It’s Not Unusual
| Wykonawca | ||||
|---|---|---|---|---|
| Album |
Along Came Jones | |||
| Strona B |
To Wait for Love | |||
| Wydany |
22 stycznia 1965 | |||
| Nagrywany |
11 listopada 1964 w Decca Records w West Hampstead | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
2:03 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Peter Sullivan | |||
| Autor |
Les Reed, Gordon Mills | |||
| Chronologia | ||||
| ||||
It’s Not Unusual – utwór muzyczny walijskiego piosenkarza Toma Jonesa, wydany w 1965 jako pierwszy singiel z debiutanckiego albumu studyjnego artysty pt. Along Came Jones. Piosenkę napisali Les Reed i Gordon Mills.
Les Reed i Gordon Mills napisali piosenkę z myślą o Sandie Shaw, a Tom Jones nagrał jedynie wersję demo utworu[1.1]. Demo zostało zarejestrowane jesienią 1964 w studiu Regent Sound przy Denmark Street, w nagraniach uczestniczą Jones jako wokalista, Reed na pianinie oraz Chris Slade na perkusji[1.1]. Eve Taylor, menedżerka Shaw, odrzuciła nagranie, po czym Jones postanowił nagrać własną wersję i wydać ją jako singiel[1.1]. Nagranie odbyło się w listopadzie 1964 w Decca Studios w West Hampstead[1.1]. Oprócz Jonesa uczestniczyli w nim m.in. wokaliści z zespołu The Ivy League oraz gitarzysta Joe Moretti[1.1].
Utwór został wydany nakładem Decca Records na początku 1965 w Wielkiej Brytanii[1.1]. Stopniowo zyskiwał zainteresowanie słuchaczy, był coraz częściej emitowany w radiu – najpierw w Radiu Luxembourg, a następnie także w innych rozgłośniach[1.2]. 17 lutego 1965 trafił na brytyjską listę przebojów – debiutował na 39. miejscu[2], a po kilku tygodniach dotarł na szczyt zestawienia[3]. 10 kwietnia pojawił się po raz pierwszy na amerykańskiej liście Billboard Hot 100[4], ostatecznie dotarł do 10. miejsca w notowaniu[5]. Cieszył się dużą popularnością także w Irlandii, gdzie dotarł do szóstego miejsca listy Irish Singles Chart[6], oraz w Afryce Południowej, gdzie okazał się jednym z najczęściej granych singli w 1965[7].
Na stronie B singla znalazł się utwór „To Wait for Love” autorstwa Burta Bacharacha[1.3].
Singiel uzyskał certyfikat srebrnej płyty za sprzedaż w nakładzie ponad 200 tys. egzemplarzy[8].
Przypisy
- Tom Jones, Na szczyt i z powrotem. Autobiografia, Jakub Michalski (tłum.), Penguin Books, Wydawnictwo SQN, 2015, ISBN 978-83-7924-623-6.
- ↑ Official Singles Chart Top 50 / 11 February 1965 – 17 February 1965. officialcharts.com. [dostęp 2021-07-10]. (ang.).
- ↑ Official Singles Chart Top 50 / 11 March 1965 – 17 March 1965. officialcharts.com. [dostęp 2021-07-10]. (ang.).
- ↑ The Hot 100 – Week of April 10, 1965. billboard.com. [dostęp 2021-07-10]. (ang.).
- ↑ The Hot 100 – Week of May 29, 1965. billboard.com. [dostęp 2021-07-10]. (ang.).
- ↑ The Irish Charts – All there is to know. irishcharts.ie. [dostęp 2021-07-10]. (ang.).
- ↑ Top 20 Hit Singles of 1965. rock.co.za. [dostęp 2021-07-10]. (ang.).
- ↑ Award – BPI. bpi.co.uk. [dostęp 2021-07-10]. (ang.).