Jan Anasiewicz
 | |
 kapitan artylerii | |
| Data i miejsce urodzenia |
15 lipca 1908 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1927–1940 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
instruktor baterii |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Jan Anasiewicz (ur. 15 lipca 1908 w Zagórowie, zm. między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Urodził się w Zagórowie w Kaliskiem[1][2]. Był synem Walentego i Klary z domu Kobylińskiej. Wujem (bratem matki) Jana Anasiewicza był ksiądz Kacper Kobyliński. Jego siostra, Zuzanna Anasiewicz wyszła za mąż za Juliana Rzóskę[3].
24 maja 1927 zdał maturę typu humanistycznego w Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Płocku[4].
W lipcu 1927 za zgodą rodziców wstąpił do Wojska Polskiego. W czerwcu 1928 w stopniu kaprala podchorążego ukończył Kurs Unitarny Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie, a dwa lata później Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu. 15 sierpnia 1930 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1930 i 78. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 17 pułku artylerii lekkiej w Gnieźnie[5]. Został awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933. 15 września 1935 przeniesiono go na dodatkowe przeszkolenie do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 92. lokatą w korpusie oficerów artylerii[6][7]. W tym czasie pełnił służbę w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii na stanowisku instruktora 1 baterii szkolnej[8].
W czasie kampanii wrześniowej 1939 prawdopodobnie przydzielono go do Ośrodka Zapasowego Artylerii nr 2. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 dostał się do niewoli radzieckiej. Osadzono go w obozie w Kozielsku[9]. Jego nazwisko figuruje na liście wywózkowej z 3 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim[10]. Pogrzebano go w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu[11]. W czasie ekshumacji przeprowadzonej wiosną 1943 odnaleziono jego książeczkę wojskową i medalik, a zwłoki oznaczono numerem 1942[12][13]. Figuruje na liście wywózkowej z 3 kwietnia 1940[9].
Życie prywatne
23 czerwca 1936 Jan Anasiewicz zawarł związek małżeński z Jadwigą Teresą Kotecką[4]. Jego bratem ciotecznym był Michał Kobyliński, kierownik szkoły powszechnej w Golinie, porucznik piechoty rezerwy, współwięzień obozu w Kozielsku[14], również zamordowany w Katyniu.
Upamiętnienie
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował kpt. Jana Anasiewicza pośmiertnie na stopień majora[15][16][17]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[18][19][20].
11 listopada 1976 „w hołdzie ofierze życia Żołnierzy Polskich, zamordowanych w 1940 roku w Związku Sowieckich Republik” Prezydent RP na Uchodźstwie Stanisław Ostrowski podpisał Zarządzenie, które umożliwiło udekorowanie Pomnika Katyńskiego w Londynie[21] Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari.
1 stycznia 1986 Minister Spraw Wojskowych, ppłk dypl. inż. Jerzy Przemysław Morawicz nadał odznakę pamiątkową Krzyż Kampanii Wrześniowej wszystkim Polakom – ofiarom zbrodni w Katyniu.
Odznaczenia
- Państwowa Odznaka Sportowa – 1932[4]
- Brązowa Odznaka Polskiego Związku Narciarskiego „Za Sprawność Narciarską” – 1932[4]
- Srebrna Odznaka Polskiego Związku Narciarskiego „Za Sprawność Narciarską” – 1933[4]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Akt urodzenia Jana Anasiewicza nie został sporządzony tuż po urodzeniu w 1908 - sporządzono go dopiero w 1921 w parafii Mochowo w powiecie sierpeckim, gdzie ówcześnie zamieszkiwała rodzina Anasiewiczów. Według oświadczeń Jana Anasiewicza i jego rodziców urodził się on w Zagórowie.
- ↑ Akta personalne por. Jana Anasiewicza, Centralne Archiwum Wojskowe, Kolekcja Akt Personalnych, I.481.A.1253, s. 43, Akt urodzenia Jana Anasiewicza nie został sporządzony tuż po urodzeniu w 1908 - sporządzono go dopiero w 1921 w parafii Mochowo w powiecie sierpeckim, gdzie ówcześnie zamieszkiwała rodzina Anasiewiczów. Według oświadczeń Jana Anasiewicza i jego rodziców urodził się on w Zagórowie.
- ↑ Wielka Genealogia Minakowskiej, [w:] https://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=psb.27743.1 [online] [dostęp 2026-07-11].
- 1 2 3 4 5 Witomiła Wołk-Jezierska, Wołyńska i mazowiecka szkoły podchorążych rezerwy artylerii, 2010, s. 193.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 15 sierpnia 1930 roku, s. 276.
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 489.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 182.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 469.
- 1 2 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 5.
- ↑ Убиты в Катыни 2015 ↓, s. 141.
- ↑ 20 lat temu otwarto Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu - Redakcja Polska - polskieradio.pl [online], polskieradio.pl [dostęp 2024-06-27] (pol.).
- ↑ Auswärtiges Amt, „Amtliches Material zum Massenmord von Katyn“, 1943, s. 219 [dostęp 2024-11-17] (niem.).
- ↑ Orzeł Biały. Polska walcząca o wolność., pbc.uw.edu.pl, 9 października 1948, s. 4 [dostęp 2024-11-17] (pol.).
- ↑ Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 273.
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. [online], web.archive.org, s. 26 [dostęp 2024-11-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-27] (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Zbrodnia katyńska, między prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17] (pol.).
- ↑ Prezydent RP wziął udział w uroczystościach „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [online], prezydent.pl [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Harmonogram odczytywania nazwisk osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie [online], policja.pl, s. 1-4 [dostęp 2024-08-28] (pol.).
- ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
- ↑ Zarządzenie Prezydenta RP z 11 listopada 1976 (L.dz. 274/76)
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Убиты в Катыни. Księga pamięci polskich jeńców wojennych – więźniów Kozielskiego Obozu NKWD rozstrzelanych decyzją Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku. Лариса Еремина (red.). Moskwa: Stowarzyszenie Memoriał, 2015. ISBN 978-5-78700-123-5.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.