Jan Huskowski
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Język |
polski |
| Dziedzina sztuki | |
Jan Huskowski (ur. 23 kwietnia 1883 w Piaskach Wielkich, zm. w 1941 w Kulparkowie) – poeta, prozaik, dramatopisarz.
Życiorys
Podził z Lubelszczyzny w ówczesnym Królestwie Polskim pod zaborem rosyjskim[1]. Uczył się w szkole handlowej w Łodzi[1]. Później wyjechał do Galicji pod zaborem austriackim[1]. We Lwowie przystąpił do Teatru Ludowego[1]. Został zatrudniony na stanowisku dyrektora Hotelu Imperium[1]. Po odejściu stamtąd poświęcił się pracy literackiej, udzielając się we lwowskich dziennikach[1].
Debiutował tomem poezji Po drodze. Opublikował też kilka tomów fantastycznych nowel napisanych w duchu twórczości Poego. Wydał też powieść Gesty oraz dramat Dzieło, który w 1911 grano w lwowskim Teatrze Niezależnym. W jego utworach objawia się fascynacja filozofią Schopenhauera i Nietzschego. Pisarz nawiązywał też do osiągnięć francuskich symbolistów. O jego twórczości wypowiadał się pozytywnie Karol Irzykowski.
Mieszkał we Lwowie. 30 maja 1912 w przystępie manii prześladowczej dokonał zamachu na dzierżawcę Hotelu George we Lwowie, Leona Bohosiewicza[2][1]. Tego dnia tuż przed godz. 14 śledził ofiarę od hotelu aż do ulicy Karola Ludwika, po czym koło kawiarni Imperial strzelił dwukrotnie: raz w klatkę piersiową, a następnie – już do leżącego – w głowę, raniąc w policzek[2][1]. Chwilę potem został zatrzymany przez żołnierza policyjnego[2]. Na policji uznano, że zachowuje się nienormalnie, jako że twierdził, że cierpi niedostatek spowodowany przez Bohosiewicza, który miał go zwolnić z pracy w Hotelu Imperial i prześladować[2]. Po złożeniu wyjaśnień został przekazany do aresztu[2]. Stan postrzelonego mężczyzny uznano za niegroźny[2]. Pod koniec czerwca 1912 zapowiedziano poddanie Huskowskiego badaniom psychiatrycznym[3].
24 lipca 1912 przewieziono Huskowskiego do Państwowego Zakładu dla Umysłowo Chorych we Lwowie-Kulparkowie, gdzie władze tego szpitala nie przyjęły go ze względów formalnych, po czym ponownie trafił do aresztu, jednak zamierzano doprowadzić go do umieszczenia w Kulparkowie[4]. Jego kontakt z wydawcami urwał się w 1913, gdy nie odpowiedział na ankietę do opracowywanej wówczas Współczesnej kultury polskiej A. Peretiatkowicza i M.Sobeskiego[5].
Ostatecznie trafił do zakładu kulparkowskiego. Tam zmarł w 1941, najprawdopodobniej w wyniku hitlerowskiej Akcji T4 („eliminacja życia niewartego życia”), czyli programu mordowania ludzi chorych psychicznie[6].
Twórczość
Opracowania
- Stanisław Lam, Współcześni pisarze polscy (Literatura piękna – krytyka literacka), 1922
- Kazimierz Czachowski – Obraz współczesnej literatury polskiej 1884-1933
- Obłąkany literat, „Świat” 1919/25
- Karol Irzykowski, „Świat” 1912/43
- A. Niewiadowski, „Fantastyka” 1984/11
- D. Samborska-Kukuć, "Żywot mój pełen bojaźni złowrogiej". Rekonstrukcja biografii i działalności literackiej Jana Huskowskiego (1883-1941) - cz.I, [w:] "Czytanie literatury. Łódzkie studia literaturoznawcze" 2025 nr 14.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Maniak. „Dzień”. Nr 125, s. 3, 31 maja 1912.
- 1 2 3 4 5 6 7 Maniak. „Kurjer Lwowski”. Nr 244, s. 3, 30 maja 1912.
- ↑ Ze sądu. „Kurjer Lwowski”. Nr 286, s. 3, 25 czerwca 1912.
- ↑ Kronika. „Kurjer Lwowski”. Nr 337, s. 3, 25 lipca 1912.
- ↑ Tragedia we Lwowie, artykuł Marcina Bukalskiego, Biuletyn Carpe Noctem nr 4.
- ↑ Obłąkany literat mordercą, artykuł Pawła Miłosza [online], [dostęp 2025-08-31].
- ↑ Jan Huskowski, Po drodze [online], polona.pl [dostęp 2019-10-09].
- ↑ Jan Huskowski, Spojrzenia [online], polona.pl [dostęp 2019-10-09].
- ↑ Jan Huskowski, Cienie : szkic powieściowy [online], polona.pl [dostęp 2019-10-09].
- ↑ Jan Huskowski, Gesty : powieść współczesna [online], polona.pl [dostęp 2019-10-09].
Linki zewnętrzne
- Utwory Jana Huskowskiego w bibliotece Polona
