Guido de Marco

Guido de Marco

Data i miejsce urodzenia	22 lipca 1931 Valletta
Data i miejsce śmierci	12 sierpnia 2010 Msida
Prezydent Republiki Malty
Okres	od 4 kwietnia 1999 do 4 kwietnia 2004
Przynależność polityczna	Partia Narodowa
Poprzednik	Ugo Mifsud Bonnici
Następca	Edward Fenech Adami
Odznaczenia

Guido de Marco (ur. 22 lipca 1931 w Valletcie, zm. 12 sierpnia 2010 w Msidzie^[1]) – maltański polityk i prawnik, działacz Partii Narodowej, parlamentarzysta, minister i wicepremier, w latach 1999–2004 prezydent Malty.

W 1952 uzyskał bakalaureat z filozofii, ekonomii i języka włoskiego, a w 1955 doktorat z prawa na Uniwersytecie Maltańskim. Pracował m.in. w administracji państwowej i jako nauczyciel akademicki na macierzystej uczelni, na której doszedł do stanowiska profesora.

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Narodowej. W 1977 ubiegał się bez powodzenia o przywództwo w swoim ugrupowaniu, przegrywając z Edwardem Fenechem Adamim^[2]. W 1966 po raz pierwszy został wybrany do Izby Reprezentantów, z powodzeniem ubiegając się o reelekcję w siedmiu kolejnych wyborach do 1998 włącznie. W maltańskim parlamencie zasiadał nieprzerwanie przez ponad 30 lat, reprezentował go m.in. w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. W 1990 objął na okres rocznej kadencji funkcję przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych.

Był członkiem kolejnych rządów Edwarda Fenecha Adamiego. W latach 1987–1996 i 1998–1999 sprawował urząd wicepremiera. Od 1987 do 1990 był ministrem spraw wewnętrznych, a w latach 1987–1992 ministrem sprawiedliwości. Dwukrotnie w okresach 1990–1996 i 1998–1999 zajmował stanowisko ministra spraw zagranicznych^[3].

Od kwietnia 1999 do kwietnia 2004 sprawował pięcioletnią kadencję prezydencką. W okresie jego urzędowania Malta zakończyła negocjacje akcesyjne z Unią Europejską^[1].

Guido de Marco był żonaty z Violet z domu Saliba. Miał dwie córki (Gianellę i Fiorellę) oraz syna Maria, który również został politykiem.

• Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia, 1994)^[4]
• Krzyż Wielki Orderu Piusa IX (Watykan, 1995)^[5]
• Order Stara Płanina I klasy ze Wstęgą (Bułgaria, 2001)^[6]
• Łańcuch Orderu Krzyża Ziemi Maryjnej (Estonia, 2001)^[7]
• Złoty Order Wolności Republiki Słowenii (Słowenia, 2002)^[8]
• Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (Polska, 2002)^[9]
• Łańcuch Orderu Gwiazdy Białej (Estonia, 2003)^[10]
• Order Trzech Gwiazd I klasy z Łańcuchem (Łotwa, 2004)^[11]
• Order „Za zasługi” I klasy (Ukraina, 2007)^[12]
• Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 2009)^[13]

• Prof. Guido de Marco, doi.gov.mt [zarchiwizowane 2012-03-06]  (ang.).