Ireneusz Durlik
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 stycznia 1931 |
| Data i miejsce śmierci |
18 sierpnia 2023 |
| Profesor nauk ekonomicznych | |
| Specjalność: organizacja i projektowanie zakładów przemysłowych | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1966 – mechanika |
| Habilitacja |
1974 – mechanika |
| Profesura | |
| Polska Akademia Nauk | |
| Status |
Członek Komitetu |
| Nauczyciel akademicki | |
| uczelnia wyższa |
Politechnika Warszawska |
| uczelnia wyższa | |
| Odznaczenia | |

Ireneusz Andrzej Durlik (ur. 20 stycznia 1931 w Skarżysku-Kamiennej, zm. 18 sierpnia 2023 w Warszawie) – profesor Politechniki Warszawskiej.
Biografia
Urodził się 20 stycznia 1931 roku w Skarżysku-Kamiennej, w rodzinie Tomasza i Rozalii Durlik[1].
Członek Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (1947–1948) i ZMP (1948–1951). Od 1953 roku w PZPR[1].
Studia magisterskie ukończył w 1962 roku na Oddziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Wydziału Mechanicznego Technologicznego Politechniki Warszawskiej.
Pracował naukowo w kilku uczelniach. Starszy asystent na Politechnice Warszawskiej (od października 1962 do 1 grudnia 1965 roku), następnie adiunkt w Instytucie Ekonomiki i Organizacji Przemysłu w Warszawie (od grudnia 1964 do lipca 1965 roku). Dyrektor naczelny Biura Projektowo-Technologicznego Przemysłu Elektronicznego i Teletechnicznego „Unipro” w Warszawie (od 11 marca 1967 roku). Docent i prorektor Kielecko-Radomskiej Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu (od lutego 1970 roku). Od 1980 pracował głównie w Politechnice Gdańskiej, łącząc to z okresowym udzielaniem się w innych uczelniach (Politechnika Częstochowska, Wyższa Szkoła Informatyki, Zarządzania i Administracji). Specjalizował się w organizacji i ekonomice zakładów przemysłowych, zwłaszcza w odniesieniu do przemysłu mechanicznego, elektrotechnicznego i elektronicznego. Pełnił znaczące stanowiska w nauce i gospodarce. Był ekspertem Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju Przemysłowego (UNIDO).
W 1966 roku uzyskał stopień doktora na Politechnice Krakowskiej (tytuł rozprawy Metoda optymalnego wyboru wariantu procesu produkcyjnego obróbki części maszyn). W 1974 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na Politechnice Warszawskiej (tytuł monografii habilitacyjnej Elementy postępu w projektowaniu i realizacji zakładów przemysłu mikro elektrotechnicznego). W 1993 roku otrzymał z rąk prezydenta Lecha Wałęsy tytuł naukowy profesora. 9 listopada 1994 roku został mianowany na stanowisko profesora zwyczajnego w Politechnice Gdańskiej.
Opracował ponad 200 publikacji, w tym 9 publikacji książek. Wypromował siedmiu doktorów.
Przez 20 lat był członkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN.
Zmarł 18 sierpnia 2023 roku, pochowany 8 września 2023 roku na cmentarzu parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Warszawie ul. Szumiąca 5.
Stanowiska
- dyrektor Instytutu Organizacji i Projektowania Systemów Produkcyjnych (IOiPSP) początkowo na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Gdańskiej, a po reorganizacji uczelni w 1989 na Wydziale Technologii Maszyn i Organizacji Produkcji
- kierownik Katedry Organizacji i Projektowania w strukturze IOiPSP (do 2002)
Członkostwa
- European Society for Engineering Education (Bruksela)
- American Association for Advancement of Science
- AIM – European Academy for Industrial Management (Bruksela) – Senior Fellow
Działalność pozanaukowa
- dyrektor Biura Projektowego UNIPRO (1967–1970),
- zastępca dyrektora Naukowo-Produkcyjnego Centrum Półprzewodników UNITRA-CEMI (1971–1975).
Ważne publikacje
- „Inżynieria zarządzania I: strategia i projektowanie systemów produkcyjnych”, Placet, 1995.
- „Inżynieria zarządzania II: strategia wytwarzania, projektowanie procesów i systemów produkcyjnych”, Placet, 1996.
- z Krzysztof Santarek „Inżynieria zarządzania III: naukowe, techniczne i inwestycyjne przygotowanie produkcji wyrobów wysokiej techniki”, C.H.Beck, 2016.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001)[2]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”
- Medal „Za Zasługi dla Województwa Koszalińskiego”
- Odznaka honorowa NOT
- Odznaka honorowa TNOiK
- Odznaka honorowa SIMP
Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN za dorobek publikacyjny (1993)
- Nagroda Rektora Politechniki Gdańskiej za szczególnie osiągnięcia w działalności naukowej (1996)
- honorowy tytuł Pierwszego Dyrektora Centrum Zarządzania Produkcją w Gdańsku Uniwersytetu Loyola Marymount z Los Angeles
- nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
- tytuł profesor emeritus Politechniki Gdańskiej (2004)
Przypisy
- 1 2 Biuletyn Informacji Publicznej IPN [dostęp 2026-03-05].
- ↑ M.P. z 2001 r. Nr 45, poz. 729 (ISAP).
Linki zewnętrzne
- Prof. dr hab. inż. Ireneusz Durlik, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-12-12].
- https://pg.edu.pl/uczelnia/ludzie-pg/zlota-ksiega/prof-emeritus/durlik-ireneusz
- https://zie.pg.edu.pl/aktualnosci/2023-08/pozegnanie-profesora-ireneusza-durlika
- https://www.ksiegarnia.beck.pl/autorzy/ireneusz-durlik
- https://wz.pw.edu.pl/Wydzial/Tradycja/Pamietamy/Profesor-Ireneusz-Durlik