Happy End (album)
| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Po prostu | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
XII 2002 – II 2003 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
49:56 | |||
| Wydawnictwo |
Pop Noise | |||
| Producent |
Alternati Projekt | |||
| Oceny | ||||
|
| ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Happy End – album muzyczny zespołu Po prostu wydany w 2003 r. przez wytwórnię muzyczną „Pop Noise”. Ścieżkę dźwiękową zamieszczono na jednej płycie kompaktowej. Czas jej trwania wynosi 49 minut i 56 sekund. Album zawiera 18 utworów muzycznych. Muzyka zawarta w albumie zaliczana jest do nurtu muzycznego jakim jest punk rock, w szczególności w stylu punk '77.
Historia, muzyka
„Happy End” to trzeci album muzyczny zespołu Po prostu[1][2][3][4], nie licząc takich wydawnictw jak demo, EP czy składanki[3]. Poprzednie dwa zostały wydane odpowiednio w 1995 r. („One hate Doktorate”) i 1999 r. („Madonna+Dżakson=Prins”)[4][5][6]. Na przełomie lat 2002 i 2003 nagrano materiał do albumu[7]. Ten zaś opublikowany został w 2003 r.[2][4][8][9] (niektóre opracowania podają 2004 r.[6][10]) nakładem wytwórni muzycznej „Pop Noise”[2][6][9][11]. Ze względu na tytuł – „Happy End” – część osób uważała, że może to być ostatni, pożegnalny album tego zespołu[1][12][13]. Tak jednak się nie stało. Już w 2005 r. wydano album koncertowy pod tytułem „Demo '86”[4][5][6][13], a w 2016 r. kolejny album studyjny, któremu nadano tytuł „Poczet Alimenciarzy”[4][5][6][14].
Album
Album muzyczny „Happy End” ukazał się nakładem wydawnictwa muzycznego „Pop Noise”[2][6][9][11][15] z Łodzi[16]. W jego katalogu wydawniczym otrzymał identyfikator – NOISE 045[9][11]. Nagrania do albumu zrealizowano w „Robert Usewicz Studio” w Gdańsku, a miało to miejsce od grudnia 2002 r. do lutego 2003 r.[7]. Realizację nagrań wykonał Robert Usewicz[17]. Jako nośnik danych dla ścieżki dźwiękowej zastosowano jedną płytę kompaktową[18][19], na której zamieszczono 18 utworów muzycznych[20][21], a czas trwania całości prezentowanego materiału wynosi 49 minut i 56 sekund[1]. Producentem jest firma „Alternati Projekt” (identyfikator albumu – ALT 0803)[22]. Album otrzymał także inne, następujące oznaczenia: Matrix / Runout: ALT 0803 www.alternati-cd.com.pl; Mastering SID Code: IFPI LT57; Mould SID Code: IFPI Z914[23]. Grafikę i design wydawnictwa opracowało „100 Filmów”[17].
Skład
Zespół Po prostu zrealizował nagrania do tego albumu w następującym składzie, funkcjach poszczególnych członków i instrumentarium:
- Zbychu Nietoperz – basista, gitarzysta (gitara basowa, gitara)
- Marian-Odmaleńkości – perkusista (perkusja)
- Tadeusz Stroik – basista, gitarzysta (gitara basowa, gitara)
- Dzidas – basista, gitarzysta, wokal w tle (gitara basowa, gitara)[17]
- Szczepan Oshnięty – wokal[1][17].
Twórczość i muzyka
Twórczość i muzyka prezentowana w albumie muzycznym „Happy End” zaliczane są do gatunku muzycznego jakim jest rock[24], w szczególności w jego ramach do nurtu muzycznego punk rock[2][6][25]. Jest to twórczość zgodna do dotychczasowymi dokonaniami zespołu, stanowiąca kontynuację działalności artystycznej[1][2], przy zachowaniu preferowanego przez kapelę stylu określanego jako punk '77[1][6][9][26], ale z kilkoma elementami nowymi. Pośród nich wymienić można takie elementy jak niektóre utwory w stylistyce, którą można określić przymiotnikiem „liryczne”, czy teksty z elementami rozważań filozoficznych. Takie elementy świadczące o dojrzewaniu twórczości zespołu jeden z recenzentów wyjaśnia dojrzałością samej kapeli, która w tamtym czasie świętowała jubileusz 18-lecia działalności muzycznej[1].
