Honorata Majeranowska

Honorata Majeranowska
Honorata Hofman
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1826
Węgry

Data i miejsce śmierci

29 grudnia 1901
Warszawa

Typ głosu

sopran

Gatunki

opera

Zawód

śpiewaczka operowa, aktorka

Aktywność

1844–1901

Honorata Anna Majeranowska z domu Hofman (ur. 1826 na Węgrzech, zm. 29 grudnia 1901 w Warszawie[1][2]) – polska śpiewaczka operowa (sopran) i aktorka.

Życiorys

Ojcem Honoraty Hofman był Michał Leon, ur. w 1802 w Vág-Újhely na Węgrzech (obecnie Nowe Miasto nad Wagiem w Słowacji) skąd przybył do Podgórza, pracując tutaj jako miejski lekarz. Matką była zaś Teofila z Schoenfeldów (ur. w 1804)[3]. Mieli sześcioro potomstwa, chronologicznie wg urodzenia: Dominik (1824), Honorata (1826), Stanisław (1827), Wilhelmina (1834), Józefina (1839) i Kazimierz (1842).

Debiutowała w 1844 rolą Miny w sztuce Mina córka burmistrza. Została zatrudniona w teatrze krakowskim po dyrekcją Hilarego Meciszewskiego. W dniu 25 września 1845 poślubiła w Krakowie w Kościele Mariackim malarza Władysława Majeranowskiego, a pod koniec tego roku wyjechała do Wiednia, by tam uzupełniać studia wokalne[2].

25 sierpnia 1846 debiutowała w Teatrze Wielkim w Warszawie rolą Adiny w Napoju miłosnym Donizettiego. Była zatrudniona w tym teatrze do 1 września 1848, następnie wyjechała do Krakowa, gdzie do grudnia 1850 występowała w tamtejszym teatrze. Później występowała na scenach operowych w Wiedniu (1850), Grazu (1851–1853), Rydze (1853/1854), Rewlu, Wrocławiu i Berlinie. Następnie dzieliła czas między angaże w Krakowie i Lwowie, z gościnnymi występami na wielu scenach operowych w Europie (m.in. w Londynie, Budapeszcie, Wiedniu i Warszawie. W latach 1870–1878 i od 1880 była zatrudniona w Warszawskich Teatrach Rządowych[1].

Grała głównie role komediowe. Była pierwszą odtwórczynią partii Cześnikowej w prapremierze Strasznego dworu 28 września 1865. Z powodzeniem występowała również w operetkach, m.in. grała rolę Heleny w Pięknej Helenie Jacques’a Offenbacha[2].

Była cenioną nauczycielką śpiewu. Do jej uczniów należeli: Adolfina Zimajer, Wiktoria Kawecka, Wanda Manowska, Klementyna Czosnowska i Wincenty Rapacki (jej siostrzeniec)[1][2].

Zmarła w 1901. Jej pogrzeb odbył się 31 grudnia z kościoła Świętego Krzyża. Pochowana na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie[2][4].

Rodzina

Jej mąż Władysław Majeranowski był malarzem. Jej siostrami były Wilhelmina Hoffman (1834–?), aktorka oraz Józefina Rapacka (1839–1891), aktorka i śpiewaczka, a bratem Kazimierz Hofman (1842–1911), pianista i kompozytor. Córka Wanda Nicola również próbowała swoich siła jako aktorka[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Zbigniew Raszewski (red.): Słownik biograficzny teatru polskiego 1765–1965. Warszawa: PWN, 1973, s. 409–410.
  2. 1 2 3 4 5 Stanisław Szenic: Cmentarz Powązkowski 1891–1918. Warszawa: PIW, 1983, s. 148–149, seria: Biblioteka Syrenki. ISBN 83-06-00921-5.
  3. ↑ Search archives [online], szukajwarchiwach.pl [dostęp 2020-09-25] (ang.).
  4. ↑ Pochowani na Cmentarzu Powązkowskim – M [online], sowa.website.pl, 15 listopada 2014 [dostęp 2021-03-19] (pol.).

Linki zewnętrzne