Język akkala

Język akkala – słabo poznany i obecnie prawdopodobnie wymarły język z grupy języków lapońskich wschodnich. Posługiwali się nim mieszkańcy kilku osad na Półwyspie Kolskim w Rosji. Ostatni użytkownik, Marja Sergina, zmarł 29 grudnia 2003 roku^[1].

Akkala należy do wschodniej grupy języków lapońskich, wraz z językami skolt, inari, kildin i ter^[2.1]. Języki lapońskie należą do gałęzi fińskiej języków ugrofińskich.

Przez wiele lat akkala uznawany był za dialekt kildin.

Według wielu źródeł ostatni użytkownik języka zmarł w 2003 roku. Jednak w swojej pracy z 2011 roku Elisabeth Scheller twierdzi, że istnieją jeszcze dwie osoby znające akkala do pewnego stopnia. Jedna z nich miała się go nauczyć w dzieciństwie^[2.2].

Potomkowie Saamów posługujących się językiem akkala mieszkają w miejscowości Ëna w gminie Kowdor, w pobliżu granicy z Finlandią i w zamkniętej strefie wojskowej. Według Scheller część tej 80-osobowej społeczności uczyła się języka kildin jako przejściowego, by następnie nauczyć się akkala^[2.2].