Henrik Gustafsson

żużel
Henrik Gustafsson
Pełne imię i nazwisko

Henrik Anders Gustafsson

Data i miejsce urodzenia

14 sierpnia 1970
Örebro

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwecja
Mistrzostwa świata
złoto 1993 żużel, pary
złoto 1994 żużel, drużynowo
złoto 2000 żużel, drużynowo
srebro 1991 żużel, pary
srebro 1991 żużel, drużynowo
srebro 1992 żużel, drużynowo
brąz 1988 żużel, drużynowo
brąz 1992 żużel, pary
brąz 1993 żużel, drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro 1988 żużel, indywidualnie

Henrik Anders Gustafsson, także Henka Gustafsson (ur. 14 sierpnia 1970 w Örebro) – szwedzki żużlowiec, występujący również na długim torze.

Życiorys

Gustafsson uczestniczył w czterech finałach IMŚ. Startował 41 razy w turniejach Grand Prix. Trzy razy stanął na podium, nigdy nie wygrał żadnego turnieju. Dwukrotny finalista IMŚJ – wicemistrz świata z Slaný w roku 1988. Został powołany siedem razy na DMŚ – dwa razy zdobył złote medale. Trzy razy brał udział w finałach MŚP, mistrzostwo świata zdobywając w duńskim Vojens wraz z Perem Jonssonem i Tony Rickardssonem w roku 1993. Trzykrotny finalista IMŚ na długim torze. 16 razy był w finałach IM Szwecji – po 2 złote, srebrne i brązowe medali. Czterokrotny młodzieżowy mistrz Szwecji – 1986, 1987, 1988, 1989. Przez całą karierę związany z Indianerną Kumlą, gdzie spędził 23 lata.

W rozgrywkach z cyklu Drużynowych Mistrzostw Polski startował od 1992 r., reprezentując kluby: Apator Toruń (1992), Sparta Wrocław (1993), Morawski Zielona Góra (1994), Polonia Bydgoszcz (1995–2001), Wybrzeże Gdańsk (2002), Gwardia Warszawa (2003), Kolejarz Rawicz (2008) oraz Orzeł Łódź. W swoim dorobku posiada 7 medali DMP: cztery złote (1993, 1997, 1998, 2000) oraz trzy brązowe (1992, 1995, 2001).

Przed sezonem 2012 poinformował o zakończeniu kariery sportowej[1].

Życie prywatne

Ojciec Simona Gustafssona, również żużlowca.

Przynależność klubowa

Szwecja

RFN / Niemcy

Wielka Brytania

Dania

  • Holstebro SK (1991)
  • Randers MS (1994–1995)
  • Fredericia MK (2005)
  • Grindsted SK (2008–)

Polska

Starty w Grand Prix

Miejsca na podium

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Miejsce Punkty Biegi Zwycięzca
1. 6 lipca 1996 Niemcy Grand Prix Niemiec Niemcy Pocking Rottalstadion 3. 18 (2,2,3,3,2,1) Dania Hans Nielsen
2. 10 sierpnia 1996 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Linköping Motorstadium 2. 20 (3,3,3,2,2,2) Stany Zjednoczone Billy Hamill
3. 5 maja 2001 Niemcy Grand Prix Niemiec Niemcy Berlin Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark (sztuczny tor) 2. 20 (3,3,3,3,2,2) Polska Tomasz Gollob

Punkty w poszczególnych zawodach

SezonNumer123456Msc.Pkt.
19957POL
12
AUT
15
DEU
15
SWE
8
DNK
7
GBR
16
873
19968POL
14
ITA
4
DEU
18
SWE
20
GBR
11
DNK
13
580
19975CZE
14
SWE
3
DEU
–
GBR
1
POL
2
DNK
–
1520
199819CZE
8
DEU
15
DNK
6
GBR
6
SWE
2
POL
6
1543
199915CZE
5
SWE
2
POL
7
GBR
4
POL II
10
DNK
7
1735
200015CZE
8
SWE
4
POL
2
GBR
5
DNK
10
EUR
10
1439
200125DEU
20
GBR
3
DNK
2
CZE
3
POL
2
SWE
3
1733
Statystyki
Starty40
Zwycięstwa0
Miejsca na podium3
Finalista4
Punkty323

Osiągnięcia

Indywidualne Mistrzostwa Świata

Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów

Drużynowe Mistrzostwa Świata

Mistrzostwa Świata Par

Indywidualne Mistrzostwa Świata na długim torze

Indywidualne Mistrzostwa Szwecji

Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Szwecji

Przypisy

  1. ↑ Wirtualna Polska Media, Henrik Gustafsson kończy karierę! [online], sportowefakty.wp.pl, 15 stycznia 2012 [dostęp 2023-08-31] (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne