Hyracotherium

Hyracotherium
Owen, 1840[1]
Okres istnienia: 52–49 mln lat temu
52/49
↓
52/49
Ilustracja
Hyracotherium – obraz Heinricha Hardera (1920)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

nieparzystokopytne

Podrząd

koniokształtne

Rodzina

Palaeotheriidae

Rodzaj

Hyracotherium

Gatunki
  • H. leporinum Owen, 1840

Hyracotherium – rodzaj jednego z najstarszych nieparzystokopytnych z rodziny Palaeotheriidae, daleki przodek konia.

Etymologia nazwy rodzajowej: gr. ὑραξ hurax, ὑρακος hurakos „ryjówka”; θηριον thērion „dzikie zwierzę”, od θηρ thēr, θηρος thēros „bestia, zwierzę”[2].

Hyracotherium żyło przed 52 do 49 milionami lat (eocen) w Ameryce Północnej i Eurazji. Było to zwierzę małe, mające od 25 do 50 cm wysokości w kłębie. Przednie kończyny miały cztery palce, ale palec duży (czyli pierwszy) nie dotykał ziemi i znajdował się w stanie zaniku. Na końcu kończyn tylnych natomiast występowały tylko trzy palce, dwa boczne były bowiem już w stanie szczątkowym, słabo widoczne spod skóry. Hyracotherium żyło w lasach i żywiło się liśćmi.

Dane anatomiczne Hyracotherium: wygląd ogólny, kończyna przednia, ząb trzonowy

Obecnie do rodzaju Hyracotherium zaliczany jest jedynie gatunek typowy – H. leporinum. Pozostałe gatunki zostały przeniesione do innych rodzajów, takich jak Arenahippus, Minippus, Pliolophus, Protorohippus, Sifrhippus, Xenicohippus oraz Eohippus (przez wielu naukowców uznawany za synonim rodzaju Hyracotherium)[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ R. Owen. Description of the Fossil Remains of a Mammal, a Bird, and a Serpent, from the London Cla. „Proceedings of the Geological Society of London”. 3 (66), s. 163, 1842. (ang.).
  2. ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 344, 1904. (ang.).
  3. ↑ David J. Froehlich. Quo vadis eohippus? The systematics and taxonomy of the early Eocene equids (Perissodactyla). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 134 (2), s. 141–256, 2002. DOI: 10.1046/j.1096-3642.2002.00005.x. (ang.).