Eva Braun

Eva Braun
Ilustracja
Eva Braun
(ok. 1939/1940)
Imię i nazwisko urodzenia

Eva Anna Paula Braun

Data i miejsce urodzenia

6 lutego 1912
Monachium

Data i miejsce śmierci

30 kwietnia 1945
Berlin

Przyczyna śmierci

samobójstwo

Zawód, zajęcie

fotograf

Narodowość

niemiecka

Małżeństwo

Adolf Hitler (1945)

podpis

Eva Anna Paula Braun[a][1], od 29 kwietnia 1945 Eva Hitler[2] (ur. 6 lutego 1912 w Monachium, zm. 30 kwietnia 1945 w Berlinie) – niemiecka ekspedientka. Od 1932[3] konkubina, a przez ostatnie chwile swojego życia żona kanclerza III Rzeszy Adolfa Hitlera.

Życiorys

Urodziła się w Monachium w rodzinie katolickiej. Jej ojciec, Fritz, był nauczycielem, a matka – Franziska z domu Kronberger – krawcową. Miała dwie siostry: Ilse oraz Margarete (zwaną Gretl)[4].

Ukończyła przyklasztorną szkołę podstawową we wsi Beilngries, a następnie liceum w Monachium. Naukę kontynuowała w przyklasztornej szkole w Simbach. Ukończyła ją w 1929 r. i rozpoczęła poszukiwanie pracy w Monachium[5].

W 1929 roku, jako siedemnastoletnia pracownica zakładu fotograficznego Heinricha Hoffmanna w Monachium, poznała znacznie od siebie starszego Adolfa Hitlera[6]. Dwa lata później zaczęła utrzymywać z nim bliższe kontakty, a wkrótce stała się jego towarzyszką życia[7].

1 listopada 1932 roku podjęła nieudaną próbę samobójczą przy pomocy pistoletu – kula minęła tętnicę szyjną o około centymetr. Niektórzy badacze sugerowali, że była to jedynie próba zwrócenia na siebie uwagi Hitlera[8]. W szpitalu odwiedzał ją osobiście, nie mogąc pozwolić sobie na skandal w trakcie kampanii wyborczej – zaledwie rok wcześniej zastrzeliła się jego siostrzenica Geli Raubal[9].

28 maja 1935 roku Braun ponownie próbowała odebrać sobie życie, zażywając fiolkę środków nasennych. I tym razem Hitler odwiedził ją w szpitalu, a po jej rekonwalescencji kupił jej dom w Monachium i przydzielił apartament w rezydencji Berghof w Alpach Bawarskich[10].

Od 1936 roku Eva Braun mieszkała w Berghofie, zachowując w oczach opinii publicznej rolę „nieistniejącej”. Hitler nie pokazywał się z nią publicznie, a jej obecność w jego otoczeniu pozostawała nieznana nawet wielu członkom partii[11].

Braun była osobą elegancką, wysportowaną i towarzyską. Pasjonowała się fotografią i filmowaniem; wiele kolorowych zdjęć i filmów przedstawiających Hitlera i jego otoczenie powstało właśnie dzięki niej[12]. Zgodnie z oczekiwaniami Hitlera nie interesowała się polityką i nie wyrażała opinii w sprawach publicznych[13].

W czasie wojny Hitler oddał do dyspozycji rodziny Braunów rządowy samolot, co umożliwiało Evie podróże po Niemczech, do Włoch i Francji. Sekretarka Hitlera twierdziła później, że nie przywiązywał on wagi do spraw seksualnych, jednak pokojówka Braun utrzymywała, że ich pożycie było normalne, mimo że nie zawarli jeszcze wtedy małżeństwa[14].

Eva Braun utrzymywała także przyjazne relacje z oficerem łącznikowym Himmlera przy Głównej Kwaterze Führera, Hermannem Fegeleinem, który w 1944 roku – za zgodą Hitlera – poślubił jej młodszą siostrę Gretl[15]. Eva pełniła wówczas funkcję druhny. Fegelein został rozstrzelany 28 lub 29 kwietnia 1945 roku w rejonie bunkra Hitlera w Berlinie pod zarzutem dezercji i zdrady[16].

W styczniu 1945 roku rodzinny dom Braunów w Monachium został zniszczony w nalotach RAF. Pomimo narastającego chaosu i klęski Niemiec Braun zdecydowała się pozostać wierna Hitlerowi. W kwietniu udała się do Berlina, aby towarzyszyć mu w ostatnich dniach w podziemnym schronie pod Kancelarią Rzeszy[17].

29 kwietnia 1945 roku zawarła z Hitlerem związek małżeński podczas krótkiej cywilnej ceremonii, której przewodniczył Walter Wagner, urzędnik NSDAP upoważniony do udzielania ślubów cywilnych[18]. Dzień później, 30 kwietnia 1945 roku, oboje popełnili samobójstwo – prawdopodobnie Braun zażyła truciznę, a Hitler zastrzelił się. Ich ciała zostały niezwłocznie spalone przez najbliższych współpracowników w ogrodzie Kancelarii Rzeszy[19]. Początkowo Rosjanie ukrywali fakt odnalezienia szczątków Evy Braun[20]. W rzeczywistości jej ciało odnaleziono i ekshumowano tuż po zakończeniu walk w Berlinie[21]. Po sekcji zwłok ciało Evy zostało pochowane 3 czerwca 1945 r. w okolicach Rathenow. 23 lutego 1946 r. szczątki ekshumowano i pochowano na terenie radzieckiej jednostki wojskowej w Magdeburgu. W 1970 r., z racji przekazywania terenu jednostki armii NRD, dokonano kolejnej ekshumacji. Odnalezione kości spalono i wrzucono do jednego z dopływów Łaby[22].

