Jack Cassidy

Jack Cassidy
Ilustracja
Jack Cassidy (II połowa lat 60.)
Imię i nazwisko

John Joseph Edward Cassidy

Data i miejsce urodzenia

5 marca 1927
Nowy Jork

Data i miejsce śmierci

12 grudnia 1976
West Hollywood

Zawód

aktor, piosenkarz, reżyser teatralny

Współmałżonek

Evelyn Ward
(1948​–1956; rozwód)
Shirley Jones
(1956–1975; rozwód)

Lata aktywności

1943–1976

Jack Cassidy, właśc. John Joseph Edward Cassidy (ur. 5 marca 1927 w Nowym Jorku, zm. 12 grudnia 1976 w West Hollywood) – amerykański aktor, piosenkarz i reżyser sztuk teatralnych. Laureat nagrody Tony i Grammy.

Życiorys

Z Barbarą Baxley w She Loves Me – swoim najbardziej udanym występie na scenach Broadwayu

Urodził się w Nowym Jorku jako najmłodszy z pięciorga rodzeństwa Charlotte „Lottie” (z domu Koehler) i Williama George’a „Williego” Cassidy’ego[1]. Miał starszą siostrę Gertrude Elizabeth (1909–2007)[1] i starszego brata Williama Josepha (1911–1991)[1]. Jego ojciec, inżynier na Long Island Rail Road, był pochodzenia irlandzkiego, a matka – niemieckiego[2]. W wieku 15 lat porzucił szkołę, aby poświęcić się działalności artystycznej. Początkowo utrzymywał się z różnych dorywczych zajęć, był m.in. szoferem, kasjerem, boyem hotelowym i węglarzem.

Swoją karierę artystyczną rozpoczął w 1943 jako nastoletni członek chórów teatrów broadwayowskich w spektaklach: Around the World (1946), Music in My Heart (1947), Small Wonder (1948) i Alive and Kicking (1950)[3]. Po występie w roli Chicka Millera w komedii muzycznej Wish You Were Here (1952), jako Johnny O’Sullivan w musicalu Sandhog (1954) i Charles Mallinson w Shangri-La (1956), odniósł sukces w roli Stevena Kodaly’ego w She Loves Me (1963), za którą zdobył nagrodę Tony i Grammy za najlepszy album musicalowy (ścieżka dźwiękowa przedstawienia została wydana na płycie)[4]. Kolejne nominacje do nagrody Tony przyniosły mu role: Byrona Pronga w Fade Out – Fade In (1965), Maxa Menckena w It’s a Bird...It’s a Plane...It’s Superman (1966) i klowna w Maggie Flynn (1968)[5]. Wystąpił potem w produkcjach broadwayowskich: The Mundy Scheme (1969), Sondheim: A Musical Tribute (1973) i Murder Among Friends (1975).

W 1961 rozpoczął występy w filmach. Tylko trzy z nich uważane są obecnie za godne uwagi: Bunny O’Hare, gdzie wystąpił u boku Ernesta Borgnine i Bette Davis, Akcja na Eigerze, w którym partnerował Clintowi Eastwoodowi oraz WC Fields and Me, w którym wystąpił z Rodem Steigerem[4].

O wiele lepiej niż na dużym ekranie Cassidy sprawdzał się w telewizji. Występy na „szklanym ekranie” rozpoczął w 1957 roku i był na nim obecny do końca swojej kariery (ostatnie premiery telewizyjne z jego udziałem miały miejsce już po śmierci aktora). Wystąpił w kilku popularnych serialach, znanych również i w Polsce. Były to między innymi: Strzały w Dodge City, Alfred Hitchcock przedstawia, Ożeniłem się z czarownicą, Bonanza, Mission: Impossible, Barnaby Jones i Hawaii Five-O. Trzykrotnie wystąpił w głównej roli w serialu Columbo (Pisz albo giń, Iluzjonista, Morderstwo z książki). Za każdym razem wcielał się w rolę inteligentnego i błyskotliwego zabójcy, co doskonale komponowało się w typ ról w jakich często był obsadzany – szarmancki egoista z poczuciem humoru[4].

