Jadwiga Kotnowska
![]() Jadwiga Kotnowska (2021) | |
| Data i miejsce urodzenia |
18 sierpnia 1957 |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
muzyk |
| Aktywność |
1976 |
| Współpracownicy | |
| Andrzej Jagodziński Sławomir Kulpowicz Włodek Pawlik Krzysztof Herdzin Vitold Rek | |
| Instrument | |
| flet | |
| Zespoły | |
| Sinfonia Varsovia Filharmonia Narodowa NOSPR Orkiestra Aukso | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Jadwiga Kotnowska (ur. 18 sierpnia 1957 w Warszawie[1]) – polska flecistka i pedagog, laureatka ośmiu międzynarodowych konkursów muzycznych[2], profesor sztuk muzycznych.
Życiorys
Jej matka była pianistką[3]. Naukę gry na flecie rozpoczęła w wieku dziesięciu lat[4]. Przez osiem lat grała na flecie, fortepianie i skrzypcach[1]. Studia ukończyła w 1978 na Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, w klasie Elżbiety Dastych-Szwarc[1]. Następnie kontynuowała naukę u Aurèle' Nicolet, Alaina Mariona i Jeana-Pierre’a Rampala we Francji[5].
W 2002 Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy nadała jej stopień doktora sztuk muzycznych w dyscyplinie instrumentalistyka[6], a w 2009 r. uzyskała tytuł profesora sztuk muzycznych[6][7]. W latach 2002–2024 była zatrudniona na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej w Bydgoszczy[6], prowadząc klasę fletu[2]. Od 2021 pracuje na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu[2][6], gdzie również prowadzi klasę fletu[2].
W 2019 została odznaczona Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8][9].
Nagrody konkursowe
- Srebrny dyplom w IV Międzynarodowym Konkursie „Muzyczne Orły” w dziedzinie sztuki muzycznej, w obszarze muzyki poważnej, za wybitne osiągnięcia artystyczne, naukowe i edukacyjne w roku 2023 w kategorii „Płyta fonograficzna” za publikację płytową „POLISH IMPRESSIONS Smoczyński / Czarnecki / Majkusiak” (nagroda grupowa dla Filharmonii Kameralnej im. Witolda Lutosławskiego w Łomży) – 2024[10]
- Zwycięstwo w konkursie na solistkę Orkiestry Symfonicznej Gulbenkiana w Lizbonie, Portugalia – 1987
- Zwycięstwo w konkursie na solistkę Królewskiej Filharmonii Flandryjskiej w Antwerpii, Belgia – 1985
- Złoty Medal i Grand Prix na Festiwalu w Bordeaux, Francja – 1983[5]
- Trzecia Nagroda na Międzynarodowym Konkursie im. V. Bucchiego w Rzymie, Włochy – 1980
- Druga nagroda oraz nagroda specjalna za interpretację Sonatiny Bouleza na konkursie im. Królowej Zofii w Madrycie, Hiszpania – 1979
- Pierwsza nagroda na II Międzynarodowym Konkursie Fletowym w Formii, Włochy – 1979[5]
- Pierwsza nagroda w konkursie im. E. Schaffer w Belveglio, Włochy – 1978[5]
- Trzecia nagroda oraz nagroda specjalna za najlepszą interpretację muzyki francuskiej na XXXIV Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Marii Canals w Barcelonie, Hiszpania – 1978[5]
- Srebrny medal na XXVII Konkursie im. G.B. Viottiego w Vercelli, Włochy – 1976
Prawykonania
Jadwiga Kotnowska posiada w swoim dorobku artystycznym liczne prawykonania nowych koncertów i utworów fletowych, często jej dedykowanych, m.in.[11][4]:
- Mateusz Smoczyński – Suita polska na flet, skrzypce / skrzypce barytonowe i orkiestrę symfoniczną. Prawykonanie pod dyr. Jana Miłosza Zarzyckiego 22 grudnia 2022, Filharmonia Kameralna im. W. Lutosławskiego w Łomży[12];
- Krzysztof Knittel – Partita II (INUIT) na flet, orkiestrę smyczkową i media elektroniczne – światowe prawykonanie podczas Festiwalu Musica Electronica Nova we Wrocławiu z orkiestrą AUKSO pod dyr. Marka Mosia – 2013[13];
- Paul Klimashevsky – Ellington & Mingus Suite na flet, kontrabas, perkusję i orkiestrę smyczkową – światowe prawykonanie z orkiestrą Capella Bydgostiensis podczas Festiwalu „Klasyka i Jazz” w Filharmonii Pomorskiej im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy. Vitold Rek – kontrabas, Piotr Biskupski – perkusja – 2013;
- Dariusz Przybylski – Hommage à Josquin – Flute Concerto ze smyczkami, perkusja i dźwiękami elektronicznymi – światowe prawykonanie z orkiestrą AUKSO pod dyr. Marka Mosia w Sali G. Fitelberga podczas „Festiwalu Prawykonań” w Katowicach – 2009;
- Piotr Wróbel – Jazz Concerto Grosso na flet, kontrabas i orkiestrę smyczkową – światowe prawykonanie podczas „VI Festiwalu Muzyki Polskiej” w Warszawie pod dyr. Jacka Rogali. Vitold Rek – kontrabas – 2008;
- Marta Ptaszyńska – Koncert Podwójny na flet, harfę i orkiestrę – światowe prawykonanie z orkiestrą NOSPR-u w Sali G. Fitelberga w Katowicach pod dyr. K. Urbańskiego – 2008;
