Jełka

Jełka
Елка
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

zelwieński

Sielsowiet

Synkowicze

Wysokość

176[1] m n.p.m.

Populacja (2009)

 

• liczba ludności

378

Nr kierunkowy

+375 1564

Kod pocztowy

231946

Tablice rejestracyjne

4

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Jełka”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Jełka”
Ziemia53°07′48″N 25°08′08″E/53,130000 25,135556

Jełka[2] (biał. Елка, ros. Елка) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie zelwieńskim; centrum administracyjne sielsowietu Synkowicze[3]. W 2009 roku liczyła 378 mieszkańców[4].

Nazwa

Mimo urzędowej nazwy Елка (Jełka)[5] pojawia się też nieoficjalnie wariant Ёлка (Jołka), kojarzący się z choinką (ёлка), ale budzący niechęć samych mieszkańców, mówiących wyłącznie po białorusku[6].

Historia

Według miejscowych podań pierwotnie zamierzano założyć wieś na równinie, kilka kilometrów dalej od obecnej lokalizacji, jednak właściciel majątku Synkowicze zapobiegł założeniu osady na gruntach ornych i przeznaczył działkę za trzema świerkami. W pobliżu tych drzew powstała pierwsza ulica, a osada odtąd nazywała się Jełka (por. елка). W 1864 r. Jełka była wymieniana jako wieś majątku Synkowicze II[6]. Pod koniec XIX wieku chłopi posiadali 408 dziesięcin ziemi[7]. Na początku XX wieku mieszkało tu 333 mieszkańców[6].

W latach 1921–1939 miejscowość znajdowała się w granicach II Rzeczypospolitej – w gminie Kostrowicze w powiecie słonimskim, w województwie nowogródzkim[8]. Według spisu powszechnego z 1921 r. Jełka liczyła 48 domów mieszkalnych, w których mieszkały 202 osoby: 100 mężczyzn, 102 kobiety. Wszyscy deklarowali się jako Polacy i prawosławni[9].

Po agresji ZSRR na Polskę wieś została włączona do struktur BSRR. W wyniku reform administracyjnych miejscowość podlegała różnym sielsowietom: sielsowiet Sieńkowszczyzna (12.10.1940–16.07.1954), s. Kozłowicze (16.07.1954–18–18.03.1967) i przejściowo s. Platenicze (18–31.03.1967); aż weszła w skład nowo utworzonego sielsowietu Synkowicze. 7 października 1977 r. oficjalnie przeniesiono do niej siedzibę władz sielsowietu. Status agromiasteczka otrzymała w 2012 r. w wyniku państwowych programów modernizacji wsi białoruskiej, co wiązało się z rozbudową infrastruktury społeczno-gospodarczej[6].

Współczesność

W agromiasteczku funkcjonuje szkoła średnia, przedszkole, przychodnia lekarska oraz apteka. Życie kulturalne organizowane jest przez bibliotekę oraz klub wiejski[3]. Działają banki i sklepy. Ponad 300 osób zatrudniała w 2018 r. spółdzielnia produkcji rolnej „Synkowicze” СПК «Сынковичи»[6], która wywodzi się z dawnego kołchozu „Kommunar” i której siedziba znajduje się w Jełce[10].

Przypisy

  1. ↑ Yolka [online], geonames.org [dostęp 2026-06-20] (ang.).
  2. ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (oprac.), wyd. II, Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019, s. 37, ISBN 978-83-254-2578-4 [dostęp 2026-06-25].
  3. 1 2 Сынковичский сельисполком [online], Официальный сайт Зельвенского районного исполнительного комитета [dostęp 2026-06-25] (ros.).
  4. ↑ Елка [online], familio.org [dostęp 2026-06-26].
  5. ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь. Гродзенская вобласць. Нарматыўны даведнік, Валянціна Пятроўна Лемцюгова (red.), Мінск 2004, s. 212, ISBN 985-458-098-9 [dostęp 2026-06-22] (biał.).
  6. 1 2 3 4 5 Проект "Наши агрогородки": Расти, Елка! [online], «Гродзенская праўда», 1 kwietnia 2018 (ros.).
  7. ↑ Jełki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 18.
  8. ↑ Gmina wiejska Kostrowicze [online], radzima.net [dostęp 2026-06-25].
  9. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z 30 września 1921 i innych źródeł urzędowych. T. 7: Województwo nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 63. [dostęp 2026-06-25].
  10. ↑ О кооперативе [online], Сельскохозяйственный производственный кооператив «Сынковичи» [dostęp 2026-06-25] (ros.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.