Język masalit
| Obszar |
Sudan (głównie Darfur Zachodni), Czad (region Wadaj) | ||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
ok. 440 tys.–980 tys. | ||
| Pismo/alfabet |
alfabet łaciński (oparty na alfabecie czadyjskim) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| język urzędowy | nie (język używany lokalnie w Sudanie i Czadzie) | ||
| Organ regulujący | brak oficjalnego organu (prace kodyfikacyjne prowadzi m.in. Association SIL Tchad) | ||
| Ethnologue | 6a żywy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-1 | – | ||
| ISO 639-2 | – | ||
| ISO 639-3 | mls | ||
| IETF | mls | ||
| Glottolog | nucl1440 | ||
| Ethnologue | mls | ||
| WALS | msl | ||
| SIL | mls | ||
| Dialekty | |||
| północny, zachodni, południowy (niekiedy wyodrębnia się surbakhal) | |||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język masalit (masalit: masaraa, kana masaraka, masarak, kaana masala, jwisince) – język nilo-saharyjski należący do grupy maba, używany przez grupę etniczną Masalit zamieszkującą zachodni Sudan (głównie Darfur Zachodni) oraz wschodni Czad (region Wadaj). Ze względu na sytuację polityczną, konflikty i migracje uchodźców, dokładna liczba użytkowników jest niepewna i szacowana w szerokim przedziale od 440 tys.[1] do blisko miliona osób[2], z których większość zamieszkuje Sudan[3]. Dla większości użytkowników drugim językiem jest język arabski (sudański lub czadyjski), który pełni funkcję języka prestiżowego i komunikacji międzygrupowej[1].
W obrębie języka masalit wyróżnia się zazwyczaj trzy dialekty geograficzne: północny (na północ i wschód od Al-Dżunajny), zachodni (Czadyjski) oraz południowy. Niekiedy jako dialekt klasyfikowana jest mowa surbakhal, choć nowsze klasyfikacje traktują ją jako odrębny język[1]. W literaturze akademickiej identyfikuje się również socjolekty: „ciężki” (cechujący się złożoną morfologią aglutynacyjną, właściwy dla obszarów wiejskich) oraz „lekki” (wykazujący silniejsze wpływy języka arabskiego)[4]. Język charakteryzuje się szykiem zdania SOV (podmiot–dopełnienie–orzeczenie) oraz tonalnością[5].
Dokumentacja języka masalit jest ograniczona; najwcześniejsze materiały pochodzą z lat 20. XX wieku, a szersze badania lingwistyczne rozpoczęto w latach 60[4]. Do niedawna język ten nie posiadał formy pisanej. Za jedno z najważniejszych opracowań uważa się opublikowaną w 1989 roku gramatykę autorstwa Johna Edgara (A Masalit Grammar)[1]. Współczesny system zapisu oparty jest na alfabecie łacińskim, bazującym na narodowym alfabecie czadyjskim (L'Alphabet national tchadien)[2]. Mimo żywotności w wielu społecznościach, przyszłość języka jest zagrożona z powodu wojny w Darfurze, ludobójstwa oraz przymusowych przesiedleń ludności[4].
Fonetyka

Samogłoski
System wokaliczny języka masalit obejmuje samogłoski zróżnicowane pod względem otwarcia i położenia języka. Wyróżnia się samogłoski przednie, centralne i tylne. Źródła podstawowe wymieniają pięć głównych jakości samogłoskowych, jednak analiza fonetyczna wskazuje na obecność szerszego inwentarza, uwzględniającego warianty otwarte oraz centralne[5]. Długość samogłosek nie jest cechą dystynktywną, jednak w piśmie odnotowuje się samogłoski długie[2].
| Przednie | Centralne | Tylne | |
|---|---|---|---|
| Przymknięte | i | ɨ | u |
| Półprzymknięte | e | ə | o |
| Półotwarte | ɛ | ʌ | ɔ |
| Otwarte | a |
Spółgłoski
System spółgłoskowy charakteryzuje się obecnością dźwięków nosowych w czterech miejscach artykulacji: dwuwargowym, dziąsłowym, podniebiennym oraz tylnojęzykowym (welarnym)[5].
Charakterystyczną cechą języka masalit jest występowanie spółgłosek prenasalizowanych. Zbitki te, składające się ze spółgłoski nosowej i następującej po niej dźwięcznej spółgłoski zwartej, występują w nagłosie (na początku wyrazu) i są traktowane jako homorganiczne (artykułowane w tym samym miejscu)[5].
| Dwuwargowe | Zębowe / | Podniebienne | Welarne | Krtaniowe | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nosowe | m | n | ɲ | ŋ | ||
| Zwarte / | bezdźwięczne | p | t | t͡ʃ | k | (ʔ) |
| dźwięczne | b | d | d͡ʒ | g | ||
| przenazalizowane | ᵐb | ⁿd | ⁿd͡ʒ | ᵑɡ | ||
| Szczelinowe | bezdźwięczne | f | s | ʃ | (x) | h |
| dźwięczne | v | (z) | ||||
| Drżące | r | |||||
| Boczne | l | |||||
| Półotwarte | wargowe | ɥ | w | |||
| centralne | j | |||||
Tonalność
Masalit jest językiem tonalnym, co oznacza, że wysokość dźwięku pełni funkcję różnicującą znaczenie (dystynktywną). Wyróżnia się dwa tony: wysoki i niski. Tonalność odgrywa rolę zarówno leksykalną, jak i gramatyczną. Tony odgrywają również kluczową rolę w morfologii, służąc m.in. do odróżniania liczby pojedynczej od mnogiej w rzeczownikach[5].
Przypisy
- 1 2 3 4 AFRICA | 101 Last Tribes - Masalit people [online], www.101lasttribes.com [dostęp 2026-01-18].
- 1 2 3 Masalit language and alphabet [online], www.omniglot.com [dostęp 2026-01-18].
- ↑ Masalit language resources | Joshua Project [online], joshuaproject.net [dostęp 2026-01-18].
- 1 2 3 Masalit [online], Endangered Language Alliance [dostęp 2026-01-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Alsadig Adam Abdo, Contrastive Analysis between Masalit and English Language, Chartum 2013, s. 2-22 (ang.).
Linki zewnętrzne
- Język masalit na stronie Ethnologue