Jan Jacob Rochussen

Jan Jacob Rochussen
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

23 października 1797
Etten

Data i miejsce śmierci

21 stycznia 1871
Haga

Zawód, zajęcie

polityk

Stanowisko

gubernator generalny Holenderskich Indii Wschodnich (1845-1851), przewodniczący rady ministrów (1858-1860)

Odznaczenia
Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg)

Jan Jacob Rochussen (ur. 23 października 1797, zm. 21 stycznia 1871) – holenderski polityk i urzędnik kolonialny.

Życiorys

Urodził się 23 października 1797 w Etten, współcześnie znanym jako Etten-Leur[1]. Był synem Jana Rochussena oraz Aletty Jacoby Erbervelt[2]. Pochodził z rodziny urzędnika służby cywilnej, jego ojciec doszedł do stanowiska szefa urzędu odpowiedzialnego za ściąganie podatku akcyzowego[3]. Zdobył wiedzę z zakresu ekonomii i funkcjonowania systemu podatkowego, zyskał też wpływy w kupieckiej elicie Amsterdamu. Był administratorem miejskiego portu magazynowego (1826–1828), następnie zaś jego dyrektorem (1828–1840)[4].

Z czasem zaangażował się w działalność polityczną, między 1840 a 1843 pełnił funkcję ministra finansów[5]. Następnie wysłano go na placówkę dyplomatyczną, jako posła i ministra pełnomocnego w Belgii. Od 30 września 1845 do 12 maja 1851 był z kolei gubernatorem generalnym Holenderskich Indii Wschodnich, obejmujących terytoria współcześnie wchodzące w skład Indonezji. Stał na czele rady ministrów (1858–1860)[6]. Swoje doświadczenie w zarządzaniu największym holenderskim terytorium zamorskim wykorzystał także w polityce krajowej. W latach 1858–1861 kierował ministerstwem do spraw kolonii[7]. Przez kilka kadencji zasiadał w izbie niższej Stanów Generalnych, po raz pierwszy wybrany został do niej w 1852[4]. Otrzymał kilka orderów, między innymi Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego oraz Krzyż Wielki luksemburskiego Orderu Korony Dębowej[8][4].

Był pierwszym Brabantczykiem, który kierował holenderskim rządem[9]. Zmarł 21 stycznia 1871 w Hadze[10]. Jego imię nosi między innymi ulica w Delft[11].

Życie prywatne

Dwukrotnie zawierał związek małżeński[12]. Jego pierwszą żoną była poślubiona 14 grudnia 1831 Anna Sara Velsberg. Kobieta zmarła przedwcześnie w 1841 roku. Drugą żoną polityka została Charlotte Elisabeth Vincent[13]. Ceremonia ślubna miała miejsce 25 września 1848 w Batawii[8]. Drugie małżeństwo polityka również zakończyło się nagłą i przedwczesną śmiercią jego wybranki – Charlotte Elisabeth zmarła w roku 1851[13]. Z obu związków doczekał się łącznie jedenaściorga dzieci[4].

Przypisy

  1. ↑ Henk van Ingen: Deze premier voerde oorlogen in Indië, maar wilde afschaffing slavernij. [w:] Omroep Brabant [on-line]. omroepbrabant.nl, 2026-02-21. [dostęp 2026-07-19]. (niderl.).
  2. ↑ Bervoets 1978 ↓, s. 7.
  3. ↑ Jan Jacob Rochussen. [w:] Historical Market Database [on-line]. hmdb.org. [dostęp 2026-07-19]. (niderl.).
  4. 1 2 3 4 J.J. Rochussen. [w:] Parlement [on-line]. parlement.com. [dostęp 2026-07-20]. (niderl.).
  5. ↑ Henk Vording: Jan Jacob Rochussen, staatsvorming en Indië. [w:] NL Fiscaal [on-line]. nlfiscaal.nl, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-21]. (niderl.).
  6. ↑ Redactie: Lijst van alle Nederlandse premiers (1848-heden). [w:] Historiek [on-line]. historiek.net, 2026-04-06. [dostęp 2026-07-20]. (niderl.).
  7. ↑ Jan Jacob Rochussen. [w:] Huygens Instituut [on-line]. huygens.knaw.nl. [dostęp 2026-07-20]. (niderl.).
  8. 1 2 Bervoets 1978 ↓, s. 8.
  9. ↑ Juul ten Haaf: Wordt Rob Jetten de vijfde Brabantse premier? Deze vier gingen hem voor. [w:] Omroep Brabant [on-line]. omroepbrabant.nl, 2025-10-31. [dostęp 2026-07-20]. (niderl.).
  10. ↑ Jan Jacob Rochussen. [w:] Biografisch Portaal van Nederland [on-line]. biografischportaal.nl. [dostęp 2026-07-19]. (niderl.).
  11. ↑ René & Peter van der Krogt: Rochussenstraat. [w:] De Straten van Delft [on-line]. stratenvandelft.nl. [dostęp 2026-07-20]. (niderl.).
  12. ↑ Maarten van der Meer: Alle Nederlandse premiersvrouwen op een rijtje. [w:] Vernoeming [on-line]. vernoeming.nl, 2010-08-04. [dostęp 2026-07-20]. (niderl.).
  13. 1 2 Vervoort 2006 ↓, s. 8.

Bibliografia