Joachim Karliczek

Joachim Karliczek

Data i miejsce urodzenia	31 października 1914 Katowice
Data i miejsce śmierci	17 kwietnia 1993 Ober-Ramstadt
Informacje klubowe
Klub	EKS Katowice

Joachim Karliczek (ur. 31 października 1914 w Katowicach, zm. 17 kwietnia 1993 w Ober-Ramstadt) – polski pływak i piłkarz wodny, olimpijczyk z Berlina (1936), specjalizujący się w stylu dowolnym i grzbietowym. Obok Romana Kazimierza Bocheńskiego uchodził w latach trzydziestych za najlepszego polskiego pływaka^[1].

Był synem Karola i Zofii Segieth. W latach trzydziestych studiował stomatologię w Berlinie i trenował w miejscowym klubie pływackim SC Poseidon Berlin.

Karierę sportową rozpoczął pod koniec lat dwudziestych, trenując w klubie EKS (niem. Erster Kattowitzer Schwimmverein) Katowice. Już w 1929 r. został powołany na trójmecz pływacki Polska–Czechosłowacja–Jugosławia, a także na mecz z Belgią. W 1931 w Paryżu i w 1934 r. w Magdeburgu reprezentował Polskę na mistrzostwach Europy w pływaniu. Był wielokrotnym mistrzem Polski w pięciu konkurencjach indywidualnych i dwóch sztafetowych:

• 100 m st. dowolnym (1932, 1936)
• 200 m st. dowolnym (1932, 1934, 1936, 1937)
• 400 m st. dowolnym (1932, 1933, 1934, 1936, 1937)
• 1500 m st. dowolnym (1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937)
• 100 m st. grzbietowym (1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937)
• 3 x 100 m st. zmiennym (1930^[1], 1933, 1935, 1936^[1], 1937^[1])
• 4 x 200 m st. dowolnym (1933, 1934, 1935, 1936).

W latach 1929–1936 18-krotnie ustanawiał indywidualne rekordy Polski na dystansach: 400 m st. dowolnym, 1500 m st. dowolnym, 100 m st. grzbietowym i 200 m st. grzbietowym. Na igrzyskach olimpijskich w Berlinie (1936) polska sztafeta 4 × 200 m st. dowolnym (Karliczek, Bocheński, Helmut Barysz, Ilja Szrajbman) została zdyskwalifikowana już na etapie przedbiegu (falstart Karliczka na ostatniej zmianie).

Z powodzeniem trenował też piłkę wodną, zdobywając z klubem EKS Katowice kilkakrotnie mistrzostwo Polski.

Wraz z wybuchem II wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej. Po zakończeniu wojny w 1945 r. zamieszkał na stałe w Niemczech Zachodnich, gdzie w Ober-Ramstadt pracował jako lekarz stomatolog (dyplom zdobył jeszcze przed wojną)^[2]. W 1950 r. został uznany przez polskie władze za zdrajcę i wykreślony z list rekordzistów i mistrzów kraju.

• Joachim Karliczek [online], olympedia.org [dostęp 2026-06-13]  (ang.).
• Polski Komitet Olimpijski: Joachim Karliczek. olimpijski.pl. [dostęp 2026-06-13]. (pol.).
• Ryszard Wryk: Olimpijczycy Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2015, s. 281–283. ISBN 978-83-64864-22-3.