Hot Club de France
Hot Club de France – francuska organizacja miłośników jazzu, założona w 1932 w Paryżu przez Hugues’a Panassiégo, Jacques’a Auxenfansa i Elvina Dirata. Zajmowała się promocją jazzu tradycyjnego, swingu i bluesa, a także późniejszych zjawisk w afroamerykańskiej kulturze muzycznej, które uznawała za kontynuację podstawowych cech tych stylów[1].
Historia
Pierwszy koncert zorganizowany przez Hot Club de France odbył się 1 lutego 1933 z udziałem Garlanda Wilsona i Freddy’ego Johnsona. Około stycznia 1934 prezesem organizacji został Hugues Panassié, który pełnił tę funkcję do śmierci, a sekretarzem Pierre Nourry. W 1936 honorowym prezesem Hot Club de France został Louis Armstrong, pozostając nim do śmierci w 1971[1].
W 1934 w kręgu działalności organizacji powstał Quintette du Hot Club de France. Przy współudziale Charles’a Delaunaya Hot Club de France wspierał także sesje nagraniowe wydawane przez wytwórnię Swing, m.in. z udziałem Colemana Hawkinsa, Dicky’ego Wellsa, Billa Colemana i Benny’ego Cartera. W sierpniu 1938 organizacja została formalnie rozwiązana i założona ponownie, a Delaunay objął funkcję sekretarza[1].
Hot Club de France zajmował wyraźne stanowisko estetyczne, opowiadając się za jazzem zakorzenionym w afroamerykańskiej tradycji swingu i bluesa. Organizacja odrzucała bebop oraz późniejsze style wywodzone z jego podejścia rytmicznego. Zainteresowanie Delaunaya bebopem w latach 40. doprowadziło do konfliktu z Panassiém i innymi członkami stowarzyszenia; w 1947 Delaunay został zmuszony do rezygnacji[1].
Stowarzyszenie organizowało koncerty, trasy i festiwale jazzowe. W 1948 przygotowało pierwszy międzynarodowy festiwal jazzowy w Nicei, a od 1982 było związane z festiwalem w Montauban. W latach 60. organizowało trasy koncertowe m.in. Billa Harrisa, Earla Hinesa, Memphisa Slima i Sister Rosetty Tharpe[1].
Do publikacji związanych z Hot Club de France należały czasopisma „Jazz hot”, wydawane w latach 1935–1939, oraz „Bulletin du Hot Club de France”, ukazujący się od 1950[1]. Współczesny „Bulletin du HCF” jest dwumiesięcznikiem wydawanym przez Hot Club de France i poświęconym jazzowi, bluesowi oraz gospel[2].
Siedziba Hot Club de France została przeniesiona z Paryża do Montauban w 1948, następnie do Saint-Vrain koło Corbeil-Essonnes w 1977, a w 1999 do Nogent-sur-Marne. Liczba lokalnych klubów afiliowanych przy organizacji zmieniała się w ciągu jej historii; w 2000 działało 17 klubów afiliowanych i dwa stowarzyszone[1]. Według informacji podawanych przez organizację współczesny Hot Club de France obejmuje strukturę krajową oraz regionalne stowarzyszenia afiliowane, organizujące m.in. koncerty, festiwale i konferencje[3].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Howard Rye. Hot Club de France. „Grove Music Online”, 2003. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J208400. (ang.).
- ↑ La revue du jazz. Bulletin du HCF. Hot Club de France. [dostęp 2026-07-10]. (fr.).
- ↑ Le Hot Club de France. Hot Club de France. [dostęp 2026-07-10]. (fr.).