Jacek Tarkowski

Jacek Tarkowski (ur. 28 grudnia 1938 w Warszawie, zm. 3 listopada 1991 w tamże) – polski socjolog i politolog, specjalista w zakresie analizy systemu władzy politycznej. Mąż Elżbiety Tarkowskiej, ojciec Alka Tarkowskiego, brat Michała Tarkowskiego^[1].

Od 1966 r. pracował w zakładzie Jerzego Wiatra w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, gdzie zajmował się badaniem polityki i władzy lokalnej. Później pracował z Jerzym Wiatrem w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W kręgu jego zainteresowań badawczych znajdowały się: socjologia polityki, w tym struktura elit politycznych, ustrój polityczny, badanie więzi i normy społecznej, zwłaszcza w systemie totalitarnym, badanie obyczaju i procesów podejmowania decyzji, problematyka nomenklatury i korupcji życia politycznego^[2].

Tłumacz piosenek Karela Kryla oraz autor słów piosenki „Hradec Kralove”, poświęconej interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji w 1968 roku^[3].

Doradca Komisji Krajowej „Solidarności”, aresztowany na krótko w Gdańsku w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku. Współredaktor i autor podziemnego czasopisma „Poglądy”, publicysta „Tygodnika Mazowsze”. Opublikował w drugim obiegu, pod pseudonimem Michał Ankwicz, wybór tekstów z zachodniej politologii Władza i polityka^[4].

Był członkiem zespołu projektującego kampanię wyborczą „Solidarności” w 1989 roku. W latach 1990–1991 pracował w Instytucie Nauk Politycznych PAN. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Studiów Politycznych.

Autor m.in.: System polityczny powiatu jako system integracji poziomej (1976); Podstawowe założenia systemu samorządu w Jugosławii (1981) oraz wydanych pośmiertnie: zbioru tekstów Władza i społeczeństwo w systemie autorytarnym (1994) oraz książki Patroni i klienci (1994).

Zmarł 3 września 1991, i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A3 tuje-1-35)^[5]