego Plebiscytu Piosenki i Telewizyjnej Giełdy Piosenki (czerwiec 1966), zaś w lipcu 1966 roku pojechała ona na trasę koncertową po NRD[6][8]. W sierpniu 1967 roku odszedł z zespołu Tarpany, przeprowadził się do Warszawy i zajął miejsce Ryszarda Poznakowskiego w roli kierownika muzycznego Czerwono-Czarnych (w tym okresie jego związek z Haliną Frąckowiak zaczął się rozpadać, ponieważ ona również przeprowadziła się do stolicy i zapisała się do Liceum Ogólnokształcącego w efekcie zdając maturę, a przede wszystkim była pochłonięta pracą w Grupie ABC Andrzeja Nebeskiego)[8][9][10]. Z zespołem tym nagrał cztery longplaye i szereg nagrań radiowych, m.in. w duecie z Karin Stanek zaśpiewał Będziesz tylko w tej piosence (listopad 1967) i Dlaczego tak się stało (listopad 1968), a z Kasią Sobczyk piosenkę pt. Hipopotam (marzec 1969), a także jako solista zaśpiewał i nagrał utwory: Gdyby nam się odmieniło (wrzesień 1969) i Lepiej nie wracaj (kwiecień 1970) oraz występował na festiwalu opolskim[7]. W 1968 roku wraz z Czerwono-Czarnymi wziął udział w scenicznej realizacji Mszy beatowej „Pan przyjacielem moim”, autorstwa Katarzyny Gärtner i Kazimierza Grześkowiaka, której premiera miała miejsce 14 stycznia 1968 roku w Podkowie Leśnej, a która w październiku tego samego roku została nagrana na ich kolejnej płycie długogrającej pod tym samym tytułem, tj. Msza beatowa „Pan przyjacielem moim”[7]. W zespole współpracował również ze swoim kuzynem, piosenkarzem Jackiem Lechem[11]. W 1970 roku uczestniczył w kolejnym dużym przedsięwzięciu i wziął udział sesjach nagraniowych albumu z repertuarem śpiewogry pt. Na szkle malowane, autorstwa Katarzyny Gärtner (muzyka) i Ernesta Brylla (słowa), gdzie zagrał na gitarze, pianinie, organach, a także na flecie[7][12]. Zmarł śmiercią samobójczą, 27 lutego 1971 roku w Warszawie[7]. Został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Barbary w Bielsku-Białej (kwatera I-12-7)[1].

Osłonięcie gwiazdy artysty

20 sierpnia 2022 roku odsłonięto w Szczecinie, gwiazdę muzyka[11]. Uroczystość miała miejsce w bezpośrednim sąsiedztwie willi „Sorrento”, która od 2018 roku stała się siedzibą szczecińskiego Muzeum Big-Beatu[11]. Jego kustosz Zbigniew Włodarczyk przybliżył zgromadzonym, jego artystyczną biografię[11]. Odczytano również okolicznościowy list Edwarda Hulewicza, zaś aktu odsłonięcia gwiazdy dokonał Krzysztof Maga, najmłodszy brat słynnego bielszczanina[11].

Wybrana dyskografia[7][13]