- Jerzy Maksymiuk – Muzyka na flet, harfę i smyczki – nagranie dla Polskie Radio Program II z NOSPR-em w Sali G. Fitelberga w Katowicach pod dyr. J. Maksymiuka – 2008;
- Robert Kurdybacha – Koncert fletowy, światowe prawykonanie na festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej „Musica Polonica Nova” we Wrocławiu z Orkiestrą Kameralną Wratislavia pod dyr. Jana Staniendy – 2006;
- Maciej Małecki – Koncert fletowy, światowe prawykonanie z orkiestrą AUKSO pod dyr. Marka Mosia podczas festiwalu VII Letnia Filharmonia – 2006;
- Henryk Mikołaj Górecki – Koncert fletowy, światowe prawykonanie w Sali G. Fitelberga z NOSPR-em w Katowicach podczas „Festiwalu prawykonań” – 2005;
- Włodek Pawlik – światowe prawykonanie na Zamku Królewskim w Warszawie utworu Puls 11/8 w tow. orkiestry AUKSO pod dyr. Marka Mosia – 2004;
- Henryk Mikołaj Górecki – światowe prawykonanie Wariacji na flet i fortepian (M. Rutkowski fortepian) na Zamku Królewskim w Warszawie – 2004;
- Witold Lutosławski – światowe prawykonanie autorskiej fletowej wersji Koncertu Podwójnego Zamku Królewskim w Warszawie z A. Sikorzak-Olek i orkiestrą AUKSO pod dyr. Marka Mosia – 2004;
- Krzesimir Dębski – Koncert fletowy, światowe prawykonanie na Zamku Królewskim w Warszawie pod batutą Jana Staniendy – 1998;
- Festiwal „Warszawska Jesień” – 1997;
- Toshio Hosokawa polskie prawykonanie utworu: Fragmente II;
- John Tavener polskie prawykonanie utworu: Song
Udział w wybranych festiwalach
Źródło:[4]
- Kuhmo Chamber Music Festival, Finlandia
- Bergen Festival – Grieg Hall
- Warszawska Jesień
- Festiwal Prawykonań w Katowicach
- Festiwal Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie
- Festiwal Mozartowski w Warszawie
Ważniejsze sale koncertowe
Artystka występowała w prestiżowych salach koncertowych, takich jak[4]:
- Filharmonia Berlińska
- Lincoln Center w Nowym Jorku
- Tivoli Hall w Kopenhadze
- Grieg Hall w Bergen
- Palau de Musica w Barcelonie
- Teatro Real w Madrycie
- Purcell Room w Londynie
- De Doelen w Rotterdamie
- Wielka Sala Koncertowa Moskiewskiego Konserwatorium
Dyskografia
- 2004 – Płyta dla wytwórni „Scotstown Music”.
- 1994 – Płyta dla firmy Tonpress: Cztery Pory Roku Vivaldiego oraz Koncert S. Mercadantego – płyta nominowana do nagrody „Fryderyki” za rok 1995.
- 1993 – Płyta dla wytwórni Quantum: „Flute et Harpe en Recital” – z towarzyszeniem harfy (Joanna Kozielska) w Paryżu.
Działalność dydaktyczna
Jadwiga Kotnowska prowadzi klasę fletu w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy i w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Prowadzi również kursy mistrzowskie m.in.: w USA, Malezji, Finlandii, Francji, Włoszech, Hiszpanii oraz w Royal College of Music w Londynie[2].
Przypisy
- 1 2 3 Kotnowska Jadwiga [online], Polskie Centrum Informacji Muzycznej [dostęp 2025-05-07].
- 1 2 3 4 5 prof. Jadwiga Kotnowska – Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu [online], amuz.wroc.pl [dostęp 2025-05-07].
- ↑ Jadwiga Kotnowska: za flet nie należy się zabierać zbyt wcześnie – Dwójka [online], polskieradio.pl [dostęp 2025-05-04].
- 1 2 3 4 Małgorzata Kosińska, Jadwiga Kotnowska, [w:] Twórcy [online], Culture.pl, 2009 [dostęp 2026-03-27].
- 1 2 3 4 5 Kotnowska, Jadwiga [online], Polska Biblioteka Muzyczna [dostęp 2024-06-06].
- 1 2 3 4 Prof. dr Jadwiga Kotnowska, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2025-08-27].
- ↑ Prof. dr Jadwiga Kotnowska, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2025-08-27].
- ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], gov.pl, 15 grudnia 2025 [dostęp 2026-02-25].
- ↑ Wybitni artyści i twórcy uhonorowani Złotymi Medalami „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” [online], gov.pl, 27 stycznia 2023 [dostęp 2026-02-25].
- ↑ Muzyczne Orły [online], muzyczneorly.pl [dostęp 2025-05-07].
- ↑ Prawykonania [online], jadwigakotnowska.com [dostęp 2026-03-27] [zarchiwizowane z adresu 2026-03-27].
- ↑ Speed S. C, Światowe prawykonanie łomżyńskich filharmoników [online], 4lomza.pl [dostęp 2024-12-15].
- ↑ PARTITA 2 (INUIT) for flute, string orchestra and electronic media [online], National Institute of Music and Dance [dostęp 2024-12-15] (ang.).
Bibliografia
- Lubię odkrywać nowe utwory [wywiad], „Ruch Muzyczny” 2004 nr 19, s. 23–24
- Artysz Elżbieta: „Kotnowska Jadwiga” w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „klł”, PWM, Kraków 1997