Utwory
| lp. | tytuł | czas min.:sek. |
|---|---|---|
| 1 | Bułgarskie disko | 2:52 |
| 2 | Wigwamy kadłuby | 2:54 |
| 3 | Młodzierz gnoje | 2:28 |
| 4 | Tojest zboczone | 2:07 |
| 5 | Bez celu życia | 1:55 |
| 6 | Między kłamstwem a fałszem | 3:17 |
| 7 | Bąk Beke Spaliny | 3:38 |
| 8 | Litania miłości | 3:14 |
| 9 | Doktor w Korah | 2:06 |
| 10 | Nadchodzi Szpako Cwak | 2:11 |
| 11 | Bez Mercedesa nie podchodź | 1:33 |
| 12 | Kręcone Łuby | 2:52 |
| 13 | Przeminęło bez wiatru | 2:40 |
| 14 | Syn Godzilli | 2:12 |
| 15 | Zmyw klatki | 2:12 |
| 16 | Prosta gra 2002 | 2:15 |
| 17 | Wierzgacz nogami | 1:54 |
| 18 | Happy End | 4:16 |
W niektórych jednak opracowaniach ujmowany jest dziewiętnasty utwór[9][27], albo bez tytułu[9], albo z określeniem „Untitled”. Czas jego trwania podawany jest jako 3 minuty i 8 sekund[27]. Nie ma go ujętego w spisie utworów zamieszczonym na okładce albumu[28].
Odbiór i opinie
Odbiór twórczości zawartej w albumie jest pozytywny, a opinie jednoznacznie potwierdzają, że warto zapoznać się z dokonaniami kapeli tu prezentowanymi[1][2]. A stwierdzenia te padają mimo patrzenia na materiał prezentowany na płycie przez pryzmat wcześniejszych dokonań zespołu, który budził już wówczas pewne kontrowersje, a przynajmniej jeśli nawet nie one, to co najmniej przez pryzmat zjawiskowej formacji będącej jedną z najbardziej oryginalnych na polskiej scenie[1][2][6][26]. Pojawiały się także głosy, że album jest słabszy od poprzednich. Nie ma w nim bowiem bezdyskusyjnych, wyrazistych przebojów, hitów, hymnów, które by go jednoznacznie identyfikowały[1][2]. Ale mimo to przyciąga uwagę i szczególnie dla fanów klasyki punka pozycja ta jest nie do przecenienia. Jak jednak wyżej wspominano, są pewne elementy twórczości stanowiące nowinki, czyli trochę liryzmu, trochę filozofii, muzyczne wstawki[1], oraz już stałe dla stylistyki zespołu jak melodie niemal infantylne, ckliwe solówki, specyficzne brzmienia, obejmujące szczególnie „stłoczenie” dźwięków ze wszystkich instrumentów muzycznych jednocześnie[1][2][6][26], teksty oparte na niemal własnym, niezrozumiałym dla innych, języku kreowanym przez autora tych piosenek – Szczepana[1][2][6][9][26], pełne kolokwializmów, surrealizmu, słowotwórczych dziwactw, stylistycznych kombinacji oraz przekazy charakterystyczne dla Szczepana, często odmienne od standardów[1][2][6][26]. W przekazach niektórych utworów z albumu uwagę zwraca antypatia do nowych pokoleń, pełnych cwaniactwa i fascynacji techno[1]. Ale te stałe elementy akurat, są tymi niuansami, które pozwoliły zespołowi na zbudowanie własnego, rozpoznawalnego stylu[1][2][9], jedynego w swoim rodzaju[9], których nie musi być wcale ulubionym, alby mimo to przyciągał[1].
W serwisie internetowym „Rate Your Music”, w czerwcu 2025 r., miał on przypisaną ocenę (RYM Rating): 
(3.75/5 przy 6 oceniających)[10].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Bezkoc 2004 ↓, s. 116.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Paweł 2003 ↓, s. 65.
- 1 2 Discogs a887165 ↓, Releases.
- 1 2 3 4 5 Profesor Panczur 2021 ↓, Po Prostu.
