Język winnebago

Hoocą́k hoit'éra
Obszar

Wisconsin, Nebraska, Iowa, Dakota Południowa, Illinois, Minnesota

Liczba mówiących

250 (2007)[1]

Pismo/alfabet

Alfabet łaciński
Sylabariusz Wielkich Jezior

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 8a umierający↗
Kody języka
ISO 639-3 win
IETF win
Glottolog hoch1243
Ethnologue win
WALS wnb
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język winnebago – język z rodziny siouańskiej, używany dawniej przez plemiona Indian Winnebago. Obecnie językiem tym jako ojczystym mówi jeszcze tylko ok. 200 osób w stanie Wisconsin w Stanach Zjednoczonych, podejmowane są jednak próby jego rewitalizacji.

Język winnebago zapisywany jest alfabetem łacińskim z kilkoma znakami diakrytycznymi na oznaczenie:

Litery c, j, y, t służą do zapisu odpowiednio głosek /ʧ/, /ʤ/, /j/, /d/

Osobliwością języka winnebago jest akcent na trzecią sylabę licząc od początku wyrazu: hociˈcinik 'chłopiec', waǧiˈǧi 'piłka'[2].

Przypisy

  1. ↑ Winnebago na Ethnologue
  2. ↑ WALS Online - Chapter Fixed Stress Locations [online], wals.info [dostęp 2017-11-24] (ang.).