Jacqueline Wiles

Jacqueline Wiles
Ilustracja
Jacqueline Wiles (2017)
Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1992
Portland

Klub

White Pass Ski Club

Wzrost

170 cm

Debiut w PŚ

29.11 2013, Beaver Creek
(43. miejsce – zjazd)

Pierwsze punkty w PŚ

24.01 2014, Cortina d’Ampezzo (15. miejsce – zjazd)

Pierwsze podium w PŚ

15.01 2017, Altenmarkt
(3. miejsce – zjazd)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
brązMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026narciarstwo alpejskie
(kombinacja druż.)
Strona internetowa

Jacqueline Wiles (ur. 13 lipca 1992 w Portland) – amerykańska narciarka alpejska, brązowa medalistka olimpijska.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Jacqueline Wiles zaprezentowała się 12 stycznia 2008 roku podczas zawodów FIS Race w Schweitzer Mountain Resort. Zajęła wtedy 11. miejsce w gigancie[1]. W 2012 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Roccaraso, gdzie zajęła 32. miejsce w supergigancie[2]. Rok później, podczas mistrzostw świata juniorów w Quebecu była między innymi ósma w kombinacji[3] i dziewiąta w zjeździe[4].

W Pucharze Świata zadebiutowała 29 listopada 2013 roku w Beaver Creek, zajmując 43. miejsce w zjeździe[5]. Pierwsze pucharowe punkty zdobyła dwa miesiące później, 24 stycznia 2014 roku w Cortina d’Ampezzo, zajmując 15. pozycję w tej samej konkurencji[6]. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy znalazła się 15 stycznia 2017 roku w Altenmarkt, gdzie była trzecia w zjeździe. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Austriaczka Christine Scheyer i Tina Weirather z Liechtensteinu[7].

W 2014 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie zajęła 26. miejsce w zjeździe[8]. Na rozgrywanych osiem lat później igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w tej samej konkurencji zajęła 21. miejsce[9]. Podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026 zdobyła brąz w kombinacji drużynowej, w której wystartowała razem z Paulą Moltzan[10]. Była tam też czwarta w zjeździe, przegrywając walkę o podium z Włoszką Sofią Goggią o 0,27 sekundy[11]. Była też między innymi dziesiąta w kombinacji drużynowej na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025[12].

Osiągnięcia

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
26. 12 lutego 2014 Rosja Soczi Zjazd 1:41,57 +2,78 Słowenia Tina Maze
Szwajcaria Dominique Gisin
21. 15 lutego 2022 Chiny Pekin Zjazd 1:31,87 +2,73 Szwajcaria Corinne Suter
4. 8 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:36,10 +0,86 Stany Zjednoczone Breezy Johnson
brąz 10 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Kombinacja drużynowa 2:21,66 +0,25  Austria 2
13. 12 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:23,41 +1,99 Włochy Federica Brignone
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
17. 9 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:33,37 +5,71 Słowenia Tina Maze
DNF 7 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 – Austria Nicole Schmidhofer
12. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:32,85 +1,51 Słowenia Ilka Štuhec
32. 11 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:25,51 +3,96 Szwajcaria Lara Gut-Behrami
24. 13 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:34,27 +2,74 Szwajcaria Corinne Suter
DNF 6 lutego 2025 Austria Saalbach Zjazd 1:41,29 – Stany Zjednoczone Breezy Johnson
17. 11 lutego 2025 Austria Saalbach Kombinacja drużynowa 2:40,89 +4,23  Stany Zjednoczone
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF1 1 marca 2012 Włochy Roccaraso Slalom 1:42,69 – Austria Stephanie Brunner
DSQ1 3 marca 2012 Włochy Roccaraso Gigant 2:45,02 – Norwegia Ragnhild Mowinckel
32. 5 marca 2012 Włochy Roccaraso Supergigant 1:06,99 +2,04 Norwegia Annie Winquist
24. 21 lutego 2013 Kanada Québec Slalom 1:52,10 +9,38 Szwecja Magdalena Fjällström
41. 22 lutego 2013 Kanada Québec Gigant 2:22,23 +6,43 Austria Lisa-Maria Zeller
13. 24 lutego 2013 Kanada Québec Supergigant 1:00,89 +1,70 Austria Stephanie Venier
9. 26 lutego 2013 Kanada Québec Zjazd 1:11,18 +0,56 Francja Jennifer Piot
8. 26 lutego 2013 Kanada Québec Kombinacja ? ? Norwegia Ragnhild Mowinckel

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium w zawodach

  1. Austria Altenmarkt – 15 stycznia 2017 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Włochy Cortina d’Ampezzo – 20 stycznia 2018 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Włochy Cortina d’Ampezzo – 27 stycznia 2024 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Austria Zauchensee – 10 stycznia 2026 (zjazd) – 3. miejsce

Przypisy

  1. ↑ Schweitzer Mountain Resort, ID (USA) Entry League FIS Women's Giant Slalom January 12, 2008 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  2. ↑ Roccaraso (ITA) FIS Junior World Ski Championships Women's Super G March 06, 2012 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  3. ↑ Quebec (CAN) FIS Junior World Ski Championships Women's Combined February 28, 2013 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  4. ↑ Le Massif (CAN) FIS Junior World Ski Championships Women's Downhill February 26, 2013 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  5. ↑ Beaver Creek (USA) World Cup Women's Downhill November 29, 2013 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  6. ↑ Cortina d'Ampezzo (ITA) World Cup Women's Downhill January 24, 2014 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  7. ↑ Altenmarkt-Zauchensee (AUT) World Cup Women's Downhill January 15, 2017 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  8. ↑ Sochi (RUS) Olympic Winter Games Women's Downhill February 12, 2014 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  9. ↑ Beijing (CHN) Olympic Winter Games Women's Downhill February 15, 2022 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  10. ↑ Cortina d' Ampezzo (ITA) Olympic Winter Games Women's Team Combined February 10, 2026 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  11. ↑ Cortina d' Ampezzo (ITA) Olympic Winter Games Women's Downhill February 08, 2026 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).
  12. ↑ Saalbach (AUT) World Championships Women's Team Combined February 11, 2025 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-04-01] (ang.).

Bibliografia