Język masalit

masaraa
kana masaraka
masarak
kaana masala
Obszar

Sudan (głównie Darfur Zachodni), Czad (region Wadaj)

Liczba mówiących

ok. 440 tys.–980 tys.

Pismo/alfabet

alfabet łaciński (oparty na alfabecie czadyjskim)

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy nie (język używany lokalnie w Sudanie i Czadzie)
Organ regulujący brak oficjalnego organu (prace kodyfikacyjne prowadzi m.in. Association SIL Tchad)
Ethnologue 6a żywy↗
Kody języka
ISO 639-1 –
ISO 639-2 –
ISO 639-3 mls
IETF mls
Glottolog nucl1440
Ethnologue mls
WALS msl
SIL mls
Dialekty
północny, zachodni, południowy (niekiedy wyodrębnia się surbakhal)
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język masalit (masalit: masaraa, kana masaraka, masarak, kaana masala, jwisince) – język nilo-saharyjski należący do grupy maba, używany przez grupę etniczną Masalit zamieszkującą zachodni Sudan (głównie Darfur Zachodni) oraz wschodni Czad (region Wadaj). Ze względu na sytuację polityczną, konflikty i migracje uchodźców, dokładna liczba użytkowników jest niepewna i szacowana w szerokim przedziale od 440 tys.[1] do blisko miliona osób[2], z których większość zamieszkuje Sudan[3]. Dla większości użytkowników drugim językiem jest język arabski (sudański lub czadyjski), który pełni funkcję języka prestiżowego i komunikacji międzygrupowej[1].

W obrębie języka masalit wyróżnia się zazwyczaj trzy dialekty geograficzne: północny (na północ i wschód od Al-Dżunajny), zachodni (Czadyjski) oraz południowy. Niekiedy jako dialekt klasyfikowana jest mowa surbakhal, choć nowsze klasyfikacje traktują ją jako odrębny język[1]. W literaturze akademickiej identyfikuje się również socjolekty: „ciężki” (cechujący się złożoną morfologią aglutynacyjną, właściwy dla obszarów wiejskich) oraz „lekki” (wykazujący silniejsze wpływy języka arabskiego)[4]. Język charakteryzuje się szykiem zdania SOV (podmiot–dopełnienie–orzeczenie) oraz tonalnością[5].

Dokumentacja języka masalit jest ograniczona; najwcześniejsze materiały pochodzą z lat 20. XX wieku, a szersze badania lingwistyczne rozpoczęto w latach 60[4]. Do niedawna język ten nie posiadał formy pisanej. Za jedno z najważniejszych opracowań uważa się opublikowaną w 1989 roku gramatykę autorstwa Johna Edgara (A Masalit Grammar)[1]. Współczesny system zapisu oparty jest na alfabecie łacińskim, bazującym na narodowym alfabecie czadyjskim (L'Alphabet national tchadien)[2]. Mimo żywotności w wielu społecznościach, przyszłość języka jest zagrożona z powodu wojny w Darfurze, ludobójstwa oraz przymusowych przesiedleń ludności[4].

Fonetyka

Mapa językowa niearabskich ludów Darfuru, ukazująca zasięg języka masalit w Sudanie.

Samogłoski

System wokaliczny języka masalit obejmuje samogłoski zróżnicowane pod względem otwarcia i położenia języka. Wyróżnia się samogłoski przednie, centralne i tylne. Źródła podstawowe wymieniają pięć głównych jakości samogłoskowych, jednak analiza fonetyczna wskazuje na obecność szerszego inwentarza, uwzględniającego warianty otwarte oraz centralne[5]. Długość samogłosek nie jest cechą dystynktywną, jednak w piśmie odnotowuje się samogłoski długie[2].

Przednie Centralne Tylne
Przymknięte i ɨ u
Półprzymknięte e ə o
Półotwarte ɛ ʌ ɔ
Otwarte a

Spółgłoski

System spółgłoskowy charakteryzuje się obecnością dźwięków nosowych w czterech miejscach artykulacji: dwuwargowym, dziąsłowym, podniebiennym oraz tylnojęzykowym (welarnym)[5].

Charakterystyczną cechą języka masalit jest występowanie spółgłosek prenasalizowanych. Zbitki te, składające się ze spółgłoski nosowej i następującej po niej dźwięcznej spółgłoski zwartej, występują w nagłosie (na początku wyrazu) i są traktowane jako homorganiczne (artykułowane w tym samym miejscu)[5].

Dwuwargowe Zębowe /

Dziąsłowe

Podniebienne Welarne Krtaniowe
Nosowe m n ɲ ŋ
Zwarte /

zwarte-szczelinowe

bezdźwięczne p t t͡ʃ k (ʔ)
dźwięczne b d d͡ʒ g
przenazalizowane ᵐb ⁿd ⁿd͡ʒ ᵑɡ
Szczelinowe bezdźwięczne f s ʃ (x) h
dźwięczne v (z)
Drżące r
Boczne l
Półotwarte wargowe ɥ w
centralne j

Tonalność

Masalit jest językiem tonalnym, co oznacza, że wysokość dźwięku pełni funkcję różnicującą znaczenie (dystynktywną). Wyróżnia się dwa tony: wysoki i niski. Tonalność odgrywa rolę zarówno leksykalną, jak i gramatyczną. Tony odgrywają również kluczową rolę w morfologii, służąc m.in. do odróżniania liczby pojedynczej od mnogiej w rzeczownikach[5].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 AFRICA | 101 Last Tribes - Masalit people [online], www.101lasttribes.com [dostęp 2026-01-18].
  2. 1 2 3 Masalit language and alphabet [online], www.omniglot.com [dostęp 2026-01-18].
  3. ↑ Masalit language resources | Joshua Project [online], joshuaproject.net [dostęp 2026-01-18].
  4. 1 2 3 Masalit [online], Endangered Language Alliance [dostęp 2026-01-18] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 Alsadig Adam Abdo, Contrastive Analysis between Masalit and English Language, Chartum 2013, s. 2-22 (ang.).

Linki zewnętrzne

  1. Język masalit na stronie Ethnologue