Helena Puchniewska

Helena Joanna Puchniewska (ur. 12 lipca 1891 w Warszawie, zm. 8 sierpnia 1971 w Pełkiniach) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Debiutowała ok. 1908 roku. Do 1939 roku występowała w teatrach oraz grupach objazdowych m.in. w Lublinie (1908), Warszawie (1908), Kijowie (1909, 1911–1912), Kaliszu (1912, 1923, 1926), Sosnowcu (1912–1913, 1920–1921, Teatr Miejski 1938–1939), Wilnie (Teatr Nowoczesny 1914), Łodzi (Teatr Przeglądów 1914, Teatr Miejski 1927-1965), Płocku (1923, 1925–1926), Brześciu (1924), Grodnie (1924–1925) oraz Częstochowie (Teatr Kameralny 1937–1938)^[1].

Podczas II wojny światowej nie występowała, pracując w kuchni koleżeńskiej ZASP. Lata 1945–1954 spędziła w Łodzi, występując w teatrach: Powszechnym TUR (1945–1946, 1949), Wojska Polskiego (1945-1949), Osa (1949–1954) oraz Satyryków (1954). Następnie przeniosła się do Rzeszowa, gdzie w latach 1957–1966 grała w tamtejszym Teatrze Ziemi Rzeszowskiej (później: im. Wandy Siemaszkowej)^[1].

W 1957 roku otrzymała nagrodę Wojewódzkiej Rady Narodowej za rolę Kliminy w przestawieniu Wesela Stanisława Wyspiańskiego^[1].

• Zakazane piosenki (1946) – handlarka w pociągu
• Wieczór wigilijny (1946) – sąsiadka Walentowej
• W chłopskie ręce (1946) – organiścina
• Dwie godziny (1946) – damulka w "Kolorowej"
• Ostatni etap (1947) – kapo
• Jasne łany (1947) – chłopka w spółdzielni
• Ulica Graniczna (1948) – barmanka Piszczykowa z baru "Pod Jeleniem"
• Skarb (1948) – "Jagusia", aktorka biorąca udział w słuchowisku "Antoś Migdał nie wrócił"
• Pierwszy start (1950) – barmanka
• Piątka z ulicy Barskiej (1953) – świadek na procesie chłopców
• Celuloza (1954) – "nikogo niezatrudniająca"
• Irena do domu! (1955) – kobieta w kawiarni na pikniku na Bielanach
• Spotkanie w Bajce (1962) – handlarka na rynku

Źródło: Film Polski^[2]