Język afar
| Obszar | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
~2 mln[1] | ||||
| Pismo/alfabet | |||||
| Klasyfikacja genetyczna | |||||
| |||||
| Status oficjalny | |||||
| Ethnologue | 2 prowincjonalny↗ | ||||
| Kody języka | |||||
| ISO 639-1 | aa | ||||
| ISO 639-2 | aar | ||||
| ISO 639-3 | aar | ||||
| IETF | aa | ||||
| Glottolog | afar1241 | ||||
| Ethnologue | aar | ||||
| GOST 7.75–97 | афа 068 | ||||
| WALS | qaf | ||||
| SIL | AFR | ||||
| W Wikipedii | |||||
| |||||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||||
Język afar (inna nazwa: język danakil, danakilski) – język afroazjatycki, należący do rodziny kuszyckiej, którym posługuje się ok. 2 mln osób[1] we wschodniej Afryce, na pograniczu etiopsko-erytrejsko-dżibutyjskim[2].
Szyk zdania w języku afar: SOV (podmiot-dopełnienie-orzeczenie).
W 1976 r. w Dżibuti (podówczas jeszcze Francuskie Terytorium Afarów i Isów) opracowano alfabet dla języka afar, oparty na piśmie łacińskim. Od tego czasu rozwija się piśmiennictwo w tym języku, przy czym twórczość literacka obejmuje przede wszystkim poezję (w dużym stopniu religijną).
Przypisy
- 1 2 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Afar, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).
- ↑ afar język, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-02-04].
Bibliografia
- Krystyna Damm, Aldona Mikusińska (red.), Ludy i języki świata, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000 (PWN Leksykon), ISBN 83-01-13070-9, OCLC 830240260 (pol.).
Linki zewnętrzne
- Kurs języka afar (fr.)