Ireneusz Raś

Ireneusz Raś

Pełne imię i nazwisko	Ireneusz Jacek Raś
Data i miejsce urodzenia	30 września 1972 Proszowice
Zawód, zajęcie	polityk
Alma Mater	Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie
Stanowisko	poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji (od 2005), wiceminister sportu i turystyki (od 2023)
Partia	PC, PiS, PO, CdP
Odznaczenia

Ireneusz Jacek Raś (ur. 30 września 1972 w Proszowicach) – polski polityk, z wykształcenia historyk, samorządowiec, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji (od 2005), sekretarz stanu w Ministerstwie Sportu i Turystyki (od 2023).

Wychował się na osiedlu Kościuszkowskim w Krakowie, gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 143^[1]. W 1992 zdał maturę w technikum w ramach Zespołu Szkół Geologiczno-Górniczych w Krakowie, gdzie kształcił się w zawodzie górnika odkrywkowego^[2][3][4]. W 1998 ukończył studia magisterskie na Wydziale Historii Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie; współtworzył samorząd studencki na tej uczelni i był jego pierwszym przewodniczącym^[2]. Był członkiem Zespołu Pieśni i Tańca „Krakowiacy” (1992–2000), animatorem katolickiego Ruchu Światło-Życie (co wpłynęło na jego późniejszą decyzję o przystąpieniu do Rycerzy Kolumba^[5]) oraz piłkarzem Klubu Sportowego Grębałowianka^[1][2][4].

W 1993 przystąpił do Porozumienia Centrum; decyzję tę uzasadniał zwycięstwem postkomunistycznej koalicji SLD w wyborach parlamentarnych w tym samym roku^[4][6][2]. W latach 1997–1999 prowadził działalność gospodarczą w branży turystycznej, zajmując się sportem w Centrum Kultury Katolickiej w krakowskich Mistrzejowicach i kierując biurem podróży wyspecjalizowanym w organizacji zielonych szkół^[2][7][8]. W latach 1999–2002 był dyrektorem kancelarii prezydenta Krakowa w okresie prezydentury Andrzeja Gołasia. Od 1998 z rekomendacji Akcji Wyborczej Solidarność pełnił funkcję przewodniczącego krakowskiej Dzielnicy XVI Bieńczyce^[9][1]. W 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości^[6]; w 2002 z listy tej partii został wybrany na radnego Krakowa^[10]. Przewodniczył klubowi radnych tego ugrupowania, później utworzył klub Porozumienie Ruchów Obywatelskich^[9]. Jako radny współtworzył stowarzyszenie Porozumienie Dzielnic Nowohuckich, powołane na rzecz rozwoju lokalnego^[9][11].

W wyborach parlamentarnych w 2005 kandydował na zaproszenie Jana Rokity z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu krakowskim, uzyskując mandat posła V kadencji^[12][13][14]. Wstąpił następnie do PO^[15], w 2007 został wybrany posłem po raz drugi, otrzymując 15 808 głosów^[16]. Według mediów był rozważany jako kandydat Platformy Obywatelskiej na prezydenta Krakowa w wyborach samorządowych w 2010^[17][4].

Sprawował funkcję kanclerza krakowskiej rady Rycerzy Kolumba^[18][19]. Został usunięty z niej w 2011 przez sekretarza rady krajowej stowarzyszenia Arkadiusza Urbana^[19]. Decyzję tę za nieważną uznał delegat terytorialny Rycerzy Kolumba w Polsce^[20]; Ireneusz Raś zawiesił jednak działalność w tej organizacji z uwagi na pełnienie funkcji publicznej^[19]. Następnie działał w zrzeszeniu Rycerze Jana Pawła II^[21]. W 2011 doprowadził do reaktywacji sekcji siatkarskiej Hutnika Kraków na bazie uczniowskiego klubu sportowego Dobry Wynik^[22].

W latach 2010–2013 przewodniczył regionowi małopolskiemu PO, wchodząc w skład zarządu krajowego partii. Był uznawany za członka tzw. spółdzielni Cezarego Grabarczyka, wewnątrzpartyjnej grupy opozycyjnej wobec frakcji Grzegorza Schetyny^[23][24]. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 24 543 głosy^[25]. W wyborach w 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 26 199 głosów^[26]. Od lutego 2016^[27] do grudnia 2017 ponownie był członkiem zarządu krajowego PO. W Sejmie VIII kadencji został przewodniczącym Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki oraz członkiem Komisji Łączności z Polakami za Granicą, pracował też w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (2015–2018)^[28]. W 2017 należał do inicjatorów organizacji samorządowej Wspólna Małopolska, z której wycofał się jednak wiosną 2018^[29].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 18 203 głosy^[30]. W maju 2021 decyzją zarządu Platformy Obywatelskiej został wraz z Pawłem Zalewskim usunięty z partii (według mediów powodem miało podważanie decyzji władz ugrupowania, a także ogłoszenie budowy konkurencyjnego projektu, który sprzeciwiał się przesuwaniu partii w lewo)^[31][32][33]. Znalazł się także poza klubem parlamentarnym KO, zostając posłem niezrzeszonym. W czerwcu 2021 dołączył do KP Koalicja Polska^[34]. W tym samym miesiącu założył stowarzyszenie „Tak, Polska!”^[35].

W 2022 należał do założycieli partii Centrum dla Polski wchodzącej w skład Koalicji Polskiej^[36]. W marcu 2023 został prezesem tego ugrupowania^[37]. W wyborach w tym samym roku został wybrany do Sejmu X kadencji z ramienia koalicji Trzecia Droga (z wynikiem 27 518 głosów)^[38]. W grudniu 2023 powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Sportu i Turystyki^[39]. W 2024 z listy Trzeciej Drogi bez powodzenia startował w wyborach do Parlamentu Europejskiego z okręgu nr 10 (otrzymał 10 494 głosy)^[40]. W latach 2025–2026 z ramienia ministerstwa kierował pracami nad nowelizacją ustawy o usługach hotelarskich, której celem była przewidziana rozporządzeniem Unii Europejskiej regulacja wynajmu krótkoterminowego, przychylając się do postulatów usunięcia zapisu o gminnych ograniczeniach strefowych tej działalności wysuwanych przez Polskie Stowarzyszenie Wynajmu Krótkoterminowego i firmę Airbnb. Jego stanowisko wywołało zarzuty o konflikt interesów, ponieważ Ireneusz Raś w latach 2020–2023 był właścicielem niezarejestrowanych lokali na wynajem krótkoterminowy, odsprzedanych bratu Dariuszowi przed objęciem funkcji rządowej^[41].

W 2003, za zasługi w działalności na rzecz Stowarzyszenia Przeciwdziałania Alkoholizmowi i Innym Uzależnieniom, odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi^[42]. W 2015 otrzymał Złoty Medal Aeroklubu Polskiego^[43].

Jego rodzice pochodzili z gminy Pałecznica, ojciec pracował przy budowie pieców przemysłowych m.in. w Hucie Katowice, w Iraku, RFN i Szwecji^[4]. Jego pierwszą żoną była Marta^[44], drugą żoną została Małgorzata^[45]. Ma cztery córki^[45]. Jest bratem Dariusza Rasia, duchownego katolickiego^[46].

• Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-08-01].
• Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2012, s. 356–357.

• Ireneusz Raś – strona prywatna. [dostęp 2011-10-30].