Adolfina Zimajer
 | |
| Imię i nazwisko |
Adolfina Franciszka Wodecka |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
26 czerwca 1852 |
| Data i miejsce śmierci |
9 kwietnia 1939 |
| Zawód | |
| Współmałżonek | |
Adolfina Zimajer (ur. 26 czerwca 1852 we Lwowie, zm. 9 kwietnia 1939 w Skolimowie) – polska aktorka, śpiewaczka operowa i operetkowa, dyrektorka teatru.
Życiorys
Była córką Konstantego Wodeckiego, woźnego sądowego, i Emilii z Koszuckich, żoną Gustawa Zimajera. Miała córkę Helenę, aktorkę[1].
Uczęszczała do szkoły sióstr Prezentek w Krakowie, jednocześnie uczyła się gry aktorskiej u Emiliana Derynga i śpiewu u Honoraty Majeranowskiej. Debiutowała w lutym 1866 w Czerniowcach w roli Adeli w „Białej kamelii” w zespole Gustawa Zimajera noszącego wówczas pseud. Modrzejewski. Po tym występie dołączyła do zespołu[1].
W 1873 w Warszawie poślubiła Gustawa i od tej pory używała na scenie najpierw jego pseudonimu, a następnie właściwego nazwiska męża[1]. Urodziła Zimajerowi dwoje dzieci: córkę Helenę ur. 1869 i syna Karola Mikołaja ur. 1871[2].
W tym samym roku została zaangażowana do zespołu Anastazego Trapszo, z którym występowała m.in. w Kaliszu. W 1870 grała w Łodzi, a potem ponownie w zespole Trapszy w Radomiu, Lublinie i Kielcach. Latem 1871 występowała w warszawskim teatrze ogródkowym Tivoli[1].
4 grudnia 1874 wystąpiła po raz pierwszy we Lwowie, śpiewając partię Bulotty w „Sinobrodym”. Pozostała tu do sierpnia 1880[1].
W 1876 zadebiutowała w Warszawskich Teatrach Rządowych, ale stały angaż otrzymała dopiero w 1880 i pracowała w Warszawie przez 2 lata. W 1882 występowała gościnnie w Poznaniu, a następnie wyjechała do Paryża zapoznawać się z najnowszym repertuarem operetkowym. Aż do wybuchu I wojny światowej dużo podróżowała, pozostając bez stałego angażu[1].
Latem 1898 zorganizowała w Warszawie własny zespół i występowała z nim m.in. w Kielcach, Częstochowie, Zawierciu, Suwałkach, Rydze, Kownie, Grodnie, Odessie, Charkowie i Jelizawetgradzie. Od kwietnia tego samego roku w warszawskim teatrze Odeon, potem w Kielcach, zimą 1899/1900 w Rosji. W 1915 została zaangażowana do krakowskiego Teatru Ludowego, gdzie 17 maja 1921 obchodziła jubileusz dwudziestopięciolecia pracy aktorskiej[1].
W 1923 wycofała się z pracy i ostatnie lata życia od 1928 spędziła w Domu Aktora Weterana w Skolimowie pod Warszawą[3], w ostatnich latach dotknięta paraliżem[4].
Pogrzeb odbył się 12 kwietnia 1939 r. Pochowana na Starych Powązkach w Warszawie[5] (kwatera 85-3-1).
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Adolfina Zimajer, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2019-04-07].
- ↑ Rok, miejsce ślubu i uznanie dzieci za aktem ślubu w parafii Nawiedzenia NMP w Warszawie nr 53/1873: https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/skan/-/skan/8fdba9a89e81ea06c0ec7d3c0007ca12e2dea3a2723a30d862258f4cd21dee1d
- ↑ Zimajer, Adolfina [online], Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki [dostęp 2019-04-09].
- ↑ Zmarła Adolfina Zimajer. e-teatr.pl. [dostęp 2019-04-07].
- ↑ Adolfina Zimajer. mojecmentarze.blogspot.pl. [dostęp 2019-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-07)].
Linki zewnętrzne
- Adolfina Zimajer, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2021-04-09].
- Adolfina Zimajer na zdjęciach w bibliotece Polona