Hypera libanotidis

Hypera libanotidis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1896 roku przez Edmunda Reittera pod nazwą Phytonomus libanotidis^[1].

Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 7 mm^[2].

Głowa ma trochę krótszy od przedplecza, stosunkowo gruby, słabo zakrzywiony, pozbawiony środkowego żeberka, w profilu u nasady wyższy niż u szczytu ryjek. Czułki cechują się pierwszym członem biczyka o ⅓ dłuższym niż człon następny^[2].

Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze przed połową długości, w ubarwieniu z trzema jasnymi paskami podłużnymi, z których środkowy jest węższy niż boczne. Ciemne części przedplecza porośnięte są łuskami. Pokrywy mają zaokrąglone barki i rozszerzony tył, u samca słabo, a u samicy mocniej. Wzór barwny pokryw jest szczegółach zmienny, typowo jednak na jasnym tle występują ciemne znaki obejmujące całą szerokość przodu pierwszego międzyrzędu, przyszwową część tyłu tegoż międzyrzędu, tył i środek drugiego międzyrzędu, przód międzyrzędów trzeciego i piątego, tył międzyrzędu czwartego oraz niemal całą długość międzyrzędu szóstego. Łuski na pokrywach są całobrzegie, owalne lub ścięte u szczytu, a sterczące szczecinki słabo widoczne^[2].

Owad ten zasiedla wapienne skały. Żeruje wyłącznie na oleśniku górskim^[2].

Gatunek endemiczny dla Czech^[1], znany tylko z pojedynczego stanowiska – Šipki koło Štramberku. Pod koniec XIX wieku notowany był tam w tysiącach okazów, ale w kolejnych stuleciach nie został odnaleziony^[2] i w związku z tym uznawany jest za gatunek wymarły^[3]. Ze Słowacji wykazywany był błędnie wskutek pomylenia z podobną H. rogenhoferi^[2].