Ingeborg Hansen
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przewodnicząca Landstingu | |
| Okres |
od 1952 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
Karl Kristian Steincke |
| Następca |
brak (likwidacja izby parlamentu) |
| Przewodnicząca Landstingu | |
| Okres |
od 1950 |
| Przynależność polityczna |
Socialdemokraterne |
| Poprzednik |
Karl Kristian Steincke |
| Następca |
Karl Kristian Steincke |
| Członkini Landstingu | |
| Okres |
od 1936 |
| Przynależność polityczna |
Socialdemokraterne |
Ingeborg Cathrine Hansen (ur. 17 lutego 1886 w Kopenhadze, zm. 5 sierpnia 1954 w Vedbæk) – duńska prawniczka i polityczka. Pierwsza kobieta pracująca jako prawniczka w Sądzie Najwyższym Danii. Jako pierwsza kobieta będąca przewodniczącą Landstingu była również pierwszą kobietą przewodniczącą izbie parlamentu na świecie.
Życiorys
Hansen urodziła się 17 lutego 1886 w Kopenhadze. Jej rodzicami byli Anders H. (~1838–1911), sprzedawca piwa, oraz Christiane Nielsen (1850–1927). Była szóstą z ósemki rodzeństwa. Dorastała w Kopenhadze[1].
W 1912 roku ukończyła szkołę średnią, po której rozpoczęła studia prawnicze. Studia odbyła z półroczną przerwą, którą wymusiło zachorowanie na gruźlicę. W 1919 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Kopenhaskim. Trzy lata później rozpoczęła pracę jako prawniczka. W 1924 roku została pierwszą kobietą pracującą jako prawniczka w Sądzie Najwyższym Danii. W 1933 roku została pierwszą kobietą na stanowisku procederede w Sądzie Najwyższym. Prowadziła własną kancelarię prawną, w której zajmowała się sprawami związanymi m.in. rozwodami i aborcją, które zwiększyły jej zaangażowanie w działalność feministyczną. Została członkinią Dansk Kvindesamfund, organizacji wspierającej prawa kobiet w Danii. W latach 1921–1923 była przewodniczącą kopenhaskiego koła organizacji. W 1936 roku została sędzią Sądu Najwyższego[1][2].
W 1929 roku została członkinią partii politycznej Socialdemokraterne. W 1936 roku została wybrana członkinią Landstingu, izby wyższej duńskiego parlamentu. Została członkinią komisji do spraw konstytucyjnych, komisji ds. ceł oraz parlamentarnej komisji do spraw finansów, której w latach 1948–1950 przewodniczyła. W 1945 roku opowiadała się przeciwko przywróceniu kary śmierci w Danii za zbrodnie popełnione przez kolaborantów w okresie II wojny światowej[1][2].
Gdy w 1950 roku Karl Kristian Steincke został mianowany ministrem sprawiedliwości, Hansen została wybrana na jego dotychczasowe stanowisko, zostają przewodniczącą Landstingu jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Została również pierwszą kobietą przewodniczącą parlamentowi na świecie. W 1951 roku Steincke ponownie został członkiem Landstingu, zastępując ją na stanowisku przewodniczącego, jednak po jego rezygnacji w 1952 roku, Hansen po raz kolejny została wybrana przewodniczącą. Po rozwiązaniu Landstingu w 1953 w wyniku uchwalenia nowej konstytucji kraju kontynuowała działania polityczne. Była członkinią komisji prawnej Rady Europy, gdzie pracowała m.in. nad europejską konwencją praw człowieka[1][2].
Pozostała działalność
Została członkinią Dansk Kvindesamfund, organizacji wspierającej prawa kobiet w Danii. W latach 1921–1923 była przewodniczącą kopenhaskiego koła organizacji. W latach 1922–1927 była członkinią rady Kvindelig Læseforening, a w latach 1928–1946 Kvindelige Akademikere. W 1929 roku była członkinią komitetu Kvinderegensen. W latach 1929–1939 była członkinią głównego zarządu International Alliance of Women[1].
Życie prywatne
Była mężatką. Jej mężem był Hans Jørgen Madsen (1880–1964), właściciel ziemski i rolnik, którego poślubiła w wieku 48 lat. Zmarła 5 sierpnia 1954 na zawał serca[1].