Izobutan

Izobutan
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwny gaz o słodkawym zapachu lub zbliżonym do gazu ziemnego[2]
Wzór Hilla

C4H10

Masa molowa

58,12 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

75-28-5

PubChem

6360

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Izobutan, 2-metylopropan, C4H10 – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nasyconych, izomer konstytucyjny butanu. W temperaturze pokojowej jest bezbarwnym gazem[3.1]. Naturalnie może występować m.in. w gazie ziemnym w ilości do 1%[4]. Jest wykorzystywany w przemyśle petrochemicznym w procesach alkilowania, w których reaguje w obecności katalizatorów (kwasu siarkowego lub kwasu fluorowodorowego) z węglowodorami nienasyconymi (np. z propenem czy butenem) tworząc rozgałęzione węglowodory nasycone stosowane jako wysokooktanowe dodatki do benzyny[5]. Stosowany jest również jako gaz pędny w pojemnikach z aerozolami, np. w lakierach do włosów[6], a także jako czynnik chłodniczy o oznaczeniu R600a m.in. w chłodziarkach[7].

Przypisy

  1. 1 2 Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013, wyd. 1, Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 652, DOI: 10.1039/9781849733069, ISBN 978-0-85404-182-4, OCLC 898242916 (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Isobutane, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 025040 [dostęp 2026-08-18] (niem. • ang.).
  3. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
    1. 1 2 3 4 5 S. 3-326.
    2. ↑ S. 9-63
  4. ↑ Georg Hammer i inni, Natural Gas, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2006, s. 2, DOI: 10.1002/14356007.a17_073.pub2 (ang.).
  5. ↑ Stephen M. Thompson, Gary Robertson, Eric Johnson, Liquefied Petroleum Gas, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2011, s. 9, DOI: 10.1002/14356007.a15_347.pub2 (ang.).
  6. ↑ Thomas Clausen i inni, Hair Preparations, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2006, s. 12–14, DOI: 10.1002/14356007.a12_571.pub2 (ang.).
  7. ↑ C.P. Arora, Refrigeration and Air Conditioning, wyd. 2, Tata McGraw-Hill, 2006, s. 179, ISBN 0-07-463010-5.