Gwarek wielki

Gwarek wielki
Gracula religiosa robusta[1]
Salvadori, 1887
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

szpakowate

Podrodzina

gwarki

Rodzaj

Gracula

Gatunek

gwarek czczony

Podgatunek

gwarek wielki

Synonimy
  • Gracula robusta Salvadori, 1887
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]

Gwarek wielki[3] (Gracula religiosa robusta) – podgatunek gwarka czczonego, średniej wielkości ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae); przez niektórych autorów bywa klasyfikowany jako odrębny gatunek. Występuje endemicznie na wyspach Banyak i Nias, położonych u północno-zachodnich wybrzeży Sumatry[4]. Jest krytycznie zagrożony wyginięciem.

Taksonomia

Takson o niepewnej pozycji taksonomicznej, traktowany przez niektóre ujęcia systematyczne jako podgatunek gwarka czczonego (Gracula religiosa)[3][5][6], przez inne jako odrębny gatunek[4][7][8][9][10].

Charakterystyka

Wygląd zewnętrzny
Ma czarne upierzenie z fioletowym połyskiem, białe plamy na skrzydłach, żółte wyrostki skórne pod okiem i na karku oraz żółte nogi. Tęczówki brązowe. Obie płcie są do siebie podobne[4][9].
Rozmiary
długość ciała 30–36 cm[9].

Pożywienie

Wszystkożerny. Żywi się owocami, nektarem kwiatowym oraz owadami.

Status zagrożenia

Ptak ceniony ze względu na swą wielkość i głośny śpiew, co było przyczyną jego nielegalnego odłowu ze stanu naturalnego oraz gwałtownego spadku liczebności dziko żyjącej populacji. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2016 roku uznaje gwarka wielkiego za odrębny gatunek i zalicza go do kategorii CR (Critically Endangered – krytycznie zagrożony). Liczebność populacji w 2020 roku szacowano na 160–265 dorosłych osobników[2].

Przypisy

  1. ↑ Gracula robusta, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2016-04-11] (ang.).
  2. 1 2 BirdLife International, Gracula robusta, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2025-2 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
  3. 1 2 P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Mainatinae Lesson, 1831 - gwarki (wersja: 2024-12-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-03].
  4. 1 2 3 A.J.F.K. Craig, C.J. Feare, Nias Myna (Gracula robusta), version 1.0, [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020, DOI: 10.2173/bow.niamyn1.01 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
  5. ↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025, 2025, DOI: 10.2173/avilist.v2025 (ang.).
  6. ↑ Clements i inni, The eBird/Clements Checklist of Birds of the World: v2025 [online], 2025 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
  7. ↑ A. Craig, Ch. Feare: Family Sturnidae (Starlings). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 14: Bush-shrikes to Old World Sparrows. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 714–715. ISBN 978-84-96553-50-7. (ang.).
  8. ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
  9. 1 2 3 Chris Feare, Adrian Craig: Starlings and Mynas. Londyn: Christopher Helm, 1998. ISBN 0-691-00496-X. (ang.).
  10. ↑ P.C. Rasmussen, J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 84-87334-67-9. (ang.).

Linki zewnętrzne