Związek z Adolfem Hitlerem

Eva Braun poznała Adolfa Hitlera w 1929 roku, mając 17 lat, podczas pracy w atelier fotograficznym Heinricha Hoffmanna[23]. Początkowo ich relacja miała charakter towarzyski, jednak z czasem stała się bliska i trwała aż do śmierci obojga. Hitler utrzymywał związek w tajemnicy, przekonany, że publiczne ujawnienie go mogłoby zaszkodzić jego wizerunkowi politycznemu[24].

Od 1936 roku Braun mieszkała w Berghofie, stanowiąc część prywatnego kręgu Hitlera[25]. W jego otoczeniu pełniła rolę towarzyszki życia i opiekunki domowego archiwum fotograficznego. Nie uczestniczyła w działalności politycznej, nie zabierała głosu w kwestiach ideologicznych i nie pełniła żadnej funkcji w strukturach państwa[26].

Do końca życia pozostała lojalna wobec Hitlera. W kwietniu 1945 roku przybyła do Berlina, by towarzyszyć mu w ostatnich dniach wojny[27]. 29 kwietnia poślubiła go w bunkrze pod Kancelarią Rzeszy, a następnego dnia oboje odebrali sobie życie. Ich śmierć zakończyła symbolicznie istnienie III Rzeszy[28].

Uwagi

  1. ↑ W polskim obszarze językowym przedstawiana jako „Ewa Braun”.

Przypisy

  1. ↑ BBC News: Hitler’s final witness (ang.).
  2. ↑ Tak małżonka Hitlera podpisała się pod aktem małżeństwa .
  3. ↑ Lambert 2006 ↓, s. 130.
  4. ↑ Sigmund 2002 ↓, s. 153–154.
  5. ↑ Sigmund 2002 ↓, s. 154–155.
  6. ↑ Pilgrim 1999 ↓, s. 73.
  7. ↑ Roland 2021 ↓, s. 19.
  8. ↑ Roland 2021 ↓, s. 22.
  9. ↑ Grünberg 1989 ↓, s. 439.
  10. ↑ Pilgrim 1999 ↓, s. 93.
  11. ↑ Grünberg 1989 ↓, s. 442–443.
  12. ↑ Grünberg 1989 ↓, s. 441.
  13. ↑ Grünberg 1989 ↓, s. 442.
  14. ↑ Hernández 2009 ↓.
  15. ↑ Belov 1990 ↓, s. 357.
  16. ↑ Pietrowa, Watson 1998 ↓, s. 50.
  17. ↑ Roland 2021 ↓, s. 26.
  18. ↑ Beevor 2015 ↓, s. 447.
  19. ↑ Pietrowa, Watson 1998 ↓, s. 56–57.
  20. ↑ Pietrowa, Watson 1998 ↓, s. 62.
  21. ↑ Pietrowa, Watson 1998 ↓, s. 73.
  22. ↑ Pietrowa, Watson 1998 ↓, s. 113–115.
  23. ↑ Sigmund 2002 ↓, s. 157.
  24. ↑ Roland 2021 ↓, s. 24.
  25. ↑ Sigmund 2002 ↓, s. 169.
  26. ↑ Sigmund 2002 ↓, s. 173.
  27. ↑ Belov 1990 ↓, s. 329.
  28. ↑ Pilgrim 1999 ↓, s. 72.

Bibliografia

  • Antony Beevor, Berlin 1945. Upadek, Józef Kozłowski (tłum.), Kraków: Znak Horyzont, 2015, ISBN 978-83-240-3415-4, OCLC 922179414.
  • Nicolaus von Belov: Byłem adiutantem Hitlera : 1937-1945. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1990. ISBN 83-11-07767-3. OCLC 69541514.
  • Karol Grünberg: Adolf Hitler : biografia Führera. Warszawa: Książka i Wiedza, 1989. ISBN 978-83-05-12076-0. OCLC 69579272.
  • Jesús Hernández: Zagadki i tajemnice II wojny światowej. Warszawa: Bellona, 2009. ISBN 978-83-11-11583-5. OCLC 750506204.
  • Angela Lambert: The lost life of Eva Braun. New York: St. Martin’s Press, 2006. ISBN 978-83-11-11583-5. OCLC 71223605.
  • Ada Pietrowa, Peter Watson: Śmierć Hitlera : ostatnie odkrycia w tajnych archiwach rosyjskich. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1998. ISBN 978-83-7180-066-5. OCLC 749557878.
  • Volker Elis Pilgrim: Mów do mnie "pani Hitler" : kobiety jako ozdoba i maska narodowego socjalizmu. Gdynia: Wydawnictwo Uraeus, 1999. ISBN 978-83-7180-066-5. OCLC 749557878.
  • Paul Roland: Hitler moja miłość. Kobiety w służbie swastyki. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2021. ISBN 978-83-8151-545-0. OCLC 1513335943.
  • Anna Maria Sigmund: Kobiety nazistów. Warszawa: Bellona, 2002. ISBN 978-83-11-09419-2. OCLC 830308724.
  • Karol Grünberg, Ewa Braun. 15 lat z Hitlerem, Warszawa: Książka i Wiedza, 1993, ISBN 83-05-12628-5, OCLC 834063477.

Filmografia

  • Miłość Do Adolfa Hitlera (oryg. In Love With Adolf Hitler), francuski film dokumentalny, scen. i reż. Isabelle Clarke, 2007

Zobacz też

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.