Gustav von Alvensleben
 | |
 Generał piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
30 września 1803 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
30 czerwca 1881 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1821–1872 |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
Dowódca IV Korpusu Armijnego |
| Główne wojny i bitwy |
Powstanie badeńskie |
| Późniejsza praca | |
| Odznaczenia | |
                           | |
Gustav von Alvensleben (ur. 30 września 1803 w Eichenbarleben, zm. 30 czerwca 1881 w Gernrode)[1] – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej, generał-głównodowodzący IV Korpusem Armijnym oraz generał adiutant króla i cesarza Wilhelma I.
Życiorys
Po ukończeniu Korpusu Kadetów w 1821 rozpoczął służbę, w stopniu podporucznika (niem. Secondelieutenant), w Pułku Grenadierów Cesarza Aleksandra[2]. W latach 1833-1836 pełnił funkcję adiutanta batalionu[3], a następnie, już jako porucznik (niem. Premierlieutenant), został guwernantem księcia Meklemburgii-Strelitz Jerzego[4]. W 1838 roku powrócił do służby liniowej[5]. Dwa lata później ponownie został guwernantem, ale tym razem księcia Lippe Leopolda[4]. Na tym stanowisku awansował na kapitana (niem. Hauptmann) w 1841 roku. Trzy lata później został dowódcą kompanii w Pułku Grenadierów Gwardii Cesarza Aleksandra[6]. W 1847 roku, będąc już majorem, przydzielony do Wielkiego Sztabu Generalnego[7], a rok później przeniesiony do sztabu generalnego VII Korpusu Armijnego[8].
Wraz z wybuchem powstania badeńskiego mianowany szefem sztabu Korpusu Interwencyjnego w Wielkim Księstwie Badenii, którym dowodził Eduarda von Bonina. Po zakończeniu walk ponownie znalazł się w sztabie VII Korpusu, a w 1850 roku przeniesiony do sztabu VIII Korpusu Armijnego. Dwa lata później stanął na jego czele, co wiązało się z awansem na podpułkownika (niem. Oberstleutnant)[9]. Pod koniec 1853 roku objął stanowisko szefa sztabu Gubernatora Wojskowego Nadrenii i Westfalii księcia Królestwa Prus Wilhelma[10]. W 1855 roku otrzymał stopień pułkownika (niem. Oberst)[11], a trzy lata później stopień generała majora (niem. Generalmajor) i stanowisko osobistego adiutanta księcia Wilhelma[12].
Wraz z koronacją księcia na Króla Prus w 1861 roku został jego generałem adiutantem. W 1863 roku awansowany na generała porucznika (niem. Generalleutnant) z wpisem na listę generałów Jego Wysokości Króla Prus[13]. W tym samym roku reprezentował władcę i rząd premiera Otto von Bismarcka podczas negocjacji dotyczących współpracy Prus i Rosji w tłumieniu powstania styczniowego prowadzonych w Petersburgu, które zaowocowały podpisaniem porozumienia, nazwanego od nazwiska generała konwencją Alvenslebena[14].
W trakcie wojny prusko-austriackiej 1866 roku przebywał w Wielkiej Kwaterze Głównej, towarzysząc władzy między innymi na polu bitwy pod Sadową[4]. Po zakończeniu walk objął dowództwo nad IV Korpusem Armijnym[15], a w 1868 roku został promowany na generała piechoty (niem. General der Infanterie)[16]. Rok później mianowany szefem 66. Pułku Piechoty. Na czele IV Korpusu pozostawał podczas wojny z Francją, dowodząc nim w bitwach pod Beaumont i Sedanem oraz w trakcie oblężeniu Paryża[1]. W 1871 roku powierzono mu zadanie nadzorowania demobilizacji 3. Armii, a po jego wykonaniu powrócił na stanowisko generała-głównodowodzącego IV Korpusem Armijnym[17]. W 1872 roku przeszedł w stan spoczynku, pozostając do swojej śmierci generałem adiutantem króla i cesarza.
Odznaczenia
Odznaczenia gen. von Alvenslebena to między innymi[18]:
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami
- Order Pour le Mérite
- Order Orła Czerwonego IV klasy z mieczami na wstędze wojennej (Prusy)
- Komandor Orderu Hohenzollernów z mieczami
- Krzyż Żelazny I klasy
- Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia (Anhalt)
- Kawaler Orderu Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka (Badenia)
- Kawaler I klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia)
- Komandor Orderu Maksymiliana Józefa (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Korony Bawarskiej (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Świętego Michała (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Henryka Lwa (Brunszwik)
- Wielki Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja)
- Krzyż Zasługi II klasy Orderu Domowego (Lippe)
- Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego (Niderlandy)
- Wielki Oficer Orderu Korony Dębowej (Luksemburg)
- Komandor Orderu Świętego Stefana (Austro-Węgry)
- Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Austro-Węgry)
- Krzyż Wielki Orderu Avis (Portugalia)
- Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Włodzimierza I klasy (Imperium Rosyjskie)
- Krzyż Wielki Orderu Alberta (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
- Krzyż Zasługi I klasy (Schwarzburg)
- Order Sławy (Imperium Osmańskie)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
Przypisy
- 1 2 Poten 1900 ↓, s. 758.
- ↑ Rangliste 1822 ↓, s. 48.
- ↑ Rangliste 1834 ↓, s. 57.
- 1 2 3 Glasenapp 1880 ↓, s. 30.
- ↑ Rangliste 1839 ↓, s. 43.
- ↑ Rangliste 1845 ↓, s. 71.
- ↑ Rangliste 1847 ↓, s. 23.
- ↑ Rangliste 1848 ↓, s. 53.
- ↑ Rangliste 1853 ↓, s. 52.
- ↑ Rangliste 1854 ↓, s. 27.
- ↑ Rangliste 1856 ↓, s. 37.
- ↑ Rangliste 1859 ↓, s. 16.
- ↑ Rangliste 1863 ↓, s. 17.
- ↑ Alvensleben 1953 ↓, s. 233.
- ↑ Rangliste 1867 ↓, s. 66.
- ↑ Rangliste 1869 ↓, s. 69.
- ↑ Rangliste 1871 ↓, s. 59.
- ↑ Rangliste 1880 ↓, s. 17.
Bibliografia
- Piotr Mikietyński, Niemiecka droga ku Mitteleuropie. Polityka II Rzeszy wobec Królestwa Polskiego (1914-1916), Kraków 2009, s. 261, ISBN 978-83-88737-09-1.
- Gustav von Glasenapp: Die Generale der deutschen Armee von 1848-71. Biographien, Portraits und Facsimiles. Berlin: Militaria, 1880. [dostęp 2026-04-14]. (niem.).
- Alvensleben, Gustav. W: Udo von Alvensleben: Neue Deutsche Biographie 1. Berlin: 1953. [dostęp 2026-04-14]. (niem.).
- Alvensleben, Gustav von. W: Bernhard von Poten: Allgemeine Deutsche Biographie 45. Berlin: 1900. [dostęp 2026-04-14]. (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1822, Berlin: W. Dieterici, 1822 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1834, Berlin: E. S. Mittler, 1834 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1839, Berlin: E. S. Mittler, 1839 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1845, Berlin: E. S. Mittler, 1845 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1847, Berlin: E. S. Mittler, 1847 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1848, Berlin: E. S. Mittler, 1848 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1853, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1853 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1854, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1854 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1856, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1856 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1859, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1859 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1863, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1863 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1867, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1867 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1869, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1869 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1871, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1871 [dostęp 2026-04-14] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1880, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1880 [dostęp 2026-04-14] (niem.).