Ignacy Dobiasz
| męczennik, prezbiter | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przyczyna śmierci | |
| Czczony przez | |
| Beatyfikacja |
6 czerwca 2026 |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Śluby zakonne |
21 września 1903 |
| Prezbiterat |
28 czerwca 1908 |
Ignacy Dobiasz SDB (ur. 14 stycznia 1880 w Ciochowicach, zm. 27 czerwca 1941 w KL Auschwitz) – polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, błogosławiony Kościoła katolickiego.[1]
Życiorys
Urodził się w rodzinie wielodzietnej w Ciochowicach pod Gliwicami na Górnym Śląsku jako syn Ignacego i Joanny z domu Jaroszków; z sześciorga jego rodzeństwa siostra Filomena została zakonnicą. Po ukończeniu ośmioklasowej szkoły powszechnej w Ciochowicach, z pomocą miejscowego proboszcza, wyjechał na dalszą naukę do szkół salezjańskich we Włoszech. W latach 1894–1898 uczęszczał do gimnazjum w Valsalice. W 1898 wstąpił do nowicjatu salezjańskiego w Ivrei, sutannę otrzymał z rąk biskupa Giovanniego Cagliero, wikariusza apostolskiego Północnej Patagonii, późniejszego kardynała. 6 października 1900 złożył w Ivrei śluby zakonne, 21 września 1903 złożył śluby wieczyste w Lanzo Torinese. Wykształcenie filozoficzne uzyskał w Ivrei, teologiczne w Foglizzo, obronił ponadto w 1906 dyplom Akademii Rolniczej w Turynie. Odbył także trzyletnią praktykę pedagogiczną w San Benigno Canavese. 28 czerwca 1908 przyjął święcenia kapłańskie z rąk ordynariusza Ivrei Matteo Angelo Filipello.
Po otrzymaniu święceń powrócił na ziemie polskie. Pracował w Oświęcimiu, Daszawie, Przemyślu, Pleszowie, Krakowie, Warszawie jako wikariusz, katecheta i prefekt szkół, spowiednik, wykładowca teologii moralnej. Uczył również łaciny. Od 1934 pracował stale w Krakowie, szczególnie poświęcając się posłudze w konfesjonale.
23 maja 1941 został aresztowany przez hitlerowców razem z innymi krakowskimi salezjanami. 26 czerwca tegoż roku został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie otrzymał numer obozowy 17364. Następnego dnia po przybyciu do obozu został zamordowany podczas pracy w kamieniołomach.
Pobyt w KL Auschwitz i męczeńska śmierć
Po wybuchu II wojny światowej był przez pewien czas więziony w więzieniu Montelupich w Krakowie, a 26 czerwca 1941 został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz i przydzielony do karnej kompanii (niem. Strafkompanie). 27 czerwca 1941 został skierowany do kamieniołomów. Dostał taczkę, kilof i łopatę, aby w pośpiechu skruszone kamienie ładować na taczkę i w biegu przewozić do 8-metrowego dołu, co w wieku 61 lat może nawet dla górnika być dużym problemem. Po jakimś czasie od tempa pracy i bicia upadł. Został zakatowany przez kapo, zwanego przez więźniów Krwawym Franzem, za to, że był katolickim duchownym. Wcześniej w podobny sposób został zakatowany przez tego samego więźnia funkcyjnego salezjanin Jan Świerc. W tym dniu zginęli z rąk Krwawego Franza na oświęcimskim żwirowisku, także księża salezjanie Franciszek Harazim wraz z Kazimierzem Wojciechowski zostając uduszeni belką, pod ciężarem kapo i blokowego[2].
Proces beatyfikacyjny
Jest jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 rozpoczął się proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej. 24 maja 2011 w Pelplinie zakończył się etap diecezjalny, a wszystkie dokumenty przesłano do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie. w 2018 roku grupa Salezjanów została wyłączona z procesu pelplińskiego. Papież Leon XIV dnia 24 października 2025 roku zatwierdził dekret o ich męczeństwie, wyznaczając dzień 6 czerwca 2026 na Ich beatyfikację[3][4][5].
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Beatyfikacji dokonał w imieniu papieża kard. Marcello Semeraro (prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych)
Przypisy
- ↑ Katolicka Agencja Informacyjna KAI, Serwis prasowy KAI, Beatyfikacja Męczenników Salezjańskich w Krakowie | eKAI [online], eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej, 5 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-07].
- ↑ Opis męczeństwa krakowskich salezjan z dnia 27 czerwca 1941.
- ↑ Beatyfikacja dziewięciu salezjanów męczenników w Krakowie [online], Gazeta Krakowska [dostęp 2026-05-14].
- ↑ Jarosław Wąsowicz, Męczennik z Dachau., Kraków: Wydawnictwo AA, 2024.
- ↑ Promulgazione di Decreti del Dicastero delle Cause dei Santi [online], press.vatican.va [dostęp 2026-06-07].