- 1 2 3 Discogs a887165 ↓, Releases, Albums.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Alternatywna Polska ↓, Po Prostu.
- 1 2 Discogs r3072534 2003 ↓, Notes.
- ↑ Discogs r3072534 2003 ↓, Released.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 fan.pl 2003 ↓, Happy End.
- 1 2 Rate Your Music Album283181 ↓, Released.
- 1 2 3 Discogs r3072534 2003 ↓, Label.
- ↑ fan.pl 2003 ↓, PO PROSTU: Happy End.
- 1 2 rockers.pl Poczet Alimenciarzy ↓, Opis.
- ↑ rockers.pl Poczet Alimenciarzy ↓, Opis, Parametry.
- ↑ Discogs l92137 ↓, Releases.
- ↑ Discogs l92137 ↓, Contact Info.
- 1 2 3 4 Discogs r3072534 2003 ↓, Credits.
- ↑ Discogs r3072534 2003 ↓, Format.
- ↑ fan.pl 2003 ↓, CD.
- 1 2 Discogs r3072534 2003 ↓, Tracklis.
- 1 2 fan.pl 2003 ↓, lista utworów.
- ↑ Discogs r3072534 2003 ↓, Companies, etc..
- ↑ Discogs r3072534 2003 ↓, Barcode and Other identifiers.
- ↑ Discogs r3072534 2003 ↓, Genre.
- ↑ Discogs r3072534 2003 ↓, Style.
- 1 2 3 4 5 Bezkoc 2005 ↓, s. 118.
- 1 2 3 Last.fm Happy End ↓, Tracklist.
- ↑ Discogs r3072534 2003 ↓, more images.
Bibliografia
- Bezkoc, Po Prostu – Demo 86, Mariusz Prokulski (red.), „Pasażer” (20), lato / jesień 2005; numer 1/2005, fanzin hard core/punk, Dębica: Pasażer, 2005, s. 118, ISSN 1509-7374 (pol.), autor: Mariusz Prokulski – Bezkoc.
- Bezkoc, Po Prostu – Happy End, Mariusz Prokulski (red.), „Pasażer” (18), zima / wiosna 2004; numer 1/2004, fanzin hard core/punk, Dębica: Pasażer, 2004, s. 116, ISSN 1509-7374 (pol.), autor: Mariusz Prokulski – Bezkoc.
- Happy End, [w:] /release/album [online], Rate Your Music, po-prostu/happy-end.p/; [Album283181] [dostęp 2025-06-23] (ang.).
- Happy End – Po Prostu, [w:] music [online], Last.fm, /Po+Prostu/Happy+End [dostęp 2025-06-23] (pol.).
- Paweł, Po Prostu – Happy End, Zdzisław Jodko ("Dzidek") (red.), „Garaż” (20), 33 listopada, jesień 2003, Szczecin: Jimmy Jazz Records, 2003, s. 65, ISSN 1429-3765 (pol.), autor: Paweł Czekała ("Piguła").
- Po Prostu [online], Alternatywna Polska, /index.php/po-prostu [dostęp 2025-06-23] (pol.).
- Po Prostu, [w:] artist [online], Discogs, 887165-Po-Prostu; Release Code: [a887165] [dostęp 2025-06-23] (ang.).
- Po Prostu – Happy End, [w:] release [online], Discogs, 2003, 3072534-Po-Prostu-Happy-End; Release Code: [r3072534] [dostęp 2025-06-18] (ang.).
- Po Prostu – Happy End, [w:] /sklep/muzyka [online], fan.pl, 2003, po-prostu-happy-end; cd,p90352191 [dostęp 2025-06-23] (ang.).
- Poczet Alimenciarzy [online], rockers.pl, /p/poczet-alimenciarzy-white/ [dostęp 2025-06-23] (ang.).
- Pop Noise, [w:] label [online], Discogs, 92137-Pop-Noise; Release Code: [l92137] [dostęp 2025-06-23] (ang.).
- Profesor Panczur, Kiedyś to grali! #86 – Po Prostu, [w:] Aktualności, Kiedyś to grali, Punkowa archeologia [online], Punkowastrona, 22 września 2021, kiedys-to-grali-86-po-prostu [dostęp 2025-06-18] (pol.).