Helena Stępowska

Helena Stępowska

Helena Stępowska i Aleksander Balcerzak podczas przestawienia "Fata Morgana" w krakowskim teatrze "Bagatela", 1925 rok
Imię i nazwisko	Helena Sylwia Stępowska (Junosza-Stępowska, Zalewska) z d. Skwarczyńska
Data i miejsce urodzenia	27 kwietnia 1897 Żółkiew
Data i miejsce śmierci	18 październik 1968 Warszawa
Zawód	aktorka teatralna i filmowa
Lata aktywności	1914-1961

Helena Sylwia Stępowska (Junosza-Stępowska, Zalewska) z d. Skwarczyńska (ur. 27 kwietnia 1897 w Żółkwi, zn. 18 października 1968 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Kształciła się w Krakowie, gdzie ukończyła gimnazjum humanistyczne oraz Szkołę Dramatyczną przy Instytucie Muzycznym. Tam też (według jej własnych informacji) debiutowała na scenie, występując w Teatrze Prasy (1914) oraz Teatrze Ludowym (1916). Następnie grała w zespole Dante Baranowskiego (1916), Teatrze Polskim w Poznaniu (1919–1921) oraz eksperymentalnym teatrzyku Elsynor przy Teatrze Małym w Warszawie (1921) (brała udział m.in. w warszawskiej premierze dramatu Pragmatyści Stanisława Ignacego Witkiewicza). Następnie była członkinią zespołów: Teatru Polskiego w Warszawie (1922–1923) oraz Teatru „Bagatela” w Krakowie (1923–1926)^[1].

W późniejszym okresie, do wybuchu II wojny światowej występowała sporadycznie (Teatr Polski w Warszawie w sezonie 1935/1936, Teatr Malickiej). Współpracowała z Polskim Radiem, a w 1930 roku zagrała swoją jedyną rolę filmową – wystąpiła jako żona Śpiewankiewicza w filmie Niebezpieczny romans (reż. Michał Waszyński)^[1][2].

Po wojnie powróciła do aktorstwa. Grała w Teatrze miasta stołecznego Warszawy (1944–1945) oraz Teatrze Studio MO (1945–1946). Następnie, po kilkunastomiesięcznej przerwie z powodów zdrowotnych - występowała w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1947–1949), Teatrze Nowym w Warszawie (1949–1954), Teatrze Bałtyckim w Koszalinie (1954–1955) oraz Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1955–1957). W 1957 roku przeszła na emeryturę. Później pojawiała się jeszcze na scenie w roli statystki w stołecznym Teatrze Polskim (1959–1959, 1960–1961) oraz występowała w audycjach Teatru Polskiego Radia (1958–1961)^[1].

Była żoną aktora i reżysera Leszka Stępowskiego (1895–1975)^[3]. Została pochowana na warszawskim Cmentarzu Bródnowskim (kw. 114 S-7-16)^[1].