Isabelino Gradín
 | |||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
8 lipca 1897 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
21 grudnia 1944 | ||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||
| |||||||||||||
Isabelino Gradín (ur. 8 lipca 1897 w Montevideo, zm. 21 grudnia 1944 tamże) – urugwajski piłkarz grający jako napastnik i biegacz.
Wraz z José Piendibene jest uważany za największą gwiazdę urugwajskiego futbolu lat dwudziestych. Po zakończeniu kariery poświęcił się lekkoatletyce, zostając sześciokrotnym mistrzem Ameryki Południowej w biegach na 200 i 400 metrów[1].
Życiorys
Isabelino Gradín urodził się w stołecznym Montevideo, jako potomek emigrantów z Lesotho[2][3].
Kariera piłkarska
Swoją piłkarską karierę rozpoczął w stołecznym CA Peñarol, gdzie zdobył dwa mistrzostwa Urugwaju. Po kłótni z kierownictwem Peñarolu, odszedł w 1922 roku do River Plate Montevideo. Podczas pobytu w klubie, jego kariera piłkarska wyhamowała, a Gradín coraz mocniej poświęcił się lekkoatletyce[1]. Znakiem firmowym piłkarza było niebywałe przyśpieszenie i umiejętność oddawania strzałów w pełnym biegu, czym zaskarbił sobie sympatie i uznanie kibiców[1].
Kariera reprezentacyjna
Był dwukrotnym zwycięzcą turnieju Copa América - w tym tego premierowego z 1916 roku - gdzie z trzema bramkami na koncie został królem strzelców turnieju. Na turnieju w 1916, wygranym spotkaniu z Chile (4:0) kierownictwo przegranej ekipy złożyło protest, oskarżając Urugwajczyków o nielegalny występ w ich zespole Afrykanów - Gradína oraz Juana Delgado. Ostatecznie, apelacja została wycofana, a skruszeni działacze Chile przeprosili za swój protest[1].
Gradirn rozegrał dla reprezentacji Urugwaju 23 spotkania, w których strzelił 9 bramek[4].
Śmierć
Swoje ostatnie lata Gradín spędził w biedzie i zapomnieniu. Cztery dni przed śmiercią odwiedziła go w szpitalu delegacja macierzystego Peñarolu, dedykując mu zdobyty tytuł mistrza Urugwaju[5].
Statystyki
Reprezentacja[6]
| Reprezentacja | Rok | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| Urugwaj | 1915 | 1 | 0 |
| 1916 | 6 | 6 | |
| 1917 | 3 | 1 | |
| 1918 | 6 | 1 | |
| 1919 | 5 | 2 | |
| 1920 | 1 | 0 | |
| 1921 | 0 | 0 | |
| 1922 | 0 | 0 | |
| 1923 | 0 | 0 | |
| 1924 | 0 | 0 | |
| 1925 | 0 | 0 | |
| 1926 | 0 | 0 | |
| 1927 | 1 | 0 | |
| Razem | 23 | 10 | |
Sukcesy
Peñarol[7]
- Primera División: 1918, 1921
Urugwaj[1]
- Copa America: 1916, 1917
- Srebrny medal Copa America: 1919
Indywidualne[1]
- Najlepszy piłkarz Copa America 1916
Bibliografia
Tomasz Wołek, Copa America, Katowice 1995 str. 10-11 (tom 13 cyklu Encyklopedia piłkarska Fuji).
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Tomasz Wołek Copa America, Katowice 1995 str. 10-11 (tom 13 cyklu Encyklopedia piłkarska Fuji).
- ↑ Eduardo Galeano, „Blaski i cienie futoblu”, str. 58
- ↑ Dan Williamson, Isabelino Gradín: the first black icon of Uruguayan football [online], These Football Times, 13 lutego 2019 [dostęp 2021-11-16] (ang.).
- ↑ Uruguay – Record International Players.
- ↑ Isabelino Gradin | Idolos 1891-1929 [online], web.archive.org, 18 maja 2009 [dostęp 2021-11-16] [zarchiwizowane z adresu 2009-05-18].
- ↑ Isabelino Gradín - AUF [online], www.auf.org.uy [dostęp 2021-11-16].
- ↑ Benjamin Strack-Zimmermann, Isabelino Gradín [online], www.national-football-teams.com [dostęp 2021-11-16] (ang.).