Efektem jego artystycznej działalności, oprócz wspomnianych nagród, były jeszcze trzy nominacje nagrody Tony za występy na Broadwayu i dwie nominacje do nagrody Emmy za występy telewizyjne[4].

Oprócz ról teatralnych i filmowych na swoim koncie ma również osiem albumów muzycznych z piosenkami, które wykonywał wraz ze swoją z drugą żoną Shirley Jones. Trzy z nich zostały wydane po jego śmierci[6].

Życie osobiste

Cassidy był dwukrotnie żonaty. Pierwszy związek zawarł w 1948 z aktorką Evelyn Ward. Mieli syna Davida, znanego później piosenkarza i aktora. Po rozwodzie w 1956 w tym samym roku aktor poślubił piosenkarkę i aktorkę Shirley Jones, z którą rozwiódł się w 1975. Z tego małżeństwa Cassidy miał trzech synów: Shauna, również znanego piosenkarza i aktora, oraz Patricka i Ryana[4].

W 1994 jego najstarszy syn David ujawnił na łamach swojej autobiografii, że ojciec w ostatnich latach swojego życia cierpiał na alkoholizm i zaburzenia psychiczne. Według relacji Davida i Shirley był on również biseksualistą[7].

Zmarł tragicznie u szczytu swojej popularności na skutek pożaru wznieconego w swoim apartamencie od zapalonego papierosa, z którym zasnął po spożyciu sporej ilości alkoholu[8].

Jack Cassidy z Shirley Jones – swoją drugą żoną (1961)

Filmografia

Filmy

  • 1961: Look in Any Window jako Gareth Lowell
  • 1962: Raport Chapmana (The Chapman Report) jako Ted Dyson
  • 1970: Zwariowani kowboje z hrabstwa Calico (The Cockeyed Cowboys of Calico County) jako Roger Hand
  • 1971: Bunny O’Hare jako porucznik Horace Greeley
  • 1975: Akcja na Eigerze (The Eiger Sanction) jako Miles Mellough
  • 1975: W. C. Fields i ja (W. C. Fields and Me) jako John Barrymore
  • 1976: Prywatne akta Hoovera (The Private Files of J. Edgar Hoover) jako Damon Runyon

Seriale

Dyskografia

  • 1957: Speaking of Love
  • 1957: Brigadoon
  • 1958: With Love from Hollywood
  • 1959: Marriage Type Love
  • 1968: Maggie Flynn
  • 1972: Free to Be... You and Me
  • 1995: Showtunes
  • 2011: Essential Masters
  • 2014: Marriage Type Love

Przypisy

  1. 1 2 3 Jack Cassidy (1927-1976). Find a Grave Memorial. [dostęp 2026-02-01]. (ang.).
  2. ↑ Actor Jack Cassidy Dies In Blaze, „Beaver County Times”, 13 grudnia 1976 [dostęp 2026-02-01] (ang.).
  3. ↑ Jack Cassidy. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-02-01]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 – LEC: Jack Cassidy. [w:] masterworksbroadway.com [on-line]. [dostęp 2022-12-04]. (ang.).
  5. ↑ Jack Cassidy Awards. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-02-01]. (ang.).
  6. ↑ Jack Cassidy. [w:] discogs.com [on-line]. [dostęp 2022-12-04]. (ang.).
  7. ↑ Strona internetowa Dave’a Cassidy’ego.
  8. ↑ Jack Cassidy, Actor, Dies at 49 In Fire at Los Angeles Apartment, „The New York Times”, 13 grudnia 1976 [dostęp 2026-02-01] (ang.).

Bibliografia

  • Ephraim Katz, Ronald Dean Nolen: The Film Encyclopedia. Wyd. 7. New York: Collins Reference, 2012, s. 251. ISBN 978-0-06-202615-6. (ang.).

Linki zewnętrzne