Helena Stachová

Helena Stachová

Helena Stachová (2012)
Data i miejsce urodzenia	26 maja 1931 Praga
Dziedzina sztuki	literatura
Ważne dzieła
Tłumaczenia literatury pięknej z języka polskiego na czeski
Odznaczenia

Helena Stachová z domu Teigová (ur. 26 maja 1931 w Pradze) – czeska tłumaczka polskiej literatury.

Jej matką była Helena Teigová, także tłumaczka, ojcem - profesor matematyki i fizyki Karel Teige^[1]. Jako tłumaczka, używała nazwisk: Helena Teigová ml., Lenka Teigová, Helena Teigová-Stachová i Lenka Stachová.

Ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Karola w Pradze. Polską prozę zaczęła tłumaczyć już w czasie studiów. W związku z polskim „Procesem Taterników” sądzona w 1970 w czeskim procesie za współpracę z „Kulturą” paryską.^[2]

Przetłumaczyła m.in. książki Zofii Bystrzyckiej (Kontuzja), Witolda Gombrowicza (Bakakaj, Dziennik, Ferdydurke, Pornografia), Józefa Hena (Ja, Michał z Montaigne), Gustawa Herlinga-Grudzińskiego (Inny świat), Tadeusza Konwickiego (Kronika wypadków miłosnych), Jerzego Krzysztonia (Obłęd), Stanisława Lema (Opowieści o pilocie Pirxie, Dzienniki gwiazdowe 2), Antoniego Libery (Madame), Czesława Miłosza (Rodzinna Europa), Bolesława Prusa (Faraon; wspólnie z Heleną Teigovą), Janusza Przymanowskiego (Czterej pancerni i pies), Mariusza Szczygła (Gottland, Láska nebeská i Zrób sobie raj, w której występuje), Władysława Szpilmana (Pianista), Lucjana Wolanowskiego (Lądy i ludy) i wiele innych.

Odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1999). Otrzymała nagrody: Stowarzyszenia Autorów ZAiKS dla tłumaczy (1976)^[3], Polskiego PEN Clubu, „Kultury” paryskiej im. Konstantego Aleksandra Jeleńskiego, dwukrotnie nagrodę czeskiego Zrzeszenia Tłumaczy.

Mieszka w Pradze.

• Helena Stachová - książki wp.pl
• Osudy Heleny Stachové. 2014-01-27. [dostęp 2020-06-18]. (cz.).