Jerzy Brabander
| Data i miejsce urodzenia |
1 listopada 1920 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
9 grudnia 2004 |
| Zawód, zajęcie | |
| Odznaczenia | |
 | |
Jerzy Brabander (ur. 1 listopada 1920 w Warszawie, zm. 9 grudnia 2004 tamże) – polski architekt związany z Biurem Odbudowy Stolicy. Członek Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP)[1].
Życiorys
Ukończył III Gimnazjum i Liceum Miejskie przy ul. Śniadeckich 8 w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej uczęszczał na prywatne kursy rysunku technicznego prowadzone przez inż. Tadeusza Leśniewskiego oraz na tajne kursy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, gdzie kontynuował studia po wojnie i uzyskał dyplom w 1949[1].
Pracował w Dziale Zabezpieczeń BOS. W ramach prac przy odbudowie warszawskiej Starówki, przeprowadził, wraz z Krystyną Kognowicką i Wacławem Podlewskim, rekonstrukcję baszty Prochowej. Brał również udział w rekonstrukcji o części barbakanu, a także zabudowań klasztornych Res Sacra Miser przy Krakowskim Przedmieściu i domu przy ul. Krzywe Koło 30[1].
Był projektantem rekonstrukcji Pałac Szustra na warszawskim Mokotowie, odbudowanego w latach 1962–1965[1] oraz autorem projektu kutej wywieszki z przedstawieniem bazyliszka nad wejściem do Kamienicy Pod Bazyliszkiem w Warszawie[2].
Był projektantem Placu Zamkowego w Lublinie[1].
Jego synem był architekt Piotr Brabander[3].
Zmarł 9 grudnia 2004 w Warszawie. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim[1].
Odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (1953)[1]