Jan Sybocic
| Data śmierci |
nie wcześniej niż 1233 |
|---|---|
| Miejsce zamieszkania | |
| Majątek |
8 wsi na ziemi prudnickiej |
| Rodzice |
Sybota (ojciec) |
| Krewni i powinowaci |
Domasław (brat) |
Jan Sybocic (łac. Johannes Sibote, zm. nie wcześniej niż 1233) – śląski posiadacz ziemski, możnowładca. Był właścicielem znacznego majątku na ziemi prudnickiej. W jego testamencie zawarte zostały najstarsze pisane informacje o stosunkach osadniczych w rejonie późniejszego Prudnika.
Życiorys
Sybocic został odnotowany w dokumencie księcia Kazimierza w 1228. Jego majątek znajdował się w kasztelani bialskiej oraz na Morawach. Obejmował on osiem wsi oraz las. Główną siedzibą Sybocica była wieś Prężyna[1]. Był synem Syboty (przodek rodziny Bes)[2]. Jego zięciem był Zbrosław ze Śmicza[3].
15 czerwca 1233 Sybocic sporządził testament, w którym zawarte zostały pierwsze wzmianki nazw miejscowości w pobliżu współczesnego miasta Prudnik. Sybocic zapisał w swoim testamencie biskupstwu wrocławskiemu część wsi nieznanej z nazwy (leżała u źródeł rzeki Biała) oraz wsie Gostomia (Gostonia) i Lubrza (Lubram). Teściowej i żonie zapisał wsie Czyżowice (Chisouic), Oracze (Orese) i Prężynę (Pransinam). Braciom stryjecznym zapisał dwie nowo założone wsie, które wówczas nie posiadały nazw. Swoje posiadłości na Morawach zapisał bratu Domasławowi[4].
Teorie
Według Macieja Woźnego, jedną ze wsi podarowanych przez Sybocica swoim braciom stryjecznym mogły być Rostkowice[5]. Alfons Nowack przypisał Sybocicowi założenie wsi Gryżów[6]. Ryszard Kasza utożsamił dwie wsie ze współczesnymi miejscowościami Jasiona, Skrzypiec i Krzyżkowice, „ponieważ sąsiadowały z Czyżowicami i Lubrzą”. Nieznaną z nazwy wieś u źródeł rzeki Biała uznał za osadę przedlokacyjną Prudnika[7]. Teoria Kaszy spotkała się z krytyką ze strony lokalnych historyków, którzy powołując się na badania archeologiczne stwierdzili, że na terenie późniejszego Prudnika nie było osady przedlokacyjnej[8].
Przypisy
- ↑ Franciszek Dendewicz, Zarys dziejów wsi Czyżowice, „Tygodnik Prudnicki”, 37 (720), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 15 września 2004, s. 11, ISSN 1231-904X.
- ↑ Maciej Woźny, Gostomia i Ścinawa. O pochodzeniu rodziny Bes, „Średniowiecze Polskie i Powszechne”, 12, 2020, s. 308–323, DOI: 10.31261/SPiP.2020.16.13, ISSN 2353-9720 [dostęp 2025-10-26].
- ↑ Woźny 2020 ↓, s. 87.
- ↑ Eryk Murlowski, Historyczne pomyłki, „Tygodnik Prudnicki”, 40 (618), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 2 października 2002, s. 8, ISSN 1231-904X.
- ↑ Woźny 2020 ↓, s. 86.
- ↑ Andrzej Dereń, Projekt Mauerberg – Zamek Gryżów (cz. 2): Kto zbudował zamek? [online], 6 maja 2018 [dostęp 2025-10-26] (pol.).
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 8.
- ↑ Wojciech Dominiak, Andrzej Dereń, Sebastian Mikulec, Małgorzata Piwko, Janusz Stolarczyk, Recenzja: „Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle” [online], Teraz Prudnik!, 12 marca 2021 [dostęp 2025-10-26].
Bibliografia
- Ryszard Kasza: Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle. Przemysław Birna, Franciszek Dendewicz, Piotr Kulczyk. Prudnik: Powiat Prudnicki, 2020. ISBN 978-83-954314-5-6.
- Maciej Woźny: Rycerstwo opolskie do połowy XV wieku. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2020. ISBN 978-83-226-3887-3.