Jan Wieczorkowski

Jan Wieczorkowski
Ilustracja
Jan Wieczorkowski (2008)
Data i miejsce urodzenia

24 lutego 1972
Rabka-Zdrój

Zawód

aktor

Współmałżonek

Urszula Karczmarczyk-Wieczorkowska

Lata aktywności

od 1993

Jan Wieczorkowski (ur. 24 lutego 1972 w Rabce-Zdroju) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys

Urodził się i dorastał w Rabce-Zdroju (w Małopolsce) jako syn Marii Wieczorkowskiej i Jana Andrzeja Wieczorkowskiego, byłego burmistrza Rabki-Zdroju[1]. Ma młodszą o 10 lat siostrę, Alicję. Jego rodzice dorastali w epoce dzieci kwiatów; ojciec słuchał jazzu, a matka malowała obrazy[2]. W młodości uprawiał narciarstwo alpejskie[3].

Od dzieciństwa marzył o aktorstwie i wcielaniu się w różne role[4]. Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Eugeniusza Romera w Rabce-Zdroju. W 1997 ukończył studia na Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie[3].

Filmem zainteresował się po obejrzeniu filmu Roberta Zemeckisa Powrót do przyszłości (1985)[3]. W okresie licealnym nakręcił thriller Świadkowie[3]. Zadebiutował na kinowym ekranie jako Jan w młodości w dramacie psychologicznym Andrzeja Barańskiego Dzień wielkiej ryby (1996)[3]. Następnie zagrał studenta w dramacie erotycznym Andrzeja Żuławskiego Szamanka (1996) według scenariusza Manueli Gretkowskiej. Pojawił się jako policjant przywożący bosmana w jednym z odcinków serialu Ekstradycja (1996).

Uwagę masowej publiczności zwrócił na siebie rolą Michała Chojnickiego w telenoweli Klan (1997–2004)[3]. W 1997 otrzymał nagrodę za rolę tytułową w przedstawieniu Joko świętuje rocznicę w reż. Piotra Cieślaka, debiutanckiej sztuce Rolanda Topora, na II Festiwalu Przedstawień Szkół Teatralnych w Łodzi[5]. W 1999 grał rolę Roberta w farsie Klan wdów Ginette Beauvais-Garcin i Marie Chevalier w reż. Romualda Szejda w Teatrze Sceny Prezentacje w Warszawie. W latach 2001–2002 występował w Teatrze Ochoty w Warszawie.

Wieczorkowski na planie serialu Czas honoru (2014)

Na kinowym ekranie można go było oglądać w komedii Jacka Bromskiego U Pana Boga za piecem (1998) i jej kontynuacji, U Pana Boga za miedzą (2009), a później także w dramacie sensacyjnym Enduro Bojz (2000), komedii romantycznej Milczenie jest złotem (2010), komedii Macieja Pisarka Dżej Dżej (2014) i dramacie Michała Szczerbica Sprawiedliwy (2015). Telewidzom stał się znany dzięki serialowym rolom: Irka Zięby w Pokoju 107 (1997), policjanta „Młodego” w Fali zbrodni (2004-2008), Czarka w Heli w opałach (2006–2007), Jacka Mrozowskiego w M jak miłość (2016–2018), kardiologa Marka Rogalskeigo w Na dobre i na złe (2017) i Władka Konarskiego w Czasie honoru (2008–2014). W 2009 wystąpił w teleturnieju Fort Boyard.

W brytyjskim dramacie wojennym Dywizjon 303. Historia prawdziwa (2018) zagrał pilota Ludwika Witolda Paszkiewicza. W historycznym serialu historycznym Korona królów (2018) wcielił się w postać Władysława Garbatego, księcia łęczyckiego. W 2019 został zaangażowany do głównej roli Stanisława Winnego w serialu historycznym Stulecie Winnych. W 2022 wcielał się w główną rolę Tomasza Wilka w serialu Bunt![6].

W Teatrze Kamienica wystąpił w Czarnej komedii (2018) Petera Shaffera w reż. Tomasza Sapryka jako Harold oraz Blefie (2019) Andrew Payne’a w reż. Marcina Perchucia jako Stanisław.

W wywiadzie w 2026 powiedział:[4]

[...] Zostałem aktorem, bo nie miałem wyjścia, bo do tego zostałem powołany. I tak naprawdę kocham mój zawód tak samo, jak czasem go nienawidzę[4].

Życie prywatne

Był związany m.in. z piosenkarką Reni Jusis, aktorką Niną Roguż i piosenkarką Moniką Brodką[7]. Od 2010 jest żonaty z Urszulą Karczmarczyk[8], z którą ma dwóch synów: Jana juniora (ur. 2009) i Wincentego (ur. 2014)[9].

Filmografia

Zdjęcie z planu serialu Tajemnica twierdzy szyfrów (2006); od lewej – górny rząd: Marcin Bosak (Raider), Marcin Dorociński (Afgan), Arkadiusz Janiczek (sierżant); od lewej – dolny rząd: Robert Wrzosek (Nigel Wood), Paweł Deląg (komandor Howard Compaigne), Jan Wieczorkowski (Hamlet), Piotr Grabowski (major Andrzej Czerny), Andrzej Szczytko (kapitan Thomas Gregg)

Polski dubbing

Przypisy

  1. ↑ Wojciech Stańczyk (red.): Samorządowcy w Małopolsce 1990–2010. Kraków: 2010, s. 243–244. ISBN 978-83-60-538-27-2.
  2. ↑ „Dostawałem batem!”. Jan Wieczorkowski szczerze o swoim dzieciństwie!. „Viva!”. [dostęp 2020-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-06)].
  3. 1 2 3 4 5 6 Jan Wieczorkowski - ojcostwo jest fantastyczne - Kobieta.pl [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  4. 1 2 3 Tygodnik „To & Owo” nr 21/18.05.2026, s. 4-5
  5. ↑ Jan Wieczorkowski. Teatr Kamienica. [dostęp 2020-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-04)].
  6. 1 2 Nowy codzienny serial „Bunt!” od początku 2022 roku w TVN, Jan Wieczorkowski w roli głównej [online], www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-11-17] (pol.).
  7. ↑ Brodka i Wieczorkowski kochali się do szaleństwa. Powód ich rozstania do dziś jest tajemnicą [online], Plejada, 7 lutego 2023 [dostęp 2025-01-12].
  8. ↑ Wieczorkowski ożenił się. telemagazyn.pl, 2010-09-14. [dostęp 2012-01-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-13)]. (pol.).
  9. ↑ Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 27, 3 lipca 2014, s. 3
  10. ↑ „Lipowo. Zmowa milczenia” nowym serialem Playera. W obsadzie Kijowska i Lubaszenko [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2022-11-28] (pol.).
  11. ↑ Barwy szczęścia, odcinek 3341: Śmierć Karola po ataku w szpitalu! Hubert nie da rady uratować lekarza - ZDJĘCIA [online], superseriale.se.pl [dostęp 2026-02-28].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.