Gomfos zielony
| Gomphosus varius | |||
| Lacépède, 1801 | |||
![]() Samiec | |||
![]() Samica | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Gomphosus varius | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
Gomfos zielony[3] (Gomphosus varius) – protogyniczny gatunek ryby z rodziny wargaczowatych (Labridae).
Taksonomia i etymologia
Został po raz pierwszy opisany przez francuskiego przyrodnika Bernarda Germaina de Lacepède w 1801 roku w jego dziele Histoire naturelle des poissons[4]. Opis oparł na ilustracji z manuskryptu autorstwa Philiberta Commersona, francuskiego odkrywcy i przyrodnika, przedstawiającej okazy z Tahiti na Wyspach Towarzystwa w Polinezji Francuskiej[5].
Nazwa rodzajowa Gomphosus pochodzi od greckiego słowa „γονφοσ” (gomphos), oznaczającego „gwóźdź”, nawiązując do podłużnego pyska przedstawicieli rodzaju. Epitet gatunkowy varius pochodzi z łaciny i oznacza „różny”, co nawiązuje do zmiany płci, która zachodzi u gomfosa zielonego w trakcie jego życia[6].
Pozycja filogenetyczna
Chociaż Gomphosus jest klasyfikowany jako odrębny rodzaj, badania filogenetyczne sugerują, że jest częścią rodzaju Thalassoma, co oznaczałoby, że rodzaj Thalassoma w tradycyjnym rozumieniu jest parafiletyczny[7].
To pokrewieństwo filogenetyczne widać również po tym, że gomfos zielony czasami krzyżuje się w naturze z rybami z rodzaju Thalassoma, tworząc hybrydy[6].
Charakterystyka
Gomfos zielony ma wydłużone, bocznie spłaszczone ciało oraz długi, przypominający dziób pysk. Wykazuje wyraźne różnice w ubarwieniu między samcami i samicami. Przedstawiciele gatunku trzepoczą płetwami piersiowymi podczas pływania[6][8].
Typowa standardowa długość ciała wynosi około 25 cm, może sięgać 30 cm[9].
Samce mają ciało w kolorze zielonym do niebiesko-zielonego, głowę niebieską oraz pionowy pas w kolorze jasnożółtym do limonkowo-zielonego za płetwą piersiową[10]. Są zazwyczaj większe od samic[9].
Samice mają białawą dolną część głowy i białawą pierś oraz czarny tył ciała. Przednia, górna połowa ciała jest jasnoszara z rzędami czarnych plamek. Czerwonawo-czarny pas biegnie wzdłuż pyska i przez oko[10].
Jest protogynicznym hermafrodytą, co oznacza, że osobniki rozpoczynają życie jako samice, a w miarę dojrzewania mogą zmieniać płeć i stawać się samcami[7][11].
Samce wytwarzają sygnały akustyczne podczas zalotów i tarła, emitują dwa rodzaje ciągów impulsów:
- Impulsy typu I – wytwarzane zarówno podczas tarła, jak i zalotów, z częstotliwością około 271 Hz;
- Impulsy typu II – związane wyłącznie z zalotami[12].
Tworzy stałe tarliska. Samice wybierają partnera, a samce bronią terytoriów tarłowych[13]. Tarło odbywa się cyklicznie, z największym nasileniem w okolicach pełni księżyca[11].
Żywi się głównie małymi skorupiakami bentonicznymi, czasami małymi rybami, wężowidłami i mięczakami[14].
Krzyżowanie
Krzyżuje się w naturze z gatunkami z rodzaju Thalassoma. Udokumentowano hybrydy między gomfosem zielonym i Thalassoma lunare oraz między gomfosem zielonym i Thalassoma duperrey[1]. Ta skłonność do hybrydyzacji z gatunkami Thalassoma odzwierciedla bliskie pokrewieństwo filogenetyczne między tymi dwoma rodzajami[6].
Występowanie
Występuje w tropikalnych bogatych w koralowce obszarach lagun i raf Indo-Pacyfiku, żyje na głębokościach od 0 do 35 metrów[4][1].
Status zagrożenia
IUCN uznaje G. varius za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern)[2].
Przypisy
- 1 2 3 4 Gomphosus varius (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. fishbase.org [dostęp 2026-01-16]
- 1 2 Gomphosus varius, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2010 [dostęp 2026-01-16] (ang.).
- ↑ Henryk Garbarczyk i inni red., Ryby, Encyklopedia zwierząt, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15140-9.
- 1 2 Gomphosus varius Lacepède, 1801 [online], www.gbif.org [dostęp 2026-01-15] (ang.).
- ↑ Ron Fricke, William Neil Eschmeyer, Richard van der Laan (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 13 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-16] (ang.).
- 1 2 3 4 Giuseppe Mazza, Gomphosus varius [online], Monaco Nature Encyclopedia, 8 sierpnia 2008 [dostęp 2026-01-15] (ang.).
- 1 2 Lily C Hughes, Chloe M Nash, William T White, Mark W Westneat, Concordance and Discordance in the Phylogenomics of the Wrasses and Parrotfishes (Teleostei: Labridae), „Systematic Biology”, 72 (3), 2023, DOI: 10.1093/sysbio/syac072, ISSN 1063-5157 [zarchiwizowane z adresu 2024-07-07] (ang.).
- ↑ Jeffrey A. Walker, Mark W. Westneat, Labriform Propulsion in Fishes: Kinematics of Flapping Aquatic Flight in the Bird Wrasse Gomphosus Varius (Labridae), „Journal of Experimental Biology”, 200 (11), 1997, s. 1549–1569, DOI: 10.1242/jeb.200.11.1549, ISSN 0022-0949.
- 1 2 Bird wrasse • Gomphosus varius • Fish sheet [online], www.fishi-pedia.com [dostęp 2026-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2024-08-04] (ang.).
- 1 2 Gomphosus varius [online], Reef Life Survey | Reef Species of the World [dostęp 2026-01-15] (ang.).
- 1 2 KA’OHINANI H. KAWAHIGASHI, REPRODUCTIVE BEHAVIOR OF GOMPHOSUS VARIUS (LABRIDAE) IN RELATION TO CURRENT PATTERNS AT A SPAWNING AGGREGATION SITE: IMPLICATIONS FOR LARVAL DISPERSAL [online], grudzień 2021 [dostęp 2026-01-15].
- ↑ K.S. Boyle, T.E. Cox, Courtship and spawning sounds in bird wrasse Gomphosus varius and saddle wrasse Thalassoma duperrey, „Journal of Fish Biology”, 75 (10), 2009, s. 2670–2681, DOI: 10.1111/j.1095-8649.2009.02459.x, ISSN 0022-1112.
- ↑ A.M. Gill, E.C. Franklin, T.J. Donaldson, Fore reef location influences spawning success and egg predation in lek-like mating territories of the bird wrasse, Gomphosus varius, „Environmental Biology of Fishes”, 104 (4), 2021, s. 451–461, DOI: 10.1007/s10641-021-01084-w, ISSN 0378-1909.
- ↑ John E. Randall, Fishes of the Great Barrier Reef and Coral Sea, Honolulu : University of Hawaii Press, 1997, ISBN 978-0-8248-1895-1.