Z zespołem Golderousi
Z zespołem Tarpany
Nagrania płytowe
Nagrania radiowe
  • Luty 1966: Ty masz swoje troski [You've Got Your Troubles] (voc. zespół), Jak ty (voc. zespół), Ratuszowy zegar (instr.), Wczorajszy człowiek [Yesterday Man] (voc. E. Hulewicz), Krzyk księżyca (instr.), Polka (instr.), Złap nas jeśli chcesz [Catch Us If You Can] (voc. K. Maga), Znów wracają wspomnienia [Here It Comes Again] (voc. E. Hulewicz)
  • Czerwiec 1966: Przyjdę do ciebie (voc. K. Maga i A. Adamski); Cień i ty (voc. H. Frąckowiak), Dobre rady (voc. H. Żytkowiak i A. Adamski), Siała baba mak (voc. E. Hulewicz)
Z zespołem Czerwono-Czarni
Nagrania płytowe
  • 1967: 17.000.000 (LP, Polskie Nagrania „Muza” XL-0458)
  • 1968: Co u ciebie słychać / Kocha, czy tylko lubi / Popatrz ile dziewcząt / Niech się kręci płyta (EP, Polskie Nagrania „Muza” (N-0526)
  • 1968: Zakochani są sami na świecie (LP, Pronit XL/SXL-0491)
  • 1968: Msza beatowa „Pan przyjacielem moim” (LP, Polskie Nagrania „Muza” XL-0475)
  • 1969: Gdzie szumiące topole / Partyzancka ballada / Do widzenia mamo / Mężczyzna nigdy nie płacze (EP, Pronit N-0566)
  • 1970: Ja mam ciebie, ty mnie / Bądź dziewczyną moich marzeń / Nie mówię żegnaj / Dzień w sennym parku (EP, Polskie Nagrania „Muza” N-0618)
  • 1970: Bądź dziewczyną moich marzeń (LP, Pronit XL 0645) – płyta solowa Jacka Lecha, nagrana z udziałem Czerwono-Czarnych
Nagrania radiowe
  • Listopad 1967: Będziesz tylko w tej piosence (voc. K. Stanek i K. Maga)
  • Listopad 1968: Dlaczego tak się stało (voc. K. Stanek i K. Maga)
  • Marzec 1969: Sonata C-dur Mozarta (instr.), A tu żniwa (voc. zespół), Jak to na wojence (voc. zespół), Hipopotam (voc. K. Sobczyk i K. Maga)
  • Maj 1969: Mój kumpel diabeł (voc. zespół), Parodie zespołów: No To Co („Po ten kwiat czerwony” i „Te opolskie dziouchy”), Trubadurzy („Znamy się tylko z widzenia”), Czerwone Gitary („Takie ładne oczy”), Czesław Niemen i Akwarele („Płonąca stodoła”) (voc. zespół)
  • Wrzesień 1969: Gdyby nam się odmieniło (voc. K. Maga)
  • Kwiecień 1970: Zanim mi odpowiesz (voc. zespół), Lepiej nie wracaj (voc. K. Maga)
  • Grudzień 1970: You Can Get It, If You Really Want (voc. zespół)

Inne nagrania

  • 1970: Różni wykonawcy – Na szkle malowane (LP Muza XL/SXL 0666)[12]
  • 2011: Skaldowie – Ty – reedycja albumy wydanego w 1971: Kochali my kochali ze śpiewogry Na szkle malowane (CD, Kameleon Records KAMCD 05)[12][15]
  • 2016: Skaldowie – Historia zespołu Skaldowie, Nagrania archiwalne z lat 1969-1979: Kochali my kochali ze śpiewogry Na szkle malowane (CD, Kameleon Records KAMCD 14)[12][15]

Przypisy

  1. 1 2 śp. Klaudiusz Maga. mikuszowice.grobonet.com. [dostęp 2026-03-23]. (pol.).
  2. ↑ Ryszard Wolański: Klaudiusz Maga. bibliotekapiosenki.pl, 2023-03-06. [dostęp 2026-03-23].
  3. ↑ Bielski Almanach: Klaudiusz Maga (gitara) i zespół Golderousi Ostrawa 1964. facebook.com, 2021-02-26. [dostęp 2026-03-31]. (pol.).
  4. 1 2 Rożni wykonawcy – Brzdęk! Instrumentalne przygody bigbitowców (GAD CD 139, 2020) info: okładka płyty
  5. ↑ Golderousi. rateyourmusic.com. [dostęp 2026-03-31]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 Ryszard Wolański, Edward Hulewicz: Tarpany. bibliotekapiosenki.pl, 2019-01-07. [dostęp 2026-03-23]. (pol.).
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Jan Kawecki, Wojciech Zając: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
  8. 1 2 3 Redakcja: Nieznane miłości gwiazd: Halina Frąckowiak i Klaudiusz Maga. Został tylko cień.... facebook.com, 2020-08-05. [dostęp 2026-03-23]. (pol.).
  9. ↑ Dariusz Michalski: Trzysta tysięcy gitar nam gra. Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej – lata 1958-1973. Warszawa: Iskry, 2014, s. 112. ISBN 978-83-244-0378-3.
  10. ↑ Ryszard Wolański, SAWP: Ryszard Poznakowski. bibliotekapiosenki.pl, 2024-12-04. [dostęp 2026-03-23]. (pol.).
  11. 1 2 3 4 5 Redakcja: Wyróżnienie czerwono-czarnego muzyka. Wywodził się z Bielska-Białej. beskidzka24.pl, 2022-09-12. [dostęp 2026-03-23]. (pol.).
  12. 1 2 3 4 Jacek Żyliński: Na szkle malowane. kppg.waw.pl. [dostęp 2026-03-23]. (pol.).
  13. ↑ Klaudiusz Maga. discogs.com. [dostęp 2026-03-23]. (ang.).
  14. ↑ Golderousi. discogs.com. [dostęp 2026-03-23]. (ang.).
  15. 1 2 Klaudiusz Maga. rateyourmusic.com. [dostęp 2026-03-23]. (ang.).