Heinrich Hoffmann (fotograf)

Heinrich Hoffmann
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 września 1885
Fürth

Data i miejsce śmierci

16 grudnia 1957
Monachium

Zawód, zajęcie

fotograf, wydawca

Heinrich Hoffmann (ur. 12 września 1885 w Fürth, zm. 16 grudnia 1957 w Monachium) – niemiecki fotograf[1], jedna z bliskich osób i oficjalny fotograf Adolfa Hitlera[2].

Życiorys

Urodził się w Bawarii, pochodził z rodziny o tradycjach fotograficznych[3]. Karierę rozpoczął od pracy w sklepie fotograficznym swojego ojca, pracując po lekcjach. Po wybuchu I wojny światowej (1914) wstąpił do bawarskiej armii, gdzie dokumentował fotografiami działania wojenne. Jego pierwszy album ze zdjęciami został opublikowany po wojnie w 1919[4], pod tytułem Ein Jahr Bayrische Revolution im Bilde.

Jeden z portretów Adolfa Hitlera autorstwa Heinricha Hoffmanna
Okładka pierwszego albumu Hoffmanna Ein Jahr Bayrische Revolution im Bilde
Grób rodzinny Hoffmannów na Cmentarzu Północnym w Monachium

W 1919 poznał Adolfa Hitlera, początkującego polityka[4]. W 1920 Hoffmann wstąpił do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników[1]. Szybko zaprzyjaźnił się z Hitlerem i został jego oficjalnym fotografem[2]. Wszedł do małego kręgu najbliższych współpracowników Hitlera, który często odwiedzał dom Hoffmannów w Monachium. Hoffmann woził Hitlera do domu XIX-wiecznego kompozytora Richarda Wagnera w Bayreuth, gdzie Hitler spotykał się z Winifred Wagner, synową kompozytora[4]. Efektem stałej obecności Hoffmanna w otoczeniu führera (m.in. jeździł z nim na front podczas II wojny światowej) było ok. 2,5 miliona zdjęć[2]. Jego dzieła były publikowane jako pocztówki, plakaty, znaczki pocztowe oraz ilustracje gazet, książek i albumów. Hoffmann miał prawo wyłączności do sprzedaży wszystkich portretów wodza, stworzył też dobrze prosperujące wydawnictwo albumowe[1]. Dzięki tej umowie zarobił miliony, ale krocie zarabiał również Hitler, ponieważ otrzymywał 10% przychodu ze sprzedaży[5].

Pracownicą zakładu fotograficznego Hoffmanna Photohaus w Monachium była Eva Braun, która w 1929 poznała w nim Adolfa Hitlera[6] i została jego towarzyszką życia, a później żoną[7]. Hoffmann zapoznał z Hitlerem również doktora Theo Morella, który został jego osobistym lekarzem[8].

Hitler podzielał gust malarski Hoffmanna i zlecił mu selekcję obrazów zgłaszanych do Wielkiej Wystawy Sztuki[4]. W 1938 Hoffmann otrzymał tytuł profesorski, w styczniu 1940 został posłem do Reichstagu[2] z okręgu wyborczego Düsseldorf Ost[4]. Po zakończeniu II wojny światowej został internowany przez Amerykanów, następnie w 1947 skazany przez sąd denazyfikacyjny na 10 lat obozu pracy, zakaz wykonywania zawodu[1] i przepadek mienia[2]. Został zwolniony w 1950. Jego apelacja w sprawie wyroku wydanego przez Izbę Orzekającą została uznana w 1956[1]. Zmarł w Monachium rok później, w wieku 72 lat. Został pochowany na Cmentarzu Północnym w Monachium.

Jego córka Henriette (1913–1992) była żoną Baldura von Schiracha, przywódcy nazistowskiego Hitlerjugend[4]. Rozwiedli się w 1950, w czasie pobytu Schiracha w więzieniu.

Wybrane wydane albumy[4]

  • Hitler, wie ihn keiner kennt (1933)
  • Jugend um Hitler (1934)
  • Hitler in seiner Heimat (1938)
  • Hitler in Italien (1938)
  • Hitler befreit Sudetenland (1938)
  • Das Antlitz des Führers (1939)

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Teczka Hitlera Pod redakcją Henrika Eberlego i Matthiasa Uhla, wyd. 2005, s. 392.
  2. 1 2 3 4 5 Jochen von Lang: Martin Bormann. Człowiek, który zawładnął Hitlerem, wyd. 1995, s. 85.
  3. ↑ Hitler kazał to zdjęcie zniszczyć. Fotograf nie posłuchał. weekend.gazeta.pl. [dostęp 2019-04-30].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Robert S. Wistrich Kto był kim w III Rzeszy. Leksykon, wyd. 1997, s. 115 i 116
  5. ↑ Guido Knopp: Tajemnice Trzeciej Rzeszy, wyd. 2013, s. 139–140.
  6. ↑ Guido Knopp: Tajemnice Trzeciej Rzeszy, wyd. 2013, s. 189.
  7. ↑ Bogusław Wołoszański TVP Sensacje XX wieku, odc. Tajemnica bunkra Hitlera, 2003 r.
  8. ↑ Serial dokumentalny Sekretne życie seksualne Hitlera (Hitler's Secret Sex Life), odc. 2