Henryk Dobrowolski
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Prezydent Krakowa | |
| Okres |
od 6 października 1947 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
 | |
Henryk Dobrowolski (ur. 1904 w Nowym Sączu, zm. 7 lutego 1985 w Krakowie) – prezydent Krakowa w latach 1947–1950, poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (z ramienia PPR, potem PZPR), historyk ruchu robotniczego.
Życiorys
Syn Piotra[1]. Jako uczeń gimnazjum związał się z konspiracyjnym kółkiem socjalistycznym. W latach 1922–1927 studiował historię i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, działał w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie”. Po studiach pracował jako nauczyciel w gimnazjum w Pszczynie, potem jako inspektor szkolny w Cieszynie. Był tutaj prezesem Zarządu Głównego Macierzy Szkolnej Księstwa Cieszyńskiego. Z Cieszyna przeprowadził się do Lublina, gdzie zastał go wybuch wojny w 1939. W czasie okupacji redagował prasę podziemną i brał udział w tajnym nauczaniu. W 1945 powrócił do Krakowa i przystąpił do organizowania szkolnictwa w mieście. Był kierownikiem Oddziału Szkół Średnich w krakowskim kuratorium, posłem do Krajowej Rady Narodowej, następnie do Sejmu Ustawodawczego, następnie został członkiem prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz kierownikiem Wydziału Oświaty i wychowania WRN.
6 października 1947 został wybrany prezydentem Krakowa, na tym stanowisku pozostał do 6 czerwca 1950. Za jego prezydentury:
- podjęto decyzję o usunięciu części linii tramwajowych z Rynku Głównego,
- uruchomiono linią tramwajową nr 7 z Grzegórzek do Śródmieścia,
- w marcu 1949 rozpoczęła się budowa Nowej Huty,
- 12 lutego 1949 ukazał się pierwszy numer „Gazety Krakowskiej”,
- Muzeum Etnograficzne znalazło nową siedzibę w ratuszu kazimierskim na placu Wolnica.
Po odejściu z fotela prezydenta Krakowa Dobrowolski został dyrektorem Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie, gdzie pracował do momentu przejścia na emeryturę w 1973.
Był autorem książki Granitowe słupy wydanej w 1939[2], opowiadającej o zabytkach województw lubelskiego, kieleckiego i wołyńskiego. Artykuły publikował także w pismach Naprzodzie, Życiu Literackim oraz Prasie Współczesnej i Dawnej. Był autorem haseł w Polskim Słowniku Biograficznym[3] i Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego[4].
Uchwałą Rady Państwa z 5 lutego 1954 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie służby archiwalnej[1]. W grudniu 1983 odznaczony Pamiątkowym Medalem z okazji 40 rocznicy powstania Krajowej Rady Narodowej (1983)[5].
Zmarł 7 lutego 1985 i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[6].
Przypisy
- 1 2 M.P. z 1954 r. Nr 24, poz. 387 (ISAP).
- ↑ Granitowe słupy : o zabytkach sztuki ziem sandomierskiej, lubelskiej i wołyńskiej | WorldCat.org [online], search.worldcat.org [dostęp 2025-05-31] (ang.).
- ↑ Dane autorów PSB – Dariah-Lab [online], prunus-208.man.poznan.pl [dostęp 2025-05-31].
- ↑ Feliks Tych (red.), Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, wyd. 2, Warszawa: Książka i Wiedza, 1986, s. 5, ISBN 978-83-05-11327-4.
- ↑ Uhonorowani pamiątkowymi medalami /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 307, 30 grudnia 1983, s. 3
- ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Henryk Dobrowolski. rakowice.eu. [dostęp 2018-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-27)].
