Industry Standard Architecture

Złącza ISA na płycie głównej starszego typu
Karta modemu firmy US Robotics z 8-bitowym złączem ISA
Karta sieciowa (ethernet, karta Etherlink firmy 3Com) z 16-bitowym złączem ISA
Opis styków złącza ISA (16bit)
Opis styków złącza ISA (8bit)
Złącze 8-bitowe

Industry Standard Architecture (ISA, architektura w standardzie przemysłowym) – standard magistrali oraz złącza (slotu) kart rozszerzeń dla komputerów osobistych standardu PC, wprowadzona w wersji ośmiobitowej, w 1981 roku wraz z wprowadzeniem komputerów IBM PC obsługiwanych przez procesory z ośmiobitową zewnętrzną szyną danych Intel 8088. Magistrala została rozszerzona do standardu 16-bitowego w komputerach IBM PC/AT wyposażonych w procesor Intel 80286. Magistrala w wersji 16-bitowej była zgodna z 8 bitową, ale większa szybkość taktowania mogła powodować niepoprawność działania kart rozszerzeń[1][2][3].

Jedną z odmian ISA jest złącze PCMCIA, stosowane w komputerach przenośnych. Rozszerzeniem standardu dla procesorów 32-bitowych była EISA[1][4].

W latach 90. XX wieku znaczenie tej magistrali zaczęło maleć, a jej funkcje przejmowały szybsze, 32-bitowe magistrale. Początkowo były to EISA oraz VESA Local Bus, a następnie PCI[1][5].

Historia

Magistala ISA pojawiła się w 1981 roku jako część architektury komputera IBM PC, w którym zastosowano najprostszą, 8-bitową wersję taktowaną zgodnie z zegarem procesora (czyli 4,77 MHz), która następnie została użyta również w IBM PC/XT[a] oraz komputerach kompatybilnych[1][2].

W IBM PC/AT magistrala ta została rozszerzona do 16 bitów, a także, ze względu na wyższą częstotliwość taktowania procesora, wprowadzono cykle oczekiwania dla zachowania kompatybilności z istniejącymi kartami[b][1][3].

Magistrala była także czasem stosowana w komputerach o odmiennej od IBM PC architekturze. Przykładem jest Amiga 2000, w której, obok charakterystycznych dla Amigi slotów Zorro, znajdowały się 3 16-bitowe sloty umożliwiające korzystanie z kart produkowanych dla komputerów PC[6].

16-bitową magistralę ISA zastosowano również w pierwszych komputerach PC opartych na 32-bitowych procesorach[c], lecz ograniczenia magistrali (przede wszystkim – przepustowość) wymusiły poszukiwanie nowych rozwiązań. Firma IBM chcąc zachować tym razem kontrolę nad technologią, w nowej serii komputerów IBM PS/2 zastosowała całkowicie nową, niekompatybilną z ISA magistralę MCA, która nie mogła być stosowana przez innych producentów bez zgody IBM. Doprowadziło to do powstania szeregu konkurencyjnych rozwiązań proponowanych przez konsorcja[d] zrzeszające niezależnych producentów komputerów PC. Kolejno powstały magistrale EISA, VESA Local Bus oraz PCI, które w latach 90. stopniowo zastępowały magistralę ISA, początkowo w zastosowaniach wymagających większej wydajności (głównie karty graficzne, kontrolery dysków oraz karty sieciowe), po innego rodzaju sprzęt, nie wymagający dużych przepustowości (np. karty dźwiękowe, czy modemy)[1][5].

Z względu na rozpowszechnienie i mnogość sprzętu[e] magistrala ISA była w powszechnym użyciu niemal do końca lat 90., gdy została zastąpiona przez magistralę PCI[f][g]. Mimo znaczącego spadku używalności magistrali ISA, jeszcze na początku XXI wieku stosowano ją w przemyśle czy wojskowości[7][8].

Typowe parametry złączy ISA

Wybrane parametry 16-bitowej magistrali ISA[1]:

Dane techniczne

8-bitowa ISA[1]

szerokość szyny8 bit
kompatybilna z8 bit ISA
liczba kontaktów62
Vcc+5 V, -5 V, +12 V, -12 V
zegar4,77 MHz

16-bitowa ISA[1][9]

szerokość szyny16 bit
kompatybilna z8 bit ISA, 16 bit ISA
liczba kontaktów98
Vcc+5 V, -5 V, +12 V, -12 V
zegar8,33 MHz

Uwagi

  1. ↑ Stąd 8-bitowa magistrala ISA nazywana była PC/XT-bus lub XT-bus.
  2. ↑ Ze względu na pochodzenie z IBM PC/AT 16-bitowa magistrala ISA była nazywana PC/AT-bus lub AT-bus.
  3. ↑ Wówczas były to procesory serii Intel 80386.
  4. ↑ W przypadku EISA był to tzw. „Gang of Nine” (z ang. Gang Dziewięciu): Wise, AST Research, Tandy, Compaq, Hewlett-Packard, Zenith Data Systems, Olivetti, NEC i Epson; w przypadku VESA Local Bus – VESA.
  5. ↑ Tj. zarówno komputerów z tą magistralą, jak i kart rozszerzeń dostosowanych do pracy z nią.
  6. ↑ Która zastąpiła również konkurencyjne magistrale EISA oraz VESA Local Bus (które w istocie były rozszerzeniami lub ulepszeniami magistrali ISA).
  7. ↑ A także, nieco później, w zastosowaniach graficznych, AGP.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 L. Brett Glass. Inside EISA. „BYTE”. Vol. 14, No. 12, s. 417–425, listopad 1989. [dostęp 2026-04-08].
  2. 1 2 Metzger, Jełowicki 1998 ↓, s. 99–101.
  3. 1 2 Metzger, Jełowicki 1998 ↓, s. 105–108.
  4. ↑ Metzger, Jełowicki 1998 ↓, s. 110–112.
  5. 1 2 Metzger, Jełowicki 1998 ↓, s. 108–117.
  6. ↑ Andrzej Bobek. Amiga 2000 – czy warto?. „Bajtek”. 1/1992 (77), s. 14–15, styczeń 1992. Spółdzielnia „Bajtek”. ISSN 0860-1674. [dostęp 2025-11-14].
  7. ↑ ISA [online], TechTerms [dostęp 2021-02-20] (ang.).
  8. ↑ S.A. Keel, What is Industry Standard Architecture? [online], EasyTechJunkie, 28 stycznia 2021 [dostęp 2021-02-20] (ang.).
  9. ↑ Wykład – Mikrosystemy Elektroniczne: Magistrala ISA (Zarchiwizowana kopia). [dostęp 2017-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-15)].

Bibliografia

  • Piotr Metzgen, Adam Jełowicki: Anatomia PC. Warszawa: Helion, 1998. ISBN 83-7197-082-X.