Grzechotnik kropiaty
| Crotalus mitchellii[1] | |||
| (Cope, 1861) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
grzechotnik kropiaty | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 Zasięg występowania w starszym, szerszym ujęciu systematycznym | |||
Grzechotnik kropiaty (Crotalus mitchellii) – gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotnikowatych (Crotalinae) w obrębie rodziny żmijowatych (Viperidae). Endemit Meksyku[2][4].
Systematyka
Dawniej wyróżniano 5 podgatunków Crotalus mitchellii[5] występujących w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych i północno-zachodnim Meksyku[4]:
- Crotalus mitchellii angelensis Klauber, 1963
- Crotalus mitchellii mitchellii (Cope, 1861)
- Crotalus mitchellii muertensis Klauber, 1949
- Crotalus mitchellii pyrrhus (Cope, 1867)
- Crotalus mitchellii stephensi Klauber, 1930
Meik i współpracownicy (2015) podnoszą jednak wszystkie te podgatunki (z wyjątkiem C. m. muertensis, synonimizowanego przez autorów z C. pyrrhus) do rangi odrębnych gatunków[6].
Zasięg występowania
Po podziale taksonomicznym zasięg występowania grzechotnika kropiatego ograniczony jest do północno-zachodniego Meksyku – środkowej i południowej części Półwyspu Kalifornijskiego i kilku sąsiednich wysp[2][4].
Pożywienie
Żywi się drobnymi kręgowcami.
Przypisy
- ↑ Crotalus mitchellii, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 P. Uetz & J. Hallermann, Crotalus mitchellii, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2025-06-12] (ang.).
- ↑ Crotalus mitchellii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 3 R. Midtgaard, Genus Crotalus, [w:] RepFocus – A Survey of the Reptiles of the World [online] [dostęp 2025-06-12] (ang.).
- ↑ Crotalus mitchellii, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2025-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-30] (ang.).
- ↑ Jesse M. Meik, Jeffrey W. Streicher, A. Michelle Lawing, Oscar Flores-Villela i Matthew K. Fujita. Limitations of Climatic Data for Inferring Species Boundaries: Insights from Speckled Rattlesnakes. „PLoS ONE”. 10 (6), s. e0131435, 2015. DOI: 10.1371/journal.pone.0131435. (ang.).
Bibliografia
- Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. Boston: Houghton Mifflin, 1994. ISBN 0-395-93608-X.