Iwan Weymarn
 generał porucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 lipca 1718 |
|---|---|
| Data śmierci |
22 marca 1792 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
Iwan Iwanowicz Weymarn (ros. Иван Иванович Веймарн, niem. Hans Heinrich von Weymarn ur. 19 lipca 1718, zm. 22 marca 1792[1]) – rosyjski generał-kwatermistrz.
W latach 1732–1740 służył w Korpusie Kadetów w Petersburgu. W latach 1757–1758 służył jako generał major i kwatermistrz generalny w wojnie siedmioletniej pod dowództwem Stiepana Apraksina. W latach 1759–1762 dowodził wojskami rosyjskimi na Syberii. W 1762 roku został generałem porucznikiem. W 1764 otrzymał Order Świętego Aleksandra Newskiego. Od 1764 do 1772 głównodowodzący wojsk rosyjskich stacjonujących w Warszawie[1]. Wziął udział w tłumieniu konfederacji barskiej.
Przypisy
Bibliografia
- Władysław Konopczyński, Konfederacja barska, Warszawa 1991, t. I-II.