Granatnik M72 LAW

Granatnik M72 LAW A2
Ilustracja
M72 LAW
Państwo

 Stany Zjednoczone

Rodzaj

granatnik przeciwpancerny

Historia
Produkcja

od 1963

Dane techniczne
Kaliber

66 mm

Wymiary
Długość

0,655 m (złożony)
0,893 m (w położeniu bojowym)

Masa
broni

2,5 kg (w położeniu bojowym)

Inne
Prędkość pocz. pocisku

145 m/s

Zasięg skuteczny

200 m

Przebijalność pancerza

300–450 mm

Żołnierz z granatnikiem M72 LAW

M72 LAW (ang. Light Anti-tank Weapon) – amerykański jednostrzałowy granatnik przeciwpancerny, produkowany nieprzerwanie od 1963 roku[1].

Występuje w odmianach M72A1, M72A2, M72A3 M72-250 i M72 ILAW (Improved LAW). Różnią się one konstrukcją pocisku[2]. Jedną z nowszych wersji z XXI wieku jest M72 EC (Enhanced Capacity)[3].

Od końca lat 80. granatniki M72 są stopniowo zastępowane przez nowe M136. Unowocześniona wersja LAW (wyposażona w głowicę odłamkową) jest wciąż używana przez wojska amerykańskie i produkowana w USA, Norwegii oraz Turcji[4].

7 lipca 2022 roku Polska podpisała umowę z norweską firmą Nammo na zakup kilkunastu tysięcy granatników M72 EC Mk1, o wartości 150 mln zł netto, dla polskich Sił Zbrojnych[3].

Opis techniczny

Granatnik przeciwpancerny M72 LAW składa się z wyrzutni w postaci dwóch koncentrycznych, rozsuwanych, gładkoprzewodowych, cienkościennych rur o kalibrze 66 mm, będącej jednocześnie zasobnikiem transportowym pocisku (rura zewnętrzna z epitlenków, wewnętrzna z aluminium). Do wyrzutni mocowane są przyrządy celownicze i mechanizm spustowy. W położeniu marszowym broń jest zsunięta, a oba końce wyrzutni zamknięte są pokrywami. Rozsunięcie wyrzutni powoduje napięcie mechanizmu spustowego i rozłożenie przyrządów celowniczych. Po naciśnięciu spustu następuje uruchomienie silnika rakietowego pocisku (silnik kończy pracę przed opuszczeniem wyrzutni)[5][6].

Kumulacyjna głowica pocisku kalibru 66 mm jest elaborowana oktolem (340 g) i składa się z bojowego ładunku kumulacyjnego, silnika rakietowego, stabilizatora i bezwładnościowego zapalnika piezoelektrycznego o działaniu natychmiastowym[5]. W wersji M72 EC Mk 1 z XXI wieku przebijalność jest podawana jako do 450 mm pancerza jednolitego (RHA)[3].

M72 stał się protoplastą dla innych granatników przeciwpancernych, na przykład czechosłowackiego RPG-75 oraz radzieckich RPG-18 i RPG-26, które mimo podobnych osiągów, różnią się masami i wymiarami[7].

Dane taktyczno-techniczne

Wzór M72A2/A3[8] M72-750 M72 ILAW M72 EC Mk1
Kaliber (mm) 66 66 66 66
Długość wyrzutni złożonej/rozłożonej (mm) 655/893 724/942 777/938 780/980[3]
Masa (kg) 2,36 3,05 3,44 3,4 kg[3]
Przebijalność(mm) 300 355 355 450[3]
Prędkość początkowa (m/s) 145 230 230
Zasięg skuteczny do celów ruchomych/nieruchomych (m) 150/300 250/350 250/350 350[3]

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Gordon L. Rottman: Panzerfaust and Panzerschreck: German Anti-tank Weapons. Bloomsbury Publishing PLC, 2014, s. 44. ISBN 1-78200-788-1. (ang.).
  2. ↑ M72 Light Anti-Armor Weapon - LAW. Military.com. [dostęp 2024-10-05]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Nowy granatnik dla polskiego żołnierza. „Nowa Technika Wojskowa”. Nr 7/2022, s. 6, lipiec 2022. Warszawa: Magnum X. ISSN 1230-1655.
  4. ↑ M72 LAW: American Light Anti-Tank Weapon in Vietnam and Beyond. thearmorylife.com, 4.067.2023. [dostęp 2024-10-05]. (ang.).
  5. 1 2 Rocket – 66mm Anti-Armour, [w:] Australian Government. Department of Defence [online], Defence Unexploded Ordnance Website. Ordnance Information Sheet, 2015 [dostęp 2024-10-05] (ang.).
  6. ↑ Modernizing and equipping the force (Part 1) [online], United States Army, 30 grudnia 2010 [dostęp 2024-10-05] (ang.).
  7. ↑ Ian V. Hogg, Broń wsparcia piechoty: Karabinki i karabiny maszynowe, moździerze... Ray Hutchins (ilustr.), Alicja Woźniak(red.), Ryszard Woźniak, Dom Wydawniczy Bellona, 2001, ISBN 83-11-09335-0.
  8. ↑ Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 74–75. ISBN 83-86776-25-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.