Henryk Alszer
| Data i miejsce urodzenia |
7 maja 1918 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
31 grudnia 1959 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
176 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Henryk Alszer, znany też jako Walter Duczek[1] (ur. 7 maja 1918 w Bismarckhütte, zm. 31 grudnia 1959 w Rudzie Śląskiej) – polski piłkarz, napastnik. Reprezentant Śląska i Polski, olimpijczyk z Helsinek w 1952. Do 1947 nosił imię Walter[2].
Życiorys
Urodził się 7 maja 1918 roku w Bismarckhütte, jako syn Konstantego i Anny Długi[3]. Niedługo po jego urodzeniu oficjalnie zakończyła się I wojna światowa, a od 1922 nazwę gminy Bismarckhütte zmieniono na Hajduki Wielkie i od 1939 Hajduki stały się częścią Chorzowa[4][5]. Uczęszczał do szkoły zawodowej, zdobywając fach ślusarza[3].
Henryk Alszer był wychowankiem przedwojennego RKS Hajduki, później grał w Hajduczance, w KS Chorzów[6], a wybuch wojny zastał go jako zawodnika 06 Załęże[3]. Z kolei w latach 1939–1941 grał w Bergknappen[3].
W 1942 roku został powołany do służby w Wehrmachcie. Jeszcze przed końcem zmagań wojennych w Europie Henrykowi Alszerowi udało się zdezerterować z niemieckiej armii na terenie Francji, skąd trafił do Polskich Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii[2]. W 1945 grał we francuskim RC Lens[7], a w latach 1946–1947 w szkockim Forres[2][3].
Do Chorzowa powrócił w 1947 roku, od razu trafiając do Ruchu Chorzów[3]. W 1951 zdobył ze swoją drużyną puchar polski oraz w tym samym roku został królem strzelców dzięki strzeleniu 5 goli[3]. W latach 1951–1953 wywalczyli również mistrzostwo polski[3]. Gdy odchodził od Ruchu w 1958 miał na koncie 177 meczów w jego barwach i 51 goli[8]. W 1958 grał w Górniku Katowice, a rok później w Pogoni Nowy Bytom jako grający trener[3].
Piłkarz ten był 14-krotnym reprezentantem Polski, a jego debiut miał miejsce w 1948 roku w meczu z Jugosławią[3].
Do czasu ostatniego występu w barwach narodowych w 1955 roku, w meczu z Rumunią, miał na koncie dwie bramki[3]. W 1956 roku otrzymał tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu[3].
W godzinach wieczornych 31 grudnia 1959 w Rudzie Śląskiej poniósł śmierć wskutek zdarzenia drogowego, gdy jako przechodzień został potrącony przez samochód ciężarowy, którego 25-letni kierowca zbiegł z miejsca wypadku nie udzielając mu pomocy (został aresztowany 4 stycznia 1960, ciężarówka Star należała do PSS w Wirku)[9][10][11].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Alszer (Duczek) Henryk (Walter) – (1918-1959). Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 2010-03-25].
- 1 2 3 Bugajski 2020 ↓, s. 273.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Jerzy Szczygielski, Olimpijczycy województwa śląskiego (1924-2010), Racibórz: Jan i Kazimierz Kwaśniewicz, 2010, s. 58, ISBN 978-83-61400-60-8 [dostęp 2025-10-04] (pol.).
- ↑ „Dziennik Ustaw Śląskich” 1922, nr 13, poz. 43 (nr 6.11).
- ↑ Tomasz Breguła, Jacek Kurek, Gdy Wielkie Hajduki stały się częścią Chorzowa [online], Tuba Chorzowa, 1 kwietnia 2019 [dostęp 2025-10-04].
- ↑ Tomasz Ferens: Wspomnienie Henryka Alszera. Ruch Chorzów SA, 2018-10-21. [dostęp 2020-06-16].
- ↑ Benjamin Strack-Zimmermann, Henryk Alszer [online], www.national-football-teams.com [dostęp 2026-08-12] (ang.).
- ↑ Henryk Alszer - Ludzie [online], cpchorzow.pl [dostęp 2025-10-27].
- ↑ Znany piłkarz KS „Ruch” Chorzów Henryk Alszer nie żyje. „Nowiny-Stadion”, s. 1, nr 1 z 4 stycznia 1960.
- ↑ Sprawca śmierci Henryka Alszera ujęty. „Nowiny”, s. 2, nr 5 z 7 stycznia 1960.
- ↑ Sprawca śmierci Alszera ujęty. „Sport Śląski”, s. 1, nr 1 (137) z 5 stycznia 1960.
Bibliografia
- Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
- Antoni Bugajski: Był sobie piłkarz. Warszawa: Ringer Axel Springer, 2020, s. 269-276. ISBN 978-83-8091-916-7